Οι αμοιβάδες, οι κατ’ εξοχήν μονοκύτταροι οργανισμοί στη φύση, που παρασιτούν σε ανθρώπους και ζώα, μπορούν να αποτελούν “λίκνο” για τη δημιουργία νέων ιών και βακτηρίων, σύμφωνα με τον Ραούλ.
Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί πολύ λίγοι γιγάντιοι ιοί, ο πρώτος το 1993 από τύχη. Αντίθετα με τους κλασικούς ιούς, οι τεράστιοι ιοί μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και από ένα συμβατικό μικροσκόπιο. Μέχρι στιγμής ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για αυτούς. Το 2008, μια ερευνητική ομάδα, επίσης υπό τον Ραούλ, ανακάλυψε γιγάντιους ιούς που μολύνουν άλλους ιούς προκειμένου να πολλαπλασιασθούν.
Ο Μασσαλιο-ιός είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος ιός που έχει ποτέ βρεθεί και έχει διάμετρο 250 νανομέτρων (περίπου 250 εκατομμυριοστών του χιλιοστού).
Το DNA του ιού περιέχει υλικό από ποικίλες πηγές, μεταξύ άλλων από φυτική και ζωική ύλη, βακτήρια και άλλους γιγάντιους ιούς, όπως ο Μιμι-ιός (APMV). Το γεγονός ότι ο γιγάντιος ιός προέρχεται από τόσους “προγόνους”, κατά τον Ραούλ, είναι κάτι που δεν είχε προβλεφθεί από τη δαρβινική θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ζωή προέρχεται από κάποιο κοινό πρόγονο. “Η ιδέα ενός κοινού προγόνου δεν έχει νόημα στην περίπτωση των ιών. Ήταν μια ιδέα του Δαρβίνου, αλλά ήταν σαφώς λάθος”, επεσήμανε ο γάλλος ερευνητής.
skai.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 2016