Μὲ τὴν εὐχὴ καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου παππούλη μας Εὐμενίου, (+23/5/1999), ποὺ ὁ καλὸς Θεὸς τὸν ὅρισε ὡς πνευματικό μου ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ μὲ στόχο τὴν πνευματικὴ οἰκοδομὴ τῶν χριστιανῶν, ἐνδεικτικὰ ἀναφέρω ὁρισμένα περιστατικὰ ποὺ προσωπικὰ βίωσα κοντά του. Α) Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1994 μὲ θεράπευσε ἀπὸ ἕλκος στομάχου.
Χωρὶς νὰ τοῦ πῶ ἀπὸ τί πάσχω καὶ ὑποφέρω —ἐπίπονο ἕλκος στομάχου— μὲ κέρασε παροτρύνοντάς με νὰ πιῶ ἕνα δροσερότατο ἀναψυκτικὸ Seven-Up. Μὲ διαβεβαίωσε πὼς ἐὰν πιῶ καὶ τὸ ἐνάμιση λίτρο πού μοῦ πρόσφερε, θὰ μοῦ κάνει πολὺ καλό! Ὄντως ἔκανα ὑπακοὴ καὶ τὸ ἤπια καὶ ἔκτοτε μέχρι σήμερα δὲν μὲ ἔχει ἐνοχλήσει τὸ στομάχι καὶ τὸ ἕλκος παντελῶς ἐξαφανίστηκε.
Μετὰ τὴν κοίμησή του πληροφορήθηκα ἀπὸ ἄλλα πνευματικοπαίδια του ὅτι μὲ κέρασε κυριολεκτικὰ Ἁγιασμό. Αὐτὸ τὸ θαῦμα τὸ ἔκανε καὶ σὲ μένα καὶ σὲ ἄλλους. Τὰ ἀναψυκτικὰ τοῦ 1,5 λίτρου ποὺ τὸν κερνοῦσαν τὰ διατηροῦσε μέσα σὲ ἕνα ψυγεῖο γιὰ νὰ διατηροῦνται δροσερὰ λόγῳ θέρους.
Κάθε τόσο ὅμως, ἄνοιγε τὴν πόρτα τοῦ ψυγείου καὶ ἔκανε Ἁγιασμὸ στὰ σφραγισμένα κλειστὰ μπουκάλια τῶν ἀναψυκτικῶν. Ἔτσι τὸ νερὸ τῶν ἀναψυκτικῶν μετατρεπόταν -Θεία Χάριτι- σὲ Ἁγιασμό, μὲ τὸν ὁποῖο κερνοῦσε τὸν κόσμο. Μὲ πορτοκαλάδες καὶ λεμονάδες ὁ παππούλης μας διακριτικὰ καὶ χωρὶς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr