Με αφορμή δημοσιογραφική ερώτηση-παγίδα προς τη Μαρία Καρυστιανού ανακινήθηκε το ζήτημα των αμβλώσεων και των δικαιωμάτων των παιδιών που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί. Επειδή πολλοί ημιμαθείς σπεύδουν να καταδικάσουν ως “μεσαιωνικές” τις απόψεις που τολμούν να λάβουν υπόψη τους και αυτή την παράμετρο, η ιστορική πραγματικότητα δείχνει εντελώς το αντίθετο: Η αντίληψη ότι το έμβρυο αποκτά ζωή μετά το τρίμηνο έχει διατυπωθεί από τον Αριστοτέλη στα “Πολιτικά” και γινόταν αποδεκτή από ορισμένους θεολόγους της δυτικής Ευρώπης, όπου την εποχή εκείνη ο Αριστοτέλης είχε σημαντική επίδραση. Αντίθετα, πρόδρομος των Πατέρων της Εκκλησίας ήταν ο Ιπποκράτης, πατέρας της Ιατρικής σύμφωνα με το περιεχόμενο του όρκου του: «Οὐ δώσω δὲ οὐδὲ φάρμακον οὐδενὶ αἰτηθεὶς θανάσιμον, οὐδὲ ὑφηγήσομαι ξυμβουλίην τοιήνδε. Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω». Η ευαγγελική περικοπή της συνάντησης της Παναγίας με την Ελισσάβετ που μας είναι ιδιαίτερα οικεία αφού επαναλαμβάνεται στις παρακλήσεις και στις θεομητορικές εορτές,
✻» Ότι η ζωή είναι ιερή είναι προφανές: είναι μια αρχή ισχυρότερη από κάθε αρχή της δημοκρατίας και είναι ανώφελο να το επαναλάβω».
✻ Όχι, δεν μιλάει κάποιος παπάς. Είναι άρθρο του Ιταλού σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι, (ΦΩΤΟ) που κάθε άλλο παρά συντηρητικό τον λες.
✻ Ναι, είναι ένα σοβαρό θέμα για τη γυναίκα μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και πρέπει να το δει η Πολιτεία με σοβαρότητα. Δεν λύνεται με στοχοποίηση, ούτε με απαγορεύσεις.
✻ Αλλά και η ζωή «είναι μέγα καλό και πρώτο», κατά τον εθνικό μας ποιητή.
✻ Μέγα και πρώτο!
– Είναι άραγε «ελεύθερες» οι επιλογές των ανθρώπων στον καπιταλισμό; Δεν επικαθορίζονται από τις συνθήκες;”
Παραθέτει τη θέση της κομμουνίστριας και φεμινίστριας Αλεξάνδρα Κολλοντάι, συνεργάτιδας του Λένιν τα πρώτα χρόνια της επικράτησης των Μπολσεβίκων στη Ρωσία:
«Η άμβλωση είναι ένα φαινόμενο που συνδέεται με το πρόβλημα της μητρότητας και προκύπτει από την επισφαλή θέση της γυναίκας (δεν μιλάμε για την αστική τάξη όπου η άμβλωση έχει άλλα αίτια: απροθυμία στο “μοίρασμα της κληρονομιάς”, απέχθεια των γυναικών, που διψούν για μια ζωή ανέμελη, να υποστούν τις ωδίνες της μητρότητας, να χαλάσουν τη σιλουέτα τους, να χάσουν μια “σαιζόν διασκεδάσεων” κλπ.)…
Η επιδίωξη της δημοκρατίας των εργαζομένων είναι να ισχυροποιήσει μέσα στη γυναίκα, με την ευρεία ανάπτυξη της προστασίας της μητρότητας, ένα υγιές μητρικό ένστικτο, να συμφιλιώσει τη μητρότητα με την κοινωνική εργασία και να εξουδετερώσει έτσι την αναγκαιότητα της άμβλωσης».
[«Οικονομική και σεξουαλική απελευθέρωση της γυναίκας», μτφρ. Μαρίνα Λώμη, Πύλη, Αθήνα, 1978, σσ. 211-2]. Προβολές 72
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο χριστιανική .