Στήν πλούσια βιογραφία τοῦ παπα-Φώτη, ἀνάμεσα στίς έπιστολές καί τίς διηγήσεις του, ξεχωρίζει μία πού φέρει την ήμερομηνία 7 Μαΐου 1973. Σε αὐτήν ὁ Γέροντας, μέ ἕναν ένθουσιασμό πού ξεχείλιζε ἀπό κάθε λέξη καί μιά χαρά πού ἔμοιαζε να πηγάζει από οὐράνιες πηγές, περιγράφει ἕνα γεγονός πού σημάδεψε ἀνεξίτηλα τὴν ψυχή του: Τήν «κατάπεμψη καί ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Φωτός».
Ἦταν μιά στιγμή πού ἡ ἐπίγεια πραγματικότητα συναντοῦσε τὸ θεῖο μυστήριο. Ὁ παπα-Φώτης, μέ τά ἴδια του τά μάτια, ἀξιώθηκε να δεῖ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Φωτός. Ἡ περιγραφή του εἶναι τόσο ζωντανή πού μεταφέρει τόν ἀναγνώστη στην καρδιά τοῦ Παναγίου Τάφου.
«Καθ’ ἥν στιγμήν ὁ Ἅγιος Πέλης ὁ ἐδέετο», γράφει, «ἀστραπιαίως ἔλαμψεν τὸ Ἅγιον Κουβούκλιον ἄπλετον καί ἀδαμάντινον Φῶς ἐκβλύζον ἐκ τῶν παραθύρων τῆς διπλῆς σειρᾶς τῶν εὑρισκομένων ἐν τῷ Τυμπάνω τοῦ Τρούλλου τοῦ Κουβουκλίου». Φανταστεῖτε τή σκηνή: Το ἱερό Κουβούκλιο, τό μικρό παρεκκλήσι πού περικλείει τόν Πανάγιο Τάφο, να πλημμυρίζει ξαφνικά ἀπό ἕνα ἄπλετο, ἀδαμάντινο φῶς. Δέν ἦταν ἕνα ἁπλό φῶς, ἀλλά μιά λάμψη πού ἔμοιαζε μέ διαμάντι, καθαρή, λαμπερή καί τόσο ἔντονη πού ξεχείλιζε ἀπό τά παράθυρα τοῦ τρούλου, φωτίζοντας τά πάντα γύρω του.
Ήταν μιά στιγμή πού ὁ οὐρανός ἄνοιγε καί τό θεῖο φῶς κατέβαινε στή γῆ,…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr