Οἱ δυσκολίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ζεῖ τὴν βεβήλωση τοῦ σημαντικότερου Ναοῦ τῆς Χριστιανοσύνης, τῆς Ἁγίας Σοφίας, ποὺ ὁ Πρόεδρος Ἐρντογὰν μετέτρεψε ἀπὸ μουσεῖο σὲ τζαμί. Εἶναι ὡς νὰ ἔχουν αἰχμαλωτίσει βάρβαροι κατακτητὲς τὴ μητέρα μας, καὶ νὰ ἔχουν βάλει ὅλους τοὺς Ἕλληνες νὰ βλέπουμε ποὺ τὴν κακοποιοῦν καὶ ποὺ πανηγυρίζουν γι’ αὐτό, ἐνῷ ἐμεῖς ὅλοι, μαζὶ μὲ τὶς ΗΠΑ, τὴν ΟΥΝΕΣΚΟ καὶ τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης, δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε τίποτε… Το ἴδιο ἔπραξαν οἱ γείτονες στὴν ὑπέροχη Μονὴ τῆς Χώρας στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας Τραπεζοῦντας, τῆς ζείδωρης αὐτῆς καρδιᾶς τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Παιχνίδια καὶ μὲ τὴ Μονὴ Σουμελᾶ κάνει ἡ αὐταρχικὴ ἐξουσία τῆς Τουρκίας, ποὺ θέλει μὲν τὰ χρήματα τῶν προσκυνητῶν, ἀλλὰ πάντα ὑπενθυμίζει ὅτι ἐκείνη ἐνεργεῖ κατὰ τὴ βούλησή της.
. Τὸ Πατριαρχεῖο, ὅσο τοῦ ἐπιτρέπεται, προσπαθεῖ νὰ κρατήσει ἀνοικτὰ τὰ ἱδρύματα, τὶς ἐκκλησιὲς καὶ τὰ σχολεῖα στὴν Βασιλεύουσα, στὴν Ἴμβρο καὶ στὴν Τένεδο καί, κατὰ τὸ δυνατόν, νὰ αὐξήσει τὸν ἀριθμὸ τῶν ὁμογενῶν στὴν Κωνσταντινούπολη. Οἱ Τοῦρκοι, ἀπὸ τὴν πλευρά τους, ἐνεργοῦν μὲ σύστημα. Ἀφήνουν νὰ ἐπιδιορθώνονται ρωμέϊκα σπουδαῖα ἱστορικὰ κτίρια, ποὺ οἱ ἐργασίες τους ἀφήνουν κέρδη στοὺς ἐργολάβους τῆς γείτονος, ἀλλὰ παράλληλα ἐπιβάλλουν τέτοιες συνθῆκες ζωῆς στοὺς ὁμογενεῖς, ὥστε αὐτὰ νὰ παρακμάζουν. Ὁ καθηγητὴς Διεθνοῦς Δικαίου καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ βουλευτὴς τῆς Α΄ Ἀθηνῶν κ. Ἄγγελος Μ. Συρίγος ἔγραψε ὅτι τὸ ποσοστὸ τῶν Ρωμιῶν ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης ἀνέρχεται σὲ 0,009%. Μὲ τὸ δεδομένο ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς Πόλης εἶναι 15,5 ἑκατομμύρια περίπου (ἀπογραφὴ 2023) οἱ Ρωμιοὶ σήμερα σὲ αὐτήν, κατὰ τὸν κ. Συρίγο, εἶναι κάτω ἀπὸ 1.500. Τὸ 1925 ἦσαν περίπου 225.000, τὸ 1993 2.500… Ἐπὶ πλέον, ἐνῷ στὸ ἐξωτερικὸ ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση δὲν ἀντιδρᾶ στὸ νὰ ἐνεργεῖ ὁ Πατριάρχης ὡς ὁ πρῶτος σὲ πρεσβεία τιμῆς Προκαθήμενος στὴν οἰκουμενικὴ Ὀρθοδοξία, στὸ ἐσωτερικὸ ἐξακολουθεῖ νὰ τὸν θεωρεῖ θρησκευτικὸ ἡγέτη μόνο τῶν Ρωμιῶν τῆς Κωνσταντινούπολης.
. Παρὰ τὶς ἄοκνες προσπάθειες 35 ἐτῶν ἐπὶ Πατριαρχείας του καὶ ἐνῷ φέτος ὁ Οἰκ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συμπλήρωσε τὰ 86 του χρόνια, δὲν ὑπῆρξε πρόοδος στὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης. Παρὰ τὶς παρεμβάσεις τῶν ὁμογενῶν στὴν κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ καὶ παρὰ τὶς κατὰ καιροὺς αἰσιόδοξες προβλέψεις τοῦ Φαναρίου, ἡ κυβέρνηση τῆς γείτονος ἔχει ἔντονη τὴ γνωστὴ ἀντίληψή της περὶ παζαριοῦ καὶ δὲν θὰ δώσει τίποτε χωρὶς νὰ ζητήσει δυσανάλογα ἀνταλλάγματα, ποὺ δὲν τὰ δέχεται τὸ Φανάρι, οὔτε ἡ ὁποιαδήποτε Ἑλληνικὴ κυβέρνηση.
. Τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἐσωτερικά του ζητήματα, ἀντιμετωπίζει καὶ σοβαρὰ διορθόδοξα προβλήματα. Τὸ μεῖζον εἶναι τὸ προκληθὲν σχίσμα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μετὰ ἀπὸ τὴν διακοπὴ τῆς μνημόνευσης τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου ἀπὸ τὸν Πατριάρχη τῆς Μόσχας καὶ πασῶν των Ρωσιῶν καὶ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας διακοπὴ κάθε ἐκκλησιαστικῆς σχέσης μὲ τὸ Φανάρι, μὲ τὸ Ἑλληνορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καὶ μὲ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἑλληνορθόδοξες Ἐκκλησίες Κύπρου καὶ Ἑλλάδος. Αὐτὸ μετὰ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Φαναρίου καὶ τῶν ἄλλων τριῶν Ἑλληνορθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀναγνώριση τῶν εὐνοουμένων τοῦ κράτους τῆς Οὐκρανίας σχισματικῶν Ἐπισκόπων καὶ τὴν ἔναρξη ἀπάνθρωπων διωγμῶν σὲ βάρος τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτου Οὐκρανίας Ὀνουφρίου, καθὼς καὶ τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, ποὺ παραμένουν πιστοὶ στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης καὶ πολιτικοὶ παράγοντες ἔχουν κάνει ἐντατικὲς προσπάθειες νὰ ἀναγνωρισθοῦν οἱ σχισματικοὶ τῆς Οὐκρανίας καὶ ἀπὸ ἄλλα Πατριαρχεῖα καὶ Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Μὲ διάφορες εὐκαιρίες ὁ κ. Βαρθολομαῖος εἶχε συναντήσεις μὲ τοὺς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Ἀντιοχείας, Ρουμανίας καὶ Βουλγαρίας, εἶχε ἐπαφὴ μὲ τὸν νέο Πατριάρχη Γεωργίας, καθὼς ἐπίσης φιλοξένησε στὴν Καππαδοκία τὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας. Ἐπίσης ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἡ Κυβέρνηση εἶχε συνεργασία μὲ τοὺς Πατριάρχες Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων. Ἕως τὴν ὥρα ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς οἱ προσπάθειες δὲν ἔχουν ἀποτέλεσμα. Παραμένουν οἱ τέσσερις Ἑλληνορθόδοξες Ἐκκλησίες (Κωνσταντινουπόλεως, Ἀλεξανδρείας, Κύπρου καὶ Ἑλλάδος) ποὺ ἔχουν ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, ἐνῷ οἱ δέκα ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες (Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Γεωργίας, Πολωνίας, Τσεχίας – Σλοβακίας, Ἀλβανίας) δὲν τοὺς ἔχουν ἀναγνωρίσει.
. Ἄλλο πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο εἶναι αὐτὸ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων. Τὸν Μάϊο τοῦ 2022 ἀποκατέστησε τὴν κανονικότητα τῆς γειτονικῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας καὶ δέχτηκε ὁ Οἰκ. Πατριάρχης σὲ εὐχαριστιακὴ κοινωνία τὴν Ἱεραρχία, τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαό της. Γιὰ νὰ προχωρήσει τὸ Αὐτοκέφαλο ὅμως ζήτησε ἡ ἐν λόγῳ Ἐκκλησία νὰ ἔχει τὸ ὄνομα Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος καὶ ἀπέκλεισε νὰ ἔχει τὸν τίτλο «Μακεδονικὴ Ἐκκλησία» καὶ ὁποιονδήποτε ἄλλον μὲ παράγωγο τῆς λέξεως Μακεδονία. Τὸ θέμα περιεπλάκη, ὅταν τὸ Πατριαρχεῖο της Σερβίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀποσπάσθηκε ἡ Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων, λίγες ἡμέρες μετὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ Φαναρίου καὶ συγκεκριμένα στὶς 5 Ἰουνίου 2022, χορήγησε τὸ Αὐτοκέφαλο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων! Τὸ αὐτοκέφαλο ἀναγνώρισε καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας μὲ τὴν ὀνομασία «Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Μακεδονίας – Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος», ὀνομασία μὲ τὴν ὁποία τὸ ἀναγνώρισε καὶ τὸ Πατριαρχεῖο της Σερβίας. Ἕως σήμερα τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἔχει ἀναγνωρίσει τὴ γειτονικὴ Ἐκκλησία, ἀφοῦ δὲν τήρησε τὸν ὅρο τῆς ὀνομασίας της χωρὶς τὴ λέξη «Μακεδονία». Τὴν Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων ἀναγνώρισε καὶ τρίτη Σλαβικὴ Ἐκκλησία, μετὰ ἀπὸ αὐτές της Σερβίας καὶ τῆς Ρωσίας. Πρόκειται γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Βουλγαρίας, ποὺ τὴν ἀναγνώρισε, «μέχρι πανορθοδόξου ἀποφάσεως περὶ τοῦ ὀνόματος» ὡς «Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Δημοκρατίας τῆς Βόρειας Μακεδονίας». Ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας δὲν ἀναγνώρισε τὸν τίτλο «Ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδος» στὸν Προκαθήμενο τῆς γειτονικῆς Ἐκκλησίας, διότι θεωρεῖ ὅτι ὁ ἐν λόγῳ τίτλος ἀνήκει στὴν Βουλγαρικὴ Ἐκκλησία…
. Ἐνέργειες μὲ τὶς ὁποῖες ἔχει καταστεῖ ἀκόμη ἐντονότερο τὸ σχίσμα μεταξὺ τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας εἶναι ἀφ᾽ ἑνὸς ἡ παρουσία Ρώσων κληρικῶν στὴν Τουρκία καὶ σὲ χῶρες τῆς Ἀσίας, καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου ἡ ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στὴ Λιθουανία καὶ ὁ ἐκ μέρους του πρόσφατος ὁρισμὸς Πατριαρχικοῦ Ἐξάρχου σὲ αὐτὴν τὴν χώρα. Σημειώνεται ὅτι τὸ σύνολο τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στὴ Λιθουανία εἶναι Ρῶσοι στὴν καταγωγὴ καὶ ὅτι ἡ Λιθουανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀνήκει ἐκκλησιαστικὰ στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθηκε, τὸ 1839, ἕως σήμερα. Πάντως εἶναι μιὰ πραγματικότητα ὅτι ἡ ἐν λόγῳ χώρα –μέλος τῆς ΕΕ καὶ τοῦ ΝΑΤΟ– ἱστορικὰ τρέφει μιὰν ἔντονη ἀντιπάθεια καὶ ἐχθρότητα πρὸς τὴ Ρωσία. Πιθανότατα λοιπὸν ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου στὴ Λιθουανία νὰ προωθήσει κίνηση ἀπόσπασης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Λιθουανίας ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Σημειώνεται ὅτι στὴ Λιθουανία ἐπὶ συνολικοῦ πληθυσμοῦ 3.000.000 κατοίκων οἱ Ὀρθόδοξου Χριστιανοὶ εἶναι περίπου 120.000.
. Τὸ σχίσμα ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἔχει προκαλέσει τὴν ὑποβάθμιση ἕως καὶ τὴν ἀναστολὴ τῶν διαλόγων μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, οἱ δὲ σχεδιασμοὶ τοῦ Φαναρίου μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, περὶ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα καὶ προωθήσεως τῆς ἑνώσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν μεμονωμένα ἀπὸ τὸ Φανάρι, τὸ ὁποῖο αὐτὸν τὸν καιρὸ δὲν ἐπιθυμεῖ καὶ μιὰν Πανορθόδοξη συνάντηση τῶν Προκαθημένων, γιατί ἔχει τεθεῖ ὡς προϋπόθεση γι’ αὐτὴν νὰ συζητηθεῖ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα τῆς Οὐκρανίας καὶ τὸ Φανάρι δὲν τὸ συζητεῖ. Τέλος στὶς δυσκολίες του προστίθεται καὶ ἡ ἐκ μέρους ὅλων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μὴ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου του Κολυμπαρίου, ποὺ δὲν ἔχουν γίνει γνωστὲς στὸ μέγιστο μέρος τῶν ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη Ὀρθοδόξων.-
Αὐτὴ ἡ καταχώριση ἀναργήθηκε στὶς 11 Ἰούνιος 2026, 10:46 μ.μ. καὶ ἀρχειοθετήθηκε ὡς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ. Μπορεῖτε νὰ παρακολουθήσετε τὶς ἀπαντήσεις μέσῳ τοῦ RSS 2.0.
Μπορεῖτε νὰ ἀφήσετε μιὰν ἀπάντηση ἢ μιὰ εἰδοποίηση σύνδεσης ἀπ’ τὸν δικό σας ἱστοχῶρο.
