ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ἑορτές, καὶ ἐν προκειμένῳ τὴν Ἁγία Πεντηκοστή, θὰ πρέπει νὰ στοχαζόμαστε ποιὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ποῦ εἶναι ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας! Ὁ ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος μᾶς συμβουλεύει: «Ποιὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς πίστεως; Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ποιὸς εἶναι ὁ καρπὸς τῆς πίστεως; Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ἑπομένως, δὲν προσκολλώμεθα στὴν πίστη γιὰ τὴν πίστη, ἀλλὰ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν μας. Κανεὶς δὲν ταξιδεύει χάριν τοῦ δρόμου, ἀλλὰ ἐπειδὴ κάποιος ἢ κάτι τὸν περιμένει στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ δρόμου. Κανεὶς δὲν πετάει ἕνα σχοινὶ στὸ νερό, μέσα στὸ ὁποῖο κάποιος πνίγεται, χάριν τοῦ σχοινιοῦ, ἀλλὰ χάριν ἐκείνου ὁ ὁποῖος πνίγεται. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε τὴν πίστη σὰν ἕνα δρόμο, στὸ τέλος τοῦ ὁποίου οἱ ταξιδιῶτες θὰ λάβουν τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν τους. Ὁ Θεὸς ἐξέτεινε τὴν πίστη σὰν ἕνα σχοινὶ σ’ ἐμᾶς, οἱ ὁποῖοι πνιγόμαστε στὰ μαῦρα νερὰ τῆς ἁμαρτίας, τῆς ἄγνοιας καὶ τῶν παθῶν, ὥστε μὲ τὴ βοήθεια τῆς πίστεως νὰ σώσουμε τὶς ζωές μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς πίστεως. Ὅποιος γνωρίζει τὴν ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, πρέπει νὰ παραδεχθεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει στὸν κόσμο τίποτε πιὸ ἀπαραίτητο ἢ πιὸ ὠφέλιμο ἀπὸ τὴν πίστη. Ἕνας ἔμπορος ποὺ μεταφέρει πολύτιμους λίθους σ’ ἕνα πήλινο σκεῦος, συντηρεῖ ἐπιμελῶς τὸ σκεῦος καὶ τὸ διαφυλάσσει, τὸ κρύβει καὶ τὸ ἐπιτηρεῖ. Μήπως ὁ ἔμπορος μεριμνᾶ καὶ ἐπιβλέπει μὲ τόση φροντίδα τὸ σκεῦος, χάριν τοῦ σκεύους; Ὄχι, φροντίζει γιὰ τοὺς πολύτιμους λίθους ποὺ αὐτὸ περιέχει»! Αὐτὴ τὴν σωτήρια περίοδο ἂς φροντίσουμε γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας!
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Ορθόδοξος Τύπος .