Ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπῆρχαν κάποτε μικρὰ Μοναστήρια, ὅπως τὰ σημερινά Κελλιά, ἄλλα μεγαλύτερα, ἄλλα μικρότερα, ποὺ λέγονταν «Μονύδρια». Ἐκεῖ μαζεύονταν πέντε, δέκα, εἴκοσι πατέρες πιο προοδευμένοι πνευματικά.
Ακριβῶς ἐδῶ κοντά μας σὲ ἕνα μέρος ὑπάρχει ένα Μονύδριο πολύ παλιό, ὅπου ὁ Γέροντας ἦταν πολὺ κοντὰ στὸν Θεὸ καὶ ἔβλεπε τα κακά πνεύματα πῶς μαζεύονταν γιὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τί κακίες ἑτοίμαζαν γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Καὶ ἐκεῖνος τὰ ἄκουγε αὐτά. Ἔ, ἔκανε προσευχή, τὰ πνεύματα ἔφευγαν.
Μια μέρα ὅμως, ὁ ἀρχηγὸς ἐκείνων τῶν διαβόλων περνοῦσε ἀπὸ τὴν Μονή τους – Μονύδριο τοῦ Φαρακλοῦ, ἔτσι ἦταν τὸ ὄνομά του καὶ βάδιζε ἔχοντας κάτι καπίστρια πάνω στο κεφάλι καὶ στὸν ὦμο. Αὐτὸς ὁ πατέρας, ὁ Γέροντας, τον βλέπει καὶ τοῦ λέει: «Βλέπεις, ἀφοῦ εἶσαι διάβολος, είσαι ψεύτης καὶ εἶσαι καὶ τρελλός». «Μα γιατί είμαι τρελλός;» «Ἔ, γιατί πηγαίνεις με τὰ καπίστρια στα χέρια;» «Ἔλα, ἐσὺ δὲν ξέρεις ἀκόμα», τοῦ ἀπαντάει ὁ διάβολος, «τὰ παίρνω τὰ καπίστρια αὐτά, διότι θα τὰ χρησιμοποιήσω.
Κοίταξε, αὐτὸ ποὺ εἶναι ὡραιότερο, εἶναι γιὰ τὸν Αὐτοκράτορα. Καὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι πιὸ μικρό, εἶναι γιὰ τὸν Πρωθυπουργό. Τὸ ἄλλο εἶναι γιὰ τοὺς ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες: Πατριάρχες, Ἀρχιερεῖς κ.
λπ.», καὶ ἔλεγε ὅλο τέτοια. Τότε ἐκεῖνος ὁ Γέροντας τοῦ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr