Στὸ Σιναϊτικὸ Κώδικα τοῦ 1716 περιέχεται ὁ βίος καὶ ἡ πολιτεία του Ὁσίου Νικάνδρου τοῦ νέου ἀσκητοῦ ποὺ ἔλαμψε μὲ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἁγιότητα τοῦ στὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ ἁγίου καὶ θεοβαδίστου ὅρους Σινᾶ. Σύμφωνα μὲ τὸν κώδικα αὐτὸ ὁ Ὅσιος Νίκανδρος γεννήθηκε τὸ 1581 μ.
Χ. στὸ Ριζόκαστρο δηλαδὴ στὸ Καστελορίζο ὅπου ὑπῆρχε μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. Ἔγινε μοναχὸς στὸ Σινᾶ τὸ 1611 μ.
Χ. καὶ κοιμήθηκε τὸ 1631 μ. Χ.
ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἰωάσαφ. Στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Σινᾶ ἦταν κάποιος πολὺ ἐνάρετος ἱερομόναχος ἀπὸ τὸ Ρέθυμνο τῆς Κρήτης ὀνομαζόμενος Ἰγνάτιος. Ὁ Ἰγνάτιος πῆρε κοντά του ὡς ὑποτακτικό του τὸν Καστελορίζιο μοναχὸ Νίκανδρο.
Ἐπιθυμῶντας καὶ οἱ δύο νὰ γνωρίσουν τὰ μοναστήρια καὶ τὰ ἡσυχαστήρια τοῦ Ἁγίου Ὅρους πῆγαν ἐκεῖ καὶ ἔμειναν 5 χρόνια. Ὅμως ξαναγύρισαν καὶ πάλι στὴ μετάνοια τοὺς στὸ Σινᾶ γιατί διεπίστωσαν ὀτι ἐκεῖ ὑπῆρχε μεγαλύτερη ἡσυχία καὶ ἐκεῖ πέρασαν καὶ τὸν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς τους. Ὁ ἱερομόναχος Ἰγνάτιος ἦταν πολὺ καλὸς καὶ ἐνάρετος πνευματικός.
Εἶχε τέλεια ἀκτημοσύνη καὶ ἐγκράτεια καὶ ἀκατάπαυστο ἔργο του ἦταν ἡ προσευχή. Ὁ μαθητής του ὅμως Μοναχὸς Νίκανδρος ξερπέρασε τὸ δάσκαλο του. Εἶχε περισσότερο ἐγκράτεια ἀπὸ ἐκεῖνον καὶ τέλεια καὶ ἀκούραστη ὑποταγὴ στὸ Γέροντα τοῦ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr