ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΛΜΟΥΚΟΥ/ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
Η περιοχή του Κέμπριτζ της Βοστώνης είναι κατά κοινή ομολογία από τις καλύτερες περιοχές της Βοστώνης από πάσης απόψεως, ενώ ως έδρα των κορυφαίων Πανεπιστημίων Harvard και ΜΙΤ -Πολυτεχνικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης- της προσδίδει ακόμα μεγαλύτερη αίγλη και περιωπή. Είναι δε η περιοχή γεμάτη από νέους ανθρώπους, καθότι είναι πανεπιστημιούπολη, οι οποίοι κυκλοφορούν μέχρι αργά το βράδυ, ενώ είναι γεμάτη από κάθε λογής εστιατόρια και καταστήματα παντός είδους, η πλειάδα των οποίων είναι καλής ποιότητας και με προσιτές τιμές.
Θα ήταν το τελευταίο μέρος της Βοστώνης κι ακόμα της Μασαχουσέτης που θα περίμενε κανείς να συμβεί αυτό που συνέβη το απόγευμα της Δευτέρας 11 Μαΐου: Στη νότια πλευρά του Κέμπριτζ και συγκεκριμένα στο Memorial Drive ένας άνδρας οπλισμένος με ημιαυτόματο (μεγάλο) όπλο άρχισε εντελώς αναίτια και απρόκλητα να πυροβολεί στην αρχή στο αέρα και στη συνέχεια αδιακρίτως στα διερχόμενα οχήματα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πανικός όπως ήταν φυσικό.
Οδηγοί εγκατέλειπαν τα οχήματά τους και έτρεχαν προς τη μεριά του ποταμού για να σωθούν, γιατί αυτός ο πιστολάς έριχνε ομοβροντία κι όποιον πάρει ο Χάρος. Δύο ανυποψίαστοι οδηγοί δίνουν αυτή τη στιγμή μάχη για τη ζωή τους στο νοσοκομείο. Ζητώ την κατανόηση των φίλων αναγνωστών και αναγνωστριών μας για την ακόλουθη προσωπική αναφορά, αλλά ζήσαμε με τη σύζυγό μου μία ώρα τρομερής αγωνίας διότι στο Κέμπριτζ μένουν και εργάζονται τα παιδιά μας, ο μεν γαμπρός μας στο Harvard, το δε εγγονάκι μας ο μικρός Θεοδωράκης πηγαίνει στο νηπιαγωγείο το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Πανεπιστήμιο. Κυριολεκτικά τα χάσαμε όταν ο τηλεοπτικός σταθμός WCVB 5 της Βοστώνης μετέδωσε ότι οι Αρχές διέταξαν να κλειδωθούν οι πόρτες του Harvard να μην κυκλοφορεί κανείς και τα σχολεία να κλειδώσουν όλες τις πόρτες εξωτερικές και εσωτερικές και να προστατέψουν τα παιδιά σε ασφαλή μέρη εντός του κτιρίου.
Το τηλεφώνημα της κόρης μας ήταν η μεγαλύτερη ανακούφιση που νιώσαμε όταν μας είπε ότι είμαστε καλά και ότι εστάλη μήνυμα στο Harvard πως η Αστυνομία συνέλαβε τον πιστολά και ότι δεν υπάρχει πλέον δημόσιος κίνδυνος.
Αλήθεια τι να πει κανείς και τι να σχολιάσει, εκτός από το ότι δεν μπορούμε να νιώθουμε πουθενά ασφαλείς ακόμα και στις πλέον περίοπτες περιοχές γιατί οι σαλεμένοι πιστολάδες δεν γνωρίζουν σύνορα. Διερωτώμαι πολλές φορές άραγε από πού ξετρυπώνουν όλοι αυτοί οι παλαβοί τον τελευταίο καιρό, αρπάζουν ένα όπλο – πού και πώς το προμηθεύονται; – και αρχίζουν και πυροβολούν κι όποιον πάρει ο Χάρος; Μήπως ευθύνεται και ο δημόσιος τοξικός, διχαστικός και ανόητος λόγος που έχει μολύνει τη ζωή μας;