Ὁ Πολύευκτος, οὗ πάθος τομὴ Λόγε, Πολλῆς δι’ εὐχῆς, εἶχε σοῦ παθεῖν χάριν. Ἀμφ’ ἐνάτην Πολύευκτε τομὴ μέγα δῶκέ σου εὖχος.
Ὁ Ἅγιος Πολύευκτος ἔζησε κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν αὐτοκρατόρων Δεκίου (249 – 251 μ. Χ.) καὶ Οὐαλεριανοῦ (251 – 259 μ. Χ.) καὶ ἦταν στρατιωτικός.
Ὑπῆρξε ὁ πρῶτος ποὺ μαρτύρησε γιὰ τὸν Χρὶστό στὴ Μελιτηνή της Ἄρμενίας, ὅπου ἐκτελοῦσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα. Ὅταν μεταξὺ τῶν ἐτῶν 253 – 256 μ. Χ.
ὁ αὐτοκράτορας Οὐλεριανὸς διέταξε σκληρὸ διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὁ Πολύευκτος δὲν διστάζει νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του στὸ στράτευμα. Ὅταν τὸ πληροφορήθηκε ὁ αὐτοκράτορας τὸν κάλεσε σὲ ἀπολογία. Στὸν πεθερό του, ποὺ τὸν συμβουλεύει νὰ πειθαρχήσει στὴν αὐτοκρατορικὴ προσταγῇ, ὁ Πολύευκτος τοῦ ὑπενθυμίζει ὅτι ὀφείλουμε νὰ πειθαρχοῦμε στὸ Θεὸ παρὰ στοὺς ἀνθρώπους.
Δὲν λυγίζει ἀκόμη καὶ στὶς ἱκεσίες καὶ τὰ δάκρυα τῆς νεαρῆς συζύγου του, Παυλίνας. Παραμένει σταθερὸς στὴν πίστη του καὶ ἀποκεφαλίζεται κερδίζοντας τὸ στέφανο τοῦ μαρτυρίου. Ἡ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου ἐτελεῖτο στὸ σεπτὸ ναὸ ποὺ ἀνήγειραν οἱ πιστοὶ στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου του, ποὺ ἔκειτο κοντὰ στὴν περιοχὴ τοῦ Φιλαδελφίου καὶ τοῦ Ταύρου Κωνσταντινουπόλεως.
Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Μυηθεῖς οὐρανόθεν εὐσέβειας τὴν ἔλλαμψιν, ὤφθης στρατιώτης γενναῖος, τοῦ Σωτῆρος Πολύευκτε καὶ ξίφει ἐκτμηθεῖς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr