ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ὁ σεπτὸς πατριαρχικὸς θρόνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως στὴ δισχιλιόχρονη ἱστορική του πορεία ἀνάδειξε μιὰ πληθώρα ἁγίων Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι λαμπρύνουν τὴν Ἐκκλησία μας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Μητροφάνης, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ἕνας ὄντως σπουδαῖος ἄνδρας, ὁ ὁποῖος διαδραμάτισε τὸ δικό του ρόλο στὴν μετὰ τοὺς διωγμοὺς ἐποχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας. Γεννήθηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 3ου αἰῶνα καὶ εἶχε ἀριστοκρατικὴ καταγωγή. Ὑπῆρξε γιὸς τοῦ εἰδωλολάτρη Ρωμαίου εὐγενοῦς Δομετίου, ἀδελφοῦ τοῦ αὐτοκράτορα τῆς Ρώμης Πρόβου (276-282).
Ὁ Δομέτιος εἶχε ἀποκτήσει δύο γιούς, τὸν Πρόβο καὶ τὸν Μητροφάνη, στους ὁποῖους ἔδωσε σοβαρὴ μόρφωση. Ὁ Μητροφάνης διακρίνονταν γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τοῦ χαρακτῆρα του, τὴν πραότητά του καὶ τὴν ἐνάρετη ζωή του. Ὁ Δομέτιος, ἄνθρωπος ἀγαθὸς καὶ καλῶν προαιρέσεων, συναισθάνθηκε τὴν παραδοσιακὴ εἰδωλολατρικὴ θρησκεία ὡς ἀνάξια τοῦ χαρακτῆρα του καὶ ἀσφυκτιοῦσε μέσα στὸ δεισιδαῖμον παγανιστικὸ περιβάλλον.
Ἡ λατρεία τῶν ψεύτικων, ἀνήθικων καὶ ἐν πολλοῖς γελοίων παγανιστὼν «θεῶν» δὲν τὸν συγκινοῦσε καὶ γι’ αὐτὸ κάποια στιγμὴ ἔπαψε νὰ συμμετέχει στὶς εἰδωλολατρικὲς θρησκευτικὲς τελετὲς καὶ ἐκδηλώσεις καὶ ἄρχισε νὰ ψάχνει τὴν πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεό. Μάλιστα γιὰ νὰ ξεφύγει ἀπὸ τοὺς ἐλέγχους καὶ τὶς πιέσεις τοῦ οἰκογενειακοῦ του περιβάλλοντος, ἔφυγε ἀπὸ τὴν πατρίδα του καὶ ἐγκαταστάθηκε, μὲ τὴν οἰκογένειά του, στὸ Βυζάντιο, τὴν ἀποικία τῶν Μεγαρέων, ἡ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr