Από τον Θουκυδίδη στο… Χόλιγουντ! Από το Δόγμα Μονρόε στο «δόγμα Ντονρόε». Η απαγωγή του δικτάτορα της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από Ειδικές Αμερικανικές Δυνάμεις, επανέφερε στο διεθνές προσκήνιο το Δόγμα Μονρόε, το οποίο ενισχύεται από το «δόγμα Ντονρόε», τον σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου, Ντόναλντ Τραμπ. Η απαγωγή του Βενεζουελανού ηγέτη επιβεβαίωσε τον Θουκυδίδη: Τα συμφέροντα είναι ο ισχυρότερος δεσμός μεταξύ πόλεων (σήμερα κρατών).
Τώρα όλοι ξέρουν με τον πιο σκληρό τρόπο πώς δρα ο Αμερικανός Πρόεδρος. Κυνική προειδοποίηση: Να μη διανοηθεί κανείς στο εξής να παίξει παιγνίδια με τον πλανητάρχη. Το μήνυμα ελήφθη ειδικά από τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν και την Κούβα (και την Τουρκία). Οι χώρες αυτές υποστήριζαν το καθεστώς Μαδούρο και επένδυσαν δισεκατομμύρια σε υποδομές, διοίκηση, άμυνα και πετρέλαιο. Μόνο που διέπραξαν βαρύτατο… αμάρτημα:
Μπήκαν στην αυλή (la chasse gardée) των ΗΠΑ και προκάλεσαν βάναυσα τον αμερικανικό αετό. Μήπως αυτό σας θυμίζει τον Σάνταμ Χουσέιν του Ιράκ και τον Καντάφι της Λιβύης; Το Δόγμα Μονρόε (2/12/1823) συντάχθηκε από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών, Τζον Κουίνσι Άνταμς, αλλά φέρει το όνομα του τότε Προέδρου των ΗΠΑ, Τζέιμς Μονρόε. Στόχος του ήταν οι αποικιακές ευρωπαϊκές δυνάμεις. Οι ΗΠΑ θεωρούν ως εχθρική κάθε ενέργεια ευρωπαϊκού ή και άλλου κράτους να αναμειχθεί σε υποθέσεις του αμερικανικού ημισφαιρίου.
Σε ομιλία του στο Κογκρέσο, ο Πρόεδρος Μονρόε υπογράμμισε: «Οφείλουμε, στο όνομα της ειλικρίνειας και των φιλικών μας σχέσεων με τις (ευρωπαϊκές) δυνάμεις, να δηλώσουμε ότι θα θεωρήσουμε κάθε απόπειρά τους για επέκταση του συστήματός τους σε οποιοδήποτε μέρος αυτού του ημισφαιρίου ως επικίνδυνη για την ειρήνη και την ασφάλειά μας». Η πολυδιάστατη εμπλοκή της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν και της Κούβας θεωρείται από τις ΗΠΑ ως αμφισβήτηση της επικυριαρχίας τους στο αμερικανικό ημισφαίριο.
Στην Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας, που αποκαλύφθηκε τον περ. Νοέμβρη, η εξωτερική πολιτική του Αμερικανού Προέδρου είναι ξεκάθαρη (παραθέτω το αγγλικό κείμενο για να γίνει καλύτερα κατανοητό το λογοπαίγνιο):
«President Trump’s foreign policy is pragmatic without being “pragmatist,” realistic without being “realist,” principled without being “idealistic”, muscular without being “hawkish”, and restrained without being “dovish”. It is not grounded in traditional, political ideology. It is motivated above all by what works for America – or, in two words, “America First’’».
Γιατί ο Τραμπ απήγαγε τον Μαδούρο; Όχι δήθεν για τα ναρκωτικά, αλλά για το πετρέλαιο. Η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα, υψηλής ποιότητας αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, αλλά… Η Βενεζουέλα δεν είναι «Λιβύη», «Ιράκ» ή «Αφγανιστάν», είπε ο ΥπΕξ των ΗΠΑ, Ρούμπιο. «Αντιμετωπίζουμε αυτό που αποτελεί απειλή για τα αμερικανικά συμφέροντα». Η απειλή, φυσικά, δεν ήταν μόνο ο Μαδούρο αλλά και όσες χώρες τον υποστήριζαν, επένδυσαν στη Βενεζουέλα, παραβίασαν τα Δόγμα Μονρόε και υπονόμευσαν ή έπληξαν τα αμερικανικά συμφέροντα.
Ο Τραμπ επιβεβαιώνει ότι η ισχύς είναι το δίκαιο. Όπως υπογραμμίζεται στην Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας, «ο Πρόεδρος Τραμπ χρησιμοποιεί ανορθόδοξη διπλωματία, τη στρατιωτική ισχύ της Αμερικής και την οικονομική επιρροή της» για να υπερασπίζεται τα αμερικανικά συμφέροντα. Και να κρατήσει το Δυτικό ημισφαίριο «ελεύθερο από εχθρικές ξένες παρεμβάσεις ή απόκτηση βασικών περιουσιακών στοιχείων από ξένες δυνάμεις». Γι’ αυτό προειδοποιεί τώρα και την Κολομβία ότι μπορεί να έρθει η σειρά της, ενώ επιμένει αδίστακτα ότι η Γροιλανδία είναι δική του!
Είναι εμφανές ότι η απαγωγή Μαδούρο έχει εξευτελίσει τον ΟΗΕ και τη Χάρτα του. Ισοπεδώνει το ανήμπορο Διεθνές Δίκαιο. Παραβιάζει κάθε έννοια νομιμότητας και υπονομεύει τον σεβασμό στην ελευθερία, κυριαρχία, ανεξαρτησία και το απαραβίαστο των συνόρων των κρατών. Επιβάλλεται ξανά ο νόμος του ισχυρού ως πολιτική πρακτική στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις. Ταυτόχρονα, οι αδύνατοι καλούνται, προειδοποιούνται ή και απειλούνται να υποταχθούν. Διαφορετικά, «ξέρουν τι θα πάθουν».
Η απαγωγή Μαδούρο έστειλε ηχηρά αμερικανικά μηνύματα στη Μόσχα, στο Πεκίνο, στην Τεχεράνη, στην Αβάνα, στην Άγκυρα. Ειδικά σε μια κατάπληκτη, πάλι, Ευρώπη που πελαγοδρομεί ως ανίκανος παρατηρητής και απλώς ζητεί σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και στον ΟΗΕ. Η ίδια, όμως, υιοθετεί μιαν υποκριτική πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών έναντι εισβολέων, κατακτητών και αυταρχικών ηγετών.
Οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη ηγεμονική δύναμη. Στηρίζεται στην ισχύ της και, ως νέα… Αθήνα, επιδιώκει αδίστακτα και ανελέητα να υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα ως συντελεστές εθνικής επιβίωσης και ασφάλειας. Χωρίς να λαμβάνει υπόψη Διεθνές Δίκαιο, ΟΗΕ, κρατική κυριαρχία, αρχές, ψηφίσματα. Καλωσορίσατε στον καινούργιο, άναρχο, απρόβλεπτο, αδίστακτο, ανελέητο Τραμπ-ικό κόσμο!
simerini.sigmalive.com