Όλοι εμείς που ζήσαμε το μονόχρωμο της πλημμύρας, ως ένα απόλυτο καφέ που σκέπασε από άκρη σε άκρη τη Θεσσαλία μας, αρνούμαστε να το ανεχτούμε άλλο, γι’ αυτό και σας καλούμε σε μία άλλη πλημμύρα, πλημμύρα χρωμάτων αυτή τη φορά, ώστε να συνεχίσουμε να ελπίζουμε μαζί, σε πείσμα όσων ακόμη δεν έχουν γίνει και που πάντως θα γίνουν, γιατί επιμένουμε να ονειρευόμαστε και να συζητάμε.
