Η Ιερά Μονή Σινά αποτελεί παγκόσμιο μνημείο, πυλώνα της Ορθοδοξίας και σύμβολο ασκητικής ζωής. Ανήκει στην παγκόσμια κληρονομιά και λειτουργεί με αυστηρή ανδρική μοναστική τάξη. Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε σκηνικό για να αναζητά κανείς ρόλο, ούτε να εργαλειοποιείται για να κερδίζει κανείς δημόσια συμπάθεια. Ο σεβασμός στους κανόνες της μοναστικής ζωής δεν είναι διαπραγματεύσιμος.
Η κα Σπυροπούλου, όσο κι αν επικαλείται τη μητρότητα ή την προσωπική της ιστορία, δεν έχει ούτε θεσμικό δικαίωμα, ούτε πνευματική αρμοδιότητα να μιλά εκ μέρους της Μονής ή να εμπλέκεται στα διοικητικά της.
Η κα Σπυροπούλου επεχείρησε να κερδίσει με το συναίσθημα αυτό που δεν είχε ποτέ με τον θεσμό: νομιμότητα. Κανείς δεν αμφισβητεί τον προσωπικό της πόνο ή την οικογενειακή της διαδρομή Δεν διώκεται ως μητέρα, ούτε ως γυναίκα, ούτε ως πολύτεκνη. Αλλο η προσωπική τραγωδία κι άλλο η αντικανονική εμπλοκή σε έναν ιερό χώρο που δεν της ανήκει.
Κρίνεται – και σωστά – για την υπέρβαση των ορίων της σε έναν χώρο όπου δεν είχε καμία αρμοδιότητα. Και η υπέρβαση αυτή δεν μπορεί να βαφτίζεται «κανιβαλισμός» όταν αναδεικνύεται στο φως της δημοσιότητας διότι προσβάλλει τη νοημοσύνη όσων την ακούν και την διαβάζουν.
Υ.Γ. Όσο για την απειλή της για προσφυγή στη Δικαιοσύνη θα της συνιστούσαμε να το ξανασκεφτεί . Διότι σκέφτηκε τι έχει να γίνει αν προσφύγουν στη Δικαιοσύνη εναντίον της πρώτα οι Μοναχοί του Σινά ( που την έχουν άχτι) για αντιποίηση αρχής και μετά οι χιλιάδες πιστοί που νιώθουν ότι προσβάλλεται το θρησκευτικό τους συναίσθημα από την ανάμιξή της σε θέματα που δεν έχει κανένα θεσμικό- νομικό δικαίωμα ή πνευματική αρμοδιότητα να το κάνει; Τότε θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου. Και αμαρτωλοί που φύγομεν!