Ἕνας Ἅγιος τῶν καιρῶν μας, μέσα ἀπὸ τὸ μοναδικό του – ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ- διορατικὸ χάρισμα, διεισδύει στὸν ψυχισμὸ ἑνὸς παιδιοῦ καὶ μᾶς δίνει κάποια καίρια σημεῖα περὶ τῆς ἀγωγῆς τους: 1. Ἡ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν ἀρχίζει ἀπ’ τὴν ὥρα τῆς συλλήψεώς τους.
Τὸ ἔμβρυο ἀκούει κι αἰσθάνεται μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του. Ναί, ἀκούει καὶ βλέπει μὲ τὰ μάτια τῆς μητέρας του. Ἀντιλαμβάνεται τὶς κινήσεις καὶ τὰ συναισθήματά της, παρ’ ὅλο ποὺ ὁ νοῦς του δὲν ἔχει ἀναπτυχθεῖ.
Σκοτεινιάζει τὸ πρόσωπο τῆς μάνας, σκοτεινιάζει κι αὐτό. Νευριάζει ἡ μάνα, νευριάζει κι αὐτό. Ὅ,τι αἰσθάνεται ἡ μητέρα, λύπη, πόνο, φόβο, ἄγχος κ.
λπ., τὰ ζεῖ κι αὐτό. 2. Ἡ ἁγιοσύνη τῶν γονέων ὡς καθοριστικὸς παράγοντας.
Ἐκεῖνο ποὺ σώζει καὶ φτιάχνει καλὰ παιδιὰ εἶναι ἡ ζωὴ τῶν γονέων μέσα στὸ σπίτι. Οἱ γονεῖς πρέπει νὰ δοθοῦνε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ γίνουμε ἅγιοι κοντὰ στὰ παιδιὰ μὲ τὴν πραότητά τους, τὴν ὑπομονή τους, τὴν ἀγάπη τους.
Νὰ βάζουμε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, ἐνθουσιασμὸ κι ἀγάπη στὰ παιδιά. Καὶ ἡ χαρὰ ποὺ θὰ τοὺς ἔλθει, ἡ ἁγιοσύνη ποὺ θὰ τοὺς ἔχει ἐπισκεφθεῖ, θὰ ἐξακοντίσει στὰ παιδιά την Χάρη. 3.
Ἡ Ὑπερπροστασία, ἀφήνει ἀνώριμα τὰ παιδιά. Ἕνα ἄλλο πάλι, ποὺ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr