Του Σωτήρη Μ. ΤζούμαΈναν λόγο που απέφυγε επιμελώς κάθε πληγή της εποχής μας και να θίξει τα κακώς κείμενα. Και όταν αυτή η μνήμη βεβηλώνεται, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.Η Ορθοδοξία βρέθηκε διαιρεμένη όσο ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες.Ορθόδοξες Εκκλησίες διχάστηκαν και διέκοψαν κοινωνία μεταξύ τους.Πιστοί οδηγήθηκαν σε σύγχυση και ταραχή.Η ευχαριστιακή ενότητα — η καρδιά της Ορθοδοξίας — τραυματίστηκε βαριά.▪️Οι Πατέρες δεν εξορίστηκαν επειδή μιλούσαν γενικά για αγάπη και ειρήνη.▪️Οι Νεομάρτυρες δεν διατήρησαν την πίστη με διακηρύξεις περί ανεκτικότητας και με δημόσιες σχέσεις αλλά με αίμα. Δεν είναι αυτός που προσαρμόζεται στο πνεύμα της εποχής αλλά αυτός που καλεί σε μετάνοια όταν ο κόσμος παραδίδεται στην πνευματική νάρκωση.Όλα χρήσιμα ίσως σε κοινωνικό επίπεδο — αλλά ανεπαρκή για να σώσουν άνθρωπο.Υπάρχει για να οδηγεί τον άνθρωπο στη θέωση.Στον Σταυρό.Στη μετάνοια.Στην Ανάσταση.Να πονά όταν πληγώνεται η Ορθοδοξία.Να υψώνει φωνή όταν βεβηλώνονται τα ιερά.Να μιλά με παρρησία ακόμη κι όταν αυτό ενοχλεί κυβερνήσεις, ισχυρούς και διεθνή κέντρα.
Γιατί τελικά η Εκκλησία μεγαλούργησε μόνο όταν έπαψε να φοβάται το κόστος της αλήθειας.