ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΜΑΘΕΤΕ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δικαιοσύνην μάθετε….             Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ δήλωση τοῦ Ἄγγλου πρωθυπουργοῦ Κίρ Στάρμερ, πὼς «δὲν θὰ χύσει οὔτε ἕνα δάκρυ γιὰ τὴ σύλληψη τοῦ Μαδοῦρο». Πρόκειται γιὰ μετάθεση τοῦ ζητήματος. Ὁκάθε δημοκράτης πολίτης ἀσφαλῶς δὲν θὰ χύσει δάκρυ γιὰ τὸν Μαδοῦρο. Ἀλλὰ θὰ χύσει δάκρυ ἂν ἰσχύει τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου. Καὶ τὸ ἐρώτημά του εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔθεσε σὲ ἄρθρο του ὁ Jean-Eric Shooettl στὴν «Figaro» (2/1/2026, σελ. 16) ἂν δηλαδὴ οἱ ΗΠΑ νομιμοποιοῦνται νὰ παρεμβαίνουν σὲἄλλες χῶρες ὡς πλανητικοὶ σερίφηδες.
.            Ὁ Μαδοῦρο θὰ δικαστεῖ στὶς ΗΠΑ γιὰ τρομοκρατικὴ δράση σχετικὴ μὲ τὰναρκωτικά, συνωμοσία γιὰ εἰσαγωγὴ κοκαΐνης καὶ κατοχὴ πυροβόλων ὅπλων καὶ συσκευῶν, ποὺπροκαλοῦν μεγάλη καταστροφή. Ἡ μία ἐξήγηση γιὰ τὴν ἀπαγωγὴ εἶναι ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς Βενεζουέλας ἦταν ἐπικεφαλῆς συμμορίας παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας ναρκωτικῶν καὶ πλούτιζε κάνοντας κακὸ στοὺς πολίτες τῶν ΗΠΑ. Τὸ ἐρώτημα εἶναι πλέον ἂν κάποιο κράτος, ἰσχυρὸ κατὰτεκμήριο, ἔχει τὸ δικαίωμα ἐπέμβασης σὲ ἄλλη χώρα, ὅταν θεωρεῖ ὅτι ἐνοχλεῖται ἀπὸ αὐτήν. Ἄλλοἐρώτημα εἶναι ἂν ἔχουμε μπεῖ σὲ μία ἐποχὴ ὅπου ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ τὰ μὲ μεγάλη στρατιωτικὴ ἰσχὺκράτη μποροῦν νὰ ἐπιτίθενται ἐναντίον ἄλλων μικρότερης ἰσχύος ἀνεξάρτητων κρατῶν, γιὰ νὰἐπιβάλουν τὴ θέλησή τους, μὲ τὴ δικαιολογία τῆς, κατὰ τὴ λογική τους, ἐπιβολῆς τοῦ Δικαίου….
.            Καὶ μιὰ καὶ ἀναφερθήκαμε στὴν Κύπρο, σημειώνουμε τὸ πῶς βλεπει τὸ Κυπριακὸ ὁπρόεδρος τῆς Οὐκρανίας Βολοντιμίρ Ζελενσκι. Κατὰ τὴν πρόσφατη συνάντησή του στὴ Λευκωσία μὲ τὸν προεδρεύοντα αὐτὸ τὸ ἑξάμηνο τῆς Ε.Ε. Πρόεδρο τῆς Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη, αὐτὸς δήλωσε: «Ἡ Κύπρος ὡς χώρα ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ βιώνει τὶς συνέπειες τῆς παράνομης εἰσβολῆς καὶτῆς συνεχιζόμενης κατοχῆς κατανοεῖ πλήρως τί διακυβεύεται στὴν Οὐκρανία. Ἡ Οὐκρανία ἀποτελεῖ κεντρικὴ προτεραιότητα τῆς Κυπριακῆς Προεδρίας… Ἡ Κύπρος στέκεται σταθερὰ στὸ πλευρὸ τῆς Οὐκρανίας γιὰ μία δίκαιη καὶ βιώσιμη εἰρήνη, βασισμένη πλήρως στὸν Καταστατικὸ Χάρτη τῶνἩνωμένων Ἐθνῶν καὶ μὲ ἀπόλυτο σεβασμὸ στὴν κυριαρχία καὶ στὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς χώρας». Καὶ ὁ Ζελένσκι ἀπάντησε ἔτσι γιὰ τὴν ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀπαράδεκτη κατοχὴ τοῦ 40% τοὺς ἐδάφους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας: «Γιὰ τὴν Οὐκρανία ἡ στιγμὴ τῆς ἀναλήψεως τῆς Προεδρίας τῆς Ε.Ε. ἀπὸ τὴν Κύπρο –ἕνα κράτος– μέλος πού, δυστυχῶς, παραμένει διαιρεμένο, ἀλλὰ εἶναι προσηλωμένο στὴ διαρκῆ εἰρήνη καὶ εἶναι πλήρως ἰσότιμο μέλος στὴν Εὐρώπη. Καὶ μία χώρα ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι μικρότερη σὲ μέγεθος, ἀλλὰ ἔχει ἴση φωνὴ στοὺς εὐρωπαϊκοὺς θεσμούς …». Ὁ Χριστοδουλίδης στηρίζει τὶς ἀπόψεις Ζελένσκι, ἐνῶ αὐτὸς βλέπει τὴν Κύπρο ἁπλῶς διαιρεμένη… Γιὰ τὴν Οὐκρανία τοῦ Ζελένσκι βεβαίως εἶναι γνωστὴ ἡ ἐξάρτηση ποὺ ἔχει ἀπὸ τὴν Τουρκία…
.                     Εἶναι ἀναμφισβήτητο πὼς μία ἀπὸ τὶς δυσκολότερες ἀνθρώπινες κατακτήσεις εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς δικαιοσύνης. Πάντα ὁ ἐγωισμὸς ὁδηγεῖ στὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου, εἴτε σὲ ἐπίπεδο ἀνθρώπων, εἴτε σὲ ἐπίπεδο κρατῶν. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ προφήτη Ἡσαΐα, ἕως τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἕως τὶς ἡμέρες μα ς εἶναι ζητούμενο τὸ «Δικαιοσύνην μάθετε οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς». Σχετικὰ καλὸν εἶναι νὰ θυμόμαστε τὰ λόγια τοῦ Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ πρὸς τὸν φυλακισμένο του Ἰησοῦ Χριστό, ὅπως τὰ κατέγραψε ὁ Ντοστογιέφσκι. Τὸν κατηγόρησε ὅτι ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία, ἀντὶ νὰ τοῦ δώσει ψωμιὰ καὶ σκλαβιά: «Τὸ ξέρεις πὼς ἐνὀνόματι αὐτοῦ τοῦ ψωμιοῦ (Σημ. τοῦ συμφέροντος καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ δηλαδὴ) ὁ ἄνθρωπος θὰξεσηκωθεῖ ἐναντίον σου καὶ θὰ σὲ πολεμήσει; Τὸ ξέρεις πὼς θὰ περάσουν αἰῶνες κι αἰῶνες κ’ ἡ ἀνθρωπότητα θὰ διακηρύξει μὲ τὸ στόμα τῆς Σοφίας καὶ τῆς Ἐπιστήμης πὼς ἔγκλημα δὲν ὑπάρχει καὶ πὼς συνεπῶς δὲν ὑπάρχει καὶ ἁμαρτία καὶ πὼς ὑπάρχουν μονάχα πεινασμένοι;… Σὺ τοὺςὑποσχέθηκες τὸν ἄρτον τὸν ἐπουράνιον, μά Σοῦ ξαναλέω: Μπορεῖ τάχα νὰ συγκριθεῖ μὲ τὸνἐπίγειο, στὰ μάτια αὐτῆς τῆς ἀνθρώπινης ράτσας, τῆς ἀνίσχυρης, τῆς πάντα χυδαίας καὶδιεφθαρμένης;…» (Σημ. Ἀπὸ τοὺς «Ἀδελφοὺς Καραμάζοφ», Ἔκδ. Γκοβόστη, 1954, Β΄ Τόμος, σελ. 106-107).
.            Καὶ πάρα κάτω ὁ Διάβολος μιλώντας στὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ τοῦ ἐξηγεῖ πὼς ὅταν ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα ἀπαρνηθεῖ τὸν Θεό, τότε ἀπὸ μόνη της, χωρὶς ἀνθρωποφαγία, θὰ καταρρεύσει ὅλη ἡ προηγούμενη κοσμοθεώρηση της ζωῆς καί, τὸ σπουδαιότερο, θὰ καταργηθεῖ ὅλη ἡ παλαιὰ ἠθικὴκαὶ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὸ καινούργιο… Τότε ὅλα θὰ ἐπιτρέπονται!…». (Αὐτ. Δ΄ Τόμ. σελ. 99-100). Νομίζω πὼς ὁ Ντοστογιέφσκι ἐνεργεῖ ὡς ρεπόρτερ τοῦ σήμερα…-