Κοινοῦ Θεοδόσιος Ἡγεμὼν βίου. Κοινὴ Μονασταῖς ἐκβιώσας ζημία.
Ἑνδεκάτῃ ὀλοὸν βίοτον λίπε Κοινοβιάρχης. Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος γεννήθηκε στὸ χωριὸ Μωγαρισσοῦ της Καππαδοκίας ἀπὸ πολὺ πιστοὺς καὶ ἐνάρετους γονεῖς, τὸν Προαιρέσιο καὶ τὴν Εὐλογία. Ἔζησε στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Λέοντα τοῦ Μεγάλου (457 – 474 μ.
Χ.) καὶ ἔφτασε ἕως καὶ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀναστασίου του Δικόρου (491 – 518 μ. Χ.). Ἀρνήθηκε τὴν ἔγγαμη ζωὴ καὶ σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε μοναχός.
Ἀπὸ πολὺ νωρὶς διακρίθηκε γιὰ τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴν ἠθική του τελειότητα. Ἀφοῦ ἀσκήτεψε κοντὰ σὲ μεγάλους ἀσκητὲς ὅπως ὁ Συμεῶν ὁ Στυλίτης καὶ ὁ ἡσυχαστὴς Λογγίνος ἀποσύρθηκε σὲ ἀπομακρυσμένο ἡσυχαστήριο ὅπου δίδασκε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ στοὺς περαστικοὺς διαβάτες. Ἡ φήμη του γιὰ τὴν ἁγία ζωή του ἔγινε γρήγορα γνωστὴ στὰ πέρατα τῆς αὐτοκρατορίας καὶ ἔφερε στὸ ἡσυχαστήριό του δεκάδες ἀδελφοὺς ἀναγκάζοντας τὸν Θεοδόσιο νὰ ἱδρύσει ἕνα εὐρύχωρο μοναστήρι ὅπου ἐφάρμοσε πιστὰ τὰ πρότυπα τοῦ ἀσκητικοῦ βίου.
Ἔκανε πολλὰ θαύματα καί, ἀφοῦ δίδαξε τὶς ἀρετὲς τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς στοὺς ἑκατοντάδες μαθητές του, ἐκοιμήθη σὲ βαθὺ γῆρας τὸ 529 μ. Χ. Ἡ εἴδηση τῆς κοιμήσεώς του διαδόθηκε σὰν ἀστραπή.
Καὶ ἔτρεξαν πολλοί, λαϊκοί, κληρικοὶ καὶ μοναχοί, ἀκόμη καὶ Ἐπίσκοποι, γιὰ νὰ ἀσπαστοῦν τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου ἀνδρός, ποὺ στάθηκε γιὰ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr