Πρόσφατα γεγονότα χωρὶς σχόλια… . Τὴν Κυριακή, 10 Μαΐου, ἐβδομαδιάτικη ἐφημερίδα εἶχε ἔνθετο βιβλίο, ἐπανέκδοση τοῦ 1999, ἀφιερωμένο στὰ 50 χρόνια ἀπὸ τὴ λήξη τοῦ Ἐμφυλίου (1949-1999). Ἀπὸ τοὺς 13 ποὺ γράφουν τὴν ἄποψή τους σὲ αὐτὸ οἱ ἕντεκα εἶναι «προοδευτικῆς ἀντιλήψεως» καὶ οἱ δύο διαφορετικῆς. Στὸ ἴδιο βιβλίο ὑπάρχει ἐπίμετρο μὲ ἕξι ποὺ πολέμησαν στὸν ἐμφύλιο, τριῶν κομμουνιστικῶν ἀντιλήψεων (Κύρκος, Φαράκος, Μπέϊκου) καὶ τριῶν δημοκρατικῶν (Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου, Δροσογιάννης).
. Τὴν ἑβδομάδα 2 μὲ 8 Μαΐου ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἔκαμε ἐπίσημη ἐπίσκεψη στὴν Ἀθήνα. Ἐπισκέφθηκε τὴν πολιτειακή, τὴν πολιτικὴ καὶ τὴν αὐτοδιοικητικὴ ἡγεσία, καθὼς καὶ ἐπιχειρηματίες καὶ τὸ Ἀρσάκειο ἐκπαιδευτήριο. Σημειώνεται ὅτι ὅλη ἡ ἡγεσία τῆς χώρας (πολιτειακή, πολιτική, κοινοβουλευτικὴ) ποὺ συνάντησε ὁ Παναγιώτατος ὑποστήριξε τὴν ψήφιση τοῦ Νόμου γιὰ τὴν καθιέρωση τοῦ «γάμου» τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τὴν ἐκ μέρους τους τεκνοθεσία. Ἐν ὄψει τῆς ἑορτῆς τῆς μητέρας ὁ Οἰκ. Πατριάρχης σὲ ὅλες του τὶς ὁμιλίες οὐδόλως ἔθιξε τὸ θέμα τῆς οἰκογένειας καὶ τῆς ἱερότητας τοῦ γάμου. Μίλησε γιὰ θέματα ποὺ ὁ κάθε κοσμικὸς ἡγέτης τὰ ἐπικροτεῖ. Σημειώνεται ὅτι ὑπάρχει ἀπὸ καιρὸ σὲ ἐκκρεμότητα ἡ ἀπάντηση τοῦ Φαναρίου στὸ ἐρώτημα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸ ἂν ἐγκρίνει τὴ βάπτιση τεκνοθετημένων παιδιῶν ζεύγους ὁμοφυλοφίλων. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἔχει τεθεῖ κατὰ τῆς βάπτισής τους, ἀλλὰ δὲν προώθησε τὴν ἄποψή του ὡς πρόταση πρὸς ἔγκριση στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Τὸ ἐρώτημα ἐτέθη μετὰ τὴ βάπτιση τέτοιων παιδιῶν πλουσίων ὁμογενῶν ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς στὴν Βουλιαγμένη Ἀττικῆς.
. Στὶς 21 παρελθόντος Μαρτίου ἦταν ἡ ἡμέρα τῆς ποίησης καὶ ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν «Ἀποστολὴ» παρουσίασε «μιὰ ξεχωριστὴ καμπάνια πολιτισμοῦ καὶ κοινωνικοῦ μηνύματος…ὅπου ἡ δύναμη τῆς ἑλληνικῆς ποίησης συναντᾶ τὶς διαχρονικὲς ἀξίες ποὺ βρίσκονται στὸν πυρῆνα τοῦ ἀνθρωπιστικοῦ της ἔργου, ἀναδεικνύοντας μὲ διακριτικὸ ἀλλὰ οὐσιαστικὸ τρόπο τὸ ἀποτύπωμα τῆς προσφορᾶς της στὴν κοινωνία…». Πέραν τοῦ δυσνόητου τοῦ κειμένου τὸ σχετικὸ δελτίο Τύπου δὲν ἀναφέρει οὔτε μία λέξη ποὺ νὰ διαφοροποιεῖ τὴν «Ἀποστολὴ» ἀπὸ τὶς ἄλλες ἀνθρωπιστικὲς ὀργανώσεις. Ἐπὶ πλέον στὴν καλλιτεχνικὴ προσέγγιση τῆς ποίησης ἀπαγγέλθηκαν ἔργα των Ὀδυσσέα Ἐλύτη, Ἄγγελου Σικελιανοῦ, Κωστῆ Παλαμᾶ, Μαρίας Πολυδούρη, Τάσου Λειβαδίτη, Γιάννη Ρίτσου, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Κωνσταντίνου Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη καὶ Κικῆς Δημουλᾶ. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς συγκεκριμένους ποιητὲς δὲν ἔχουν σχέση μὲ αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ ἐκφράζει ἡ «Ἀποστολή», προτιμῶνται ὅμως ἀπὸ τοὺς «προοδευτικοὺς» κύκλους.
. Τὴν 7η Μαΐου σὲ ἄρθρο του στὴν ἐφημερίδα «Λὲ Φιγκαρὸ» (σελ. 17) ὁ Ἐντουὰρ Τετρὼ σημείωσε ὅτι ὁ Ἔλον Μὰσκ προανήγγειλε πὼς μὲ τὶς ἐπενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων ποὺ κάνει γιὰ τὴν τεχνητὴ νοημοσύνη (ΤΝ) ἕως τὸ 2030 δὲν θὰ ὑπάρχει σχέση μεταξὺ ἐργασίας, ἀμοιβῶν, οἰκονομιῶν ἢ ἐπιπέδου ζωῆς σὲ μιὰ κοινωνία, ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρωποειδῶν θὰ ἔχει ξεπεράσει αὐτὸν τῶν ἀνθρώπων… Στὶς 9-10 Μαΐου ἡ ἴδια ἐφημερίδα δημοσίευσε δημοσκόπηση ἂν οἱ Γάλλοι πολῖτες βλέπουν κινδύνους ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ΤΝ καὶ σὲ ποιούς τομεῖς. Τὸ 68% τῶν ἐρωτηθέντων ἐξέφρασαν φόβους γιὰ τὴν ἀπασχόληση, τὸ 75% γιὰ τὴ Δημοκρατία, τὸ 75% γιὰ τὴν ἐθνική τους κυριαρχία, τὸ 79% γιὰ τὴν ἀλήθεια τῶν πληροφοριῶν, τὸ 80% γιὰ τὴν πνευματική τους ἀνεξαρτησία καὶ τὸ 87% γιὰ τὰ προσωπικά τους δεδομένα…
. Θεωρητικὸς προβληματισμὸς ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ΤΝ ὑπῆρξε στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ παρὰ τὶς ὑπάρχουσες ἐπιφυλάξεις ὁ Μητροπολίτης Νέας Ἰωνίας προχώρησε στὴν ἐφαρμογή της. Ὁ πρ. Ὑπουργὸς κ. Μανόλης Δρεττάκης, στὴν ἐφημερίδα «Χριστιανικὴ» (20/11/2025, σελ. 5) ἐξέφρασε τὸν προβληματισμό του γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ΤΝ στὴν Ἐκκλησία, μὲ βάση τὴν ἄποψη τοῦ Εὐαγγέλου Κάνουλα, καθηγητῆ ΤΝ στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Ἄμστερνταμ, ὅτι «ἡ ΤΝ δὲν ἀλλάζει μόνο τὰ ἐργαλεῖα μας, ἀλλάζει τὴν ἴδια τή διαδικασία τῆς γνώσης, τῆς δημιουργίας καὶ τῆς ἀπόφασης». Ὁ κ. Δρεττάκης προτείνει ὅτι ἂν ἡ Ἱεραρχία κρίνει ὅτι ἡ ΤΝ θὰ μποροῦσε νὰ συμβάλει στὸ ἔργο της νὰ προσδιορίσει τὸ ἀκριβὲς περιεχόμενο τῆς ἐφαρμογῆς, καὶ ἀφοῦ κρίνει ἀπὸ ποιούς θὰ διαμορφωθεῖ, τότε νὰ προχωρήσει στὴν ὑλοποίησή της.
. Στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὶς 11 ἕως τὶς 15 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε τὸ 10ο Διεθνὲς Μαθητικὸ Συνέδριο Λογοτεχνίας, τὸ ὁποῖο διοργανώθηκε ἀπὸ τὸ Ζωγράφειο Λύκειο τῆς Βασιλεύουσας καὶ τὰ Ἐκπαιδευτήρια Μαντουλίδη τῆς Θεσσαλονίκης, ποὺ ἀνήκουν πλέον στὸν ὅμιλο Dukes Education, μὲ πρόεδρο τὸν Ἀατὶφ Χασάν. Τὸ Συνέδριο ἦταν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος ἀπέστειλε σχετικὸ χαιρετισμό. Στὸ Συνέδριο συμμετέσχον περίπου 400 μαθητὲς ἀπὸ σχολεῖα τῆς Ἑλλάδος, τῆς Κύπρου, τῆς Ἀφρικῆς, τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Τουρκίας καὶ ἦταν ἀφιερωμένο στὴν Διδὼ Σωτηρίου. Στὸν χαιρετισμό του ὁ κ. Βαρθολομαῖος χαρακτήρισε τὴ συγγραφέα ἀγωνίστρια γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, τὴν εἰρήνη καὶ τὴ δικαιοσύνη, ὑπογραμμίζοντας ὅτι τὸ ἔργο της καὶ ἰδίως τὰ «Ματωμένα Χώματα» παραμένει δραματικὰ ἐπίκαιρο σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ πόλεμος ἐξακολουθεῖ νὰ σκορπίζει τρόμο καὶ ὀδύνη.
Ὅπως ἀναφέρεται σὲ ρεπορτὰζ καθημερινῆς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν δύο ἦσαν τὰ βιβλία τῆς λογοτέχνιδας ποὺ «κέρδισαν» τοὺς μαθητές, τὰ «Ματωμένα Χώματα» καὶ ἡ «Ἐντολή», ποὺ ἀφορᾶ κυρίως τὴν ἱστορία τοῦ στελέχους τοῦ ΚΚΕ Νίκου Μπελογιάννη. Ἡ διδάσκουσα στὸ Πανεπιστήμιο τῶν Ἀθηνῶν Μαρία Νικολοπούλου γράφει σὲ ἄρθρο της γιὰ τὸ ἔργο της Σωτηρίου: «Ἡ σχέση της Διδῶς Σωτηρίου μὲ τὸν Μαρξισμὸ καὶ τὴν Ἀριστερὰ εἶναι μιὰ σχέση κατ’ ἀρχὴν ἰδεολογικὴ καὶ βιωματική, ποὺ καθορίζει τὴ γραφή της, τὴ θεματικὴ καὶ τὴν πρόσληψη τῶν ἔργων της». Γιὰ τὰ «Ματωμένα Χώματα» γράφει ὅτι «συνδυάζουν τὴ μεσοπολεμικὴ παράδοση τῆς μαρτυρίας μὲ τὸν ἀντιπροσωπευτικὸ ἥρωα, αἴτημα τοῦ μεσοπολεμικοῦ σοσιαλιστικοῦ ρεαλισμοῦ, τὴ δομὴ μαθητείας καὶ μιὰ μαρξιστικὴ ἑρμηνεία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς…Αυτή ἡ ἀφήγηση τῆς ἱστορίας θεωρήθηκε μιὰ ἐθνικὴ ἀφήγηση: τὸ βιβλίο μεταφέρθηκε σὲ τηλεοπτικὴ σειρὰ καὶ προτάθηκε τὸ 2007 (Σήμ. γρ. ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τῆς ΝΔ) νὰ διανεμηθεῖ ὡς συνοδευτικὸ σχολικὸ ἀνάγνωσμα γιὰ τὴν Ἕκτη Δημοτικοῦ, γιὰ νὰ ἐξισορροπήσει τὶς ἀντιδράσεις στὸ σχολικὸ βιβλίο Ἱστορίας τῆς Μ. Ρεπούση». Ὡς συμπέρασμα ἡ Μαρία Νικολοπούλου γράφει: «Ἡ Σωτηρίου εἶναι μιὰ συγγραφέας ποὺ συνέδεσε τὴ ζωὴ καὶ τὴ γραφή της μὲ τὶς ἀριστερὲς ἰδέες καὶ προσπάθησε μέσα ἀπὸ τὰ κείμενά της νὰ παρουσιάσει κρίσιμα ἱστορικὰ βιώματα μὲ μαρξιστικὴ μεθοδολογία». (Βλ. σχ. περ/κὸ «Τὸ Δέντρο», τεῦχος 222-223, Ἀθήνα, Χειμώνας 2018, σελ. 96-98).
. Σημειώνεται ὅτι κεντρικὴ ὁμιλήτρια στὸ ἐν λόγῳ μαθητικὸ συνέδριο γιὰ τὴν Διδὼ Σωτηρίου ἦταν ἡ Λένα Διβάνη, ἡ ὁποία σὲ συνέντευξή της (BOVARY, 12 Μαρτίου 2018) εἶχε δηλώσει: «…Ἔμαθα ἐπίσης ὅτι ὁ γάμος δὲν κάνει καλὸ στὴν ὑγεία, οὔτε τὰ παιδιά». Γιὰ τὸ θεσμὸ τοῦ γάμου ἀναφέρθηκε καὶ στὴν ἐκπομπὴ τῆς ΕΡΤ «Δύο στὶς 10» (14/1/2024) καὶ εἶπε, μεταξὺ ἄλλων: « Γιὰ μένα ὁ γάμος εἶναι φυλακὴ καὶ νομίζω γιὰ ὅλους πιά. Ὁ θεσμὸς ξεφτίζει καὶ τὸ 60% παίρνει διαζύγιο σύμφωνα μὲ τὰ ἀρχεῖα τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου…Τώρα τὸ παιδὶ εἶναι τὸ θέμα, ὁ γάμος εἶναι πολὺ παλιακός. Ὅπως καὶ ἡ παραδοσιακὴ οἰκογένεια εἶναι πολὺ παλιακή. Τώρα ἡ οἰκογένεια μπορεῖ νὰ εἶναι οἱ φίλοι σου, μπορεῖ δύο ἄντρες, δύο γυναῖκες, μία γυναῖκα καὶ τὸ παιδί της. Κάποτε ἦταν μπαμπᾶς, μαμά, παιδί, Τελείωσε αὐτό». Αὐτὰ στὴν Κωνσταντινούπολη ἐν ὄψει τῆς ἑορτῆς τῆς μητέρας…-
Αὐτὴ ἡ καταχώριση ἀναργήθηκε στὶς 13 Μάϊος 2026, 10:50 π.μ. καὶ ἀρχειοθετήθηκε ὡς ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ. Μπορεῖτε νὰ παρακολουθήσετε τὶς ἀπαντήσεις μέσῳ τοῦ RSS 2.0.
Μπορεῖτε νὰ ἀφήσετε μιὰν ἀπάντηση ἢ μιὰ εἰδοποίηση σύνδεσης ἀπ’ τὸν δικό σας ἱστοχῶρο.
