Ὁ ἀναστεναγμὸς τῆς Παναγίας καὶ ὁ μεγάλος σεισμὸς τῆς Τουρκίας

Τοῦ Νίκου Χειλαδάκη
Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1998, λίγους μῆνες πρὶν ἀπὸ τὸν μεγάλο σεισμὸ τῆς Τουρκίας στὶς 17/8/1999, τὸ νησί των Πριγκιποννήσων, Burgaz, ἡ Ἀντιγόνη στὰ ἑλληνικά, εἶχε συγκλονιστεῖ ἀπὸ ἕνα καταπληκτικὸ γεγονός.Ὁ ναὸς δεσπόζει μπροστά σου καθὼς πλησιάζεις στὸ νησὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Τὴν περίοδο ἐκείνη, κάθε βράδυ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ σὲ ὅλη τὴ γύρω περιοχὴ ἀκουγόταν ἔντονα μιὰ ἀναπνοὴ ἀγωνίας ἡ ὁποία φούσκωνε καὶ ξεφούσκωνε σὰν νὰ ἀναστέναζε. Ἦταν ἕνας μεγάλος ἀναστεναγμός.Ἡ φημολογία εἶχε ὀργιάσει στὸ νησὶ ἀλλὰ τὸ ἐκπληκτικὸ ἦταν ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ Τοῦρκοι ὁμολογοῦσαν ὅτι ὁ ἀναστεναγμὸς αὐτὸς ἐπρόκειτο γιὰ τὴ φωνὴ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Ἀνὰ Μαριὲμ στὰ τουρκικά, ποὺ ἤθελε νὰ προειδοποιήσει ὅτι ἐπέκειτο μιὰ μεγάλη καταστροφή.Τὸ νέο ἔφτασε καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἕνας γνωστὸς Τοῦρκος δημοσιογράφος, ὁ Sadettin Teksoy ἀπὸ τὸ τουρκικὸ κανάλι STAR, ἀποφάσισε νὰ πάει στὸ νησὶ νὰ ἐρευνήσει τὴν ὑπόθεση. Ἀφοῦ ἔφτασε ἐκεῖ, πῆγε στὴν ἐκκλησία τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἑλληνορθόδοξος ἱερέας τελοῦσε σχεδὸν μόνος του τὸν ἑσπερινό. Ὁ Τοῦρκος δημοσιογράφος ἀφοῦ περίμενε νὰ τελειώσει ἡ τελετή, τὸν πλησίασε καὶ τὸν ρώτησε τί νομίζει πὼς συμβαίνει. Ὁ ἱερέας ἀπάντησε πὼς πραγματικὰ ἀκούγεται κάθε βράδυ ἕνας ἠχηρὸς ἀναστεναγμός, ἀλλὰ δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐξηγήσει τὴν πραγματικὴ αἰτία, Γιὰ τοὺς Τούρκους τῆς Ἀντιγόνης ὁ «ἀναστεναγμὸς τῆς Παναγίας» ἦταν ἡ μεγάλη προειδοποίηση γι’ αὐτὴ τὴν ἐπερχόμενη μεγάλη φονικὴ καταστροφή.Ἀλλὰ ὁ σεισμὸς αὐτὸς εἶχε καὶ μιὰ ἄλλη, πολὺ σημαντικὴ καὶ πολὺ σημαδιακὴ διάσταση. Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι τὴν περίοδο ἐκείνη, παραμονὲς τοῦ σεισμοῦ, οἱ ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις ἦταν στὸ ναδίρ. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ κρίση των Ἰμίων τὸ 1996 καὶ στὴ συνέχεια ἡ μεγάλη κρίση τοῦ Ἀμπντουλὰχ Ὀτσαλάν. Πολλοὶ πίστευαν τότε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἦταν ἕτοιμοι γιὰ τὴ μεγάλη ἔφοδο πρὸς τὴ χώρα μας. Πράγματι οἱ πληροφορίες ἀνέφεραν ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἑτοίμαζαν μιὰ μεγάλη ἐπιχείρηση – πρόκληση στὸ Αἰγαῖο μὲ «αἰχμὴ τοῦ δόρατος» γιὰ τὴν πρόκληση τὸ τουρκικὸ ναυτικό.Στὶς 16 Αὐγούστου 1999, δηλαδὴ τὸ βράδυ τοῦ μεγάλου σεισμοῦ στὴ ναυτικὴ βάση τοῦ Gölcük γίνονταν ἡ μεγάλη τελετὴ ἀλλαγῆς τῆς ἡγεσίας τοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ τῆς Τουρκίας.Μέχρι σήμερα κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐρευνητὲς δὲν μπόρεσε νὰ ἐξηγήσει τὴν αἰτία καὶ τὴν προέλευση αὐτῆς τῆς φωτιᾶς.Τὸ κυρίως κτίριο τῆς βάσης κλονίστηκε συθέμελα καὶ ἀμέσως κατέρρευσε ἀπὸ τὶς σεισμικὲς δονήσεις μὲ ἕνα τρομακτικὸ καὶ ἀνατριχιαστικὸ θόρυβο ἐν μέσῳ κραυγῶν ἀπελπισίας. Στὰ ἐρείπιά του ἔθαψε ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ἀφρόκρεμας τοῦ Τούρκικου ναυτικοῦ. Ὅπως ἀνέφερε μὲ ἐπίσημη ἀνακοίνωση τὸ τουρκικὸ Ἐπιτελεῖο Ναυτικοῦ ἀπὸ τὸν σεισμὸ καὶ τὴν κατάρρευση τῆς βάσης βρῆκαν ἀκαριαῖο θάνατο δυὸ ναύαρχοι, 27 ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, 136 ὑπαξιωματικοί, 82 ναῦτες, 9 ναυτικοὶ ἐμπειρογνώμονες, ἕνας μαθητὴς τῆς σχολῆς Δοκίμων καὶ 126 «εἰδικοὶ ἐργάτες» τῆς βάσης. Σύνολο 441 ἄτομα θαφτήκαν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς μεγαλύτερης ναυτικῆς βάσης τῆς Τουρκίας ἐκείνης τῆς ἐποχῆς.Γεγονὸς ἦταν ὅτι στὰ ἐρείπια τῆς ναυτικῆς βάσης θάφτηκαν οἱ τότε ὑπερφίαλες τουρκικὲς φιλοδοξίες γιὰ τὴ «μεγάλη ἐπίθεση» κατὰ τῆς Ἑλλάδας, μιὰ μόλις μέρα μετὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Πηγή: «Ἡ Παναγία καὶ οἱ ἀλλόθρησκοι» πρωτοπρεσβυτέρου π. Δημητρίου Ἀθανασίου, ἐκδ. Γρηγόρη, σέλ.127-131
Συντάκτης