🔺Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 
Με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. κ. Ιωάννη
Στον ενθρονιστήριο λόγο του, ο Μητροπολίτης Ναθαναήλ μίλησε με συγκίνηση και πατρική αγάπη: «Έρχομαι ως ποιμένας και διάκονος, όχι ως ηγέτης και εξουσιαστής». Λόγια απλά, αλλά γεμάτα δύναμη· λόγια που φανερώνουν έναν άνθρωπο έτοιμο να ακούσει, να συμπαρασταθεί, να χτίσει γέφυρες αντί για τείχη. Με ρεαλισμό αναγνώρισε τις σύγχρονες δυσκολίες—μετανάστευση, οικονομική πίεση, εκκοσμίκευση—και δεσμεύτηκε να βρίσκεται κοντά σε κάθε πιστό, νέους και ηλικιωμένους, πλούσιους και φτωχούς, «με ευαισθησία και δικαιοσύνη».
Και δεν είναι τυχαίο που οι νέοι του Αργυροκάστρου τον υποδέχθηκαν με λόγια αγάπης και με την αναγνώριση της πνευματικής πατρότητας: υποδεχόμαστε εκείνον που μας έμαθε να ανάβουμε στην εκκλησία το κερί και να λέμε το πάτερ ημών.
Η νέα αυτή σελίδα για την ιστορική Μητρόπολη Αργυροκάστρου δεν είναι απλώς αλλαγή προσώπων στην μετά τον Μακαριστό Αργυροκάστρου Δημήτριο εποχή.
. Είναι υπόσχεση συνέχειας, ελπίδα ανανέωσης, βεβαίωση ότι το φως του Ευαγγελίου θα παραμείνει ζωντανό στα πέτρινα καλντερίμια της πόλης και στις καρδιές των ανθρώπων της.
Ο Μητροπολίτης Ναθαναήλ, υιός των Τρικάλων και μαθητής του Αγίου Όρους, έρχεται να υπηρετήσει με την ταπείνωση του διακόνου και τη φλόγα του ποιμένα.
Και καθώς η καμπάνα του Καθεδρικού της Αναστάσεως αντήχησε δυνατά την ημέρα της ενθρόνισης, πολλοί ένιωσαν πως αντηχούσε μαζί της η ευχή του αείμνηστου Αναστασίου και η προσευχή όλων των αγίων της περιοχής: να παραμείνει το Αργυρόκαστρο φάρος πίστης, αγάπης και ενότητας για τις επόμενες γενιές.