Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Μιὰ ἀπὸ τὶς ἡρωικότερες χρονικὲς περιόδους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἡ, σύντομη εὐτυχῶς, βασιλεία τοῦ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη (361-363), κατὰ τὴν ὁποία ἀναδείχτηκαν πλῆθος ὁμολογητῶν καὶ μαρτύρων.
Ἡ ἀπέλπιδα προσπάθεια τοῦ ἀνεδαφικοῦ νεαροῦ, ἄπειρου καὶ θρησκομανὴ αὐτοκράτορα νὰ νεκραναστήσει τὴν θνήσκουσα ἀρχαία εἰδωλολατρικὴ ἐθνικὴ θρησκεία, τὸν ὁδήγησε σὲ πράξεις ἀνείπωτης θηριωδίας κατὰ τῶν Χριστιανῶν. Χιλιάδες Χριστιανοὶ μάρτυρες ἔχυσαν τὸ αἷμα τους καὶ ἔδωσαν τὴ ζωή τους τὴ φοβερὴ ἐκείνη περίοδο. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Μᾶρκος, ἐπίσκοπος Ἀρεθουσίων καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, Κύριλλος ὁ διάκονος, ἀγνώστων ὀνομάτων ἱερωμένοι καὶ νεαρὲς παρθένες, οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν καὶ συνεορτάζουν τὴν ἴδια ἡμέρα, στὶς 29 Μαρτίου.
Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ἔζησε τὸν 4ο αἰῶνα, τὰ χρόνια τοῦ Μ. Κωνσταντίνου (312-337, τοῦ Κωνστάντιου (337-361) καὶ Ἰουλιανοῦ (361-363). Δὲ γνωρίζουμε δυστυχῶς τίποτε γιὰ τὴν πρότερη ζωή του.
Ἐκλέχτηκε καὶ χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀρεθουσίων, ἡ ὁποία βρισκόταν στὰ ἀνατολικὰ τῆς Θεσσαλονίκης, προφανῶς γιὰ τὴν εὐσέβειά του καὶ τὸ ζῆλο του γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Φαίνεται ὅτι ἄσκησε τὴν ἐπισκοπική του διακονία μὲ συνέπεια καὶ γι’ αὐτὸ ἀπέκτησε τὴ φήμη τοῦ δυναμικοῦ ἐπισκόπου. Τὸ 341 ἔλαβε μέρος στὴ Σύνοδο τῆς Ἀντιόχειας.
Τὸ 343 ἔλαβε μέρος στὴ Σύνοδο τῆς Φιλιππουπόλεως, τὸ 351 στὴ Σύνοδο τοῦ Σιρμίου καὶ τὸ 358 στὴ Σύνοδο τῆς Σελεύκειας. Ἰδιαιτέρως ἀγωνίστηκε κατὰ τῆς εἰδωλολατρίας, μεταστρέφοντας πλῆθος εἰδωλολατρῶν στὴν…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr