Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ψυχροῦ πολέμου εἶχε νὰ γίνῃ τόσος λόγος γιὰ τὰ πυρηνικά. Ἐνῷ τὰ πυρηνικὰ ὅπλα φέρνουν τρόμο στὸ ἄκουσμά τους, ἡ προέλευσή τους μᾶς παραπέμπει στὸ γλυκὸ καὶ ποιοτικὸ ψωμί! Ὁ πυρὸς ἦταν τὸ καλὸ καὶ ποιοτικὸ σιτάρι. Λεγόταν σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὸν σῖτο, τὸ σιτάρι δεύτερης ποιότητας. Στὰ κλασσικὰ χρόνια γενικεύεται ἡ σημασία τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ σίτου (δήλωναν ἀμφότερα ὁποιοδήποτε σιτάρι, εἴτε καλῆς εἴτε κακῆς ποιότητας). Γι΄ αὐτὸ καὶ ἡ γλῶσσα ἔπλασε τὸ ἐπίθετο «εὔ-πυρος» (καλὸ σιτάρι). Παράλληλο παράγωγο τοῦ πυρὸς εἶναι ὁ «πυρὴν», ὁ πυρῆνας, τὸ κουκούτσι. Ὁ πυρὸς στὴν δωρικὴ διάλεκτο λεγόταν σπυρός. Ὑποκοριστικὸ τοῦ σπυρὸς εἶναι τὸ σπυρὶ ποὺ μοιάζει μὲ κόκκο σιταριοῦ.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ
Ετικέτες – Σχετικά Θέματα
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Ενωμένη Ρωμηοσύνη .