Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ἡ ὑμνογραφία ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς θείας λατρείας στὴν Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία μᾶς βοηθᾶ νὰ μεταρσιωθοῦμε καὶ νὰ ἀναχθοῦμε σὲ ἀνώτερες πνευματικὲς ἐμπειρίες.
Ἡ ἀξία τοῦ ὀρθοδόξου ὑμνογραφικοῦ πλούτου εἶναι ἀνυπολόγιστη. Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔχοντας τὸ ποιητικὸ χάρισμα, στὸ διάβα τῶν αἰώνων, διακρίθηκαν καὶ ὡς ὑμνογράφοι καὶ ποιητὲς τῆς Ἐκκλησίας μας, κληροδοτῶντας μας μιὰ ἀνεκτίμητη παρακαταθήκη. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ὑμνογράφος.
Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἰταλία. Γεννήθηκε στὴ Σικελία περὶ τὸ 810, ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸν Πλωτῖνο καὶ τὴν Ἀγάθη, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἐνέπνευσαν ἀπὸ μικρὸ παιδὶ τὴν πίστη στὸ Θεὸ καὶ τὸν μύησαν στὴν ἀρετή. Εἶχε συνηθίσει νὰ μελετᾶ τὶς ἅγιες Γραφὲς καὶ νὰ ἀσκεῖται.
Ὅμως τὸ ἔτος 827 εἶχαν εἰσβάλει στὴ Σικελία οἱ Ἄραβες μουσουλμᾶνοι, ὁποῖοι καταδίωκαν μὲ μανία τοὺς Χριστιανοὺς ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ ἀσπαστοῦν τὸ Ἰσλάμ. Τότε ἡ μητέρα του παρέλαβε τὸν δεκαπεντάχρονο Ἰωσὴφ καὶ τὸν ἀδελφό του καὶ ἦρθαν στὴν Πελοπόννησο γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὶς σφαγὲς τῶν Ἀγαρηνῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ κατέληξαν στὴν Θεσσαλονίκη.
Ἐπισκέφτηκε μάλιστα τὴν περίφημη Μονὴ Λατόμου, ὅπου λειτουργοῦσε σχολή, στὴν ὁποία συνέχισε καὶ τελειοποίησε τὶς σπουδές του. Ἀργότερα ὁ Ἰωσὴφ ἔγινε μοναχὸς καὶ ἄρχισε τοὺς ἀσκητικοὺς καὶ πνευματικούς του ἀγῶνες. Μὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου μυήθηκε στὴν ὀρθόδοξη…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr