
Δεν είναι δυνατόν να μη χαρεί κάποιος μ’ αυτή την θετική και ευοίωνη εξέλιξη για το Οικουμενικό Πατριαρχείο της πρόσφατης υπογραφής της συμφωνίας τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026, με τις δύο, ως ελέχθη και εγράφη, κορυφαίες εταιρείες στο είδους τους μία τουρκική και μία ελληνική, μεταποίησης του ερειπιώδους κτιρίου του πάλαι ποτέ διάσημου Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου, σε ξενοδοχείο υψηλών προδιαγραφών.
Καιρός ήταν να γίνει κάτι τέτοιο και μάλιστα θα έλεγα ότι καθυστέρησε αρκετά, έπειτα από την ανακατάληψη του κτιρίου και την υπαγωγή του εκ νέου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, έπειτα από την βίαιη κατάσχεσή του από τα αρπακτικά της Τουρκιάς.
Κι ακόμα είναι σωστή η απόφαση της μετατροπής του σε ξενοδοχείο διότι θα παράγει έσοδα για το Πατριαρχείο κι έτσι θα μπορέσει η Ομογένειά μας να ανασάνει λίγο οικονομικώς, αφού πακτωλός εκατομμυρίων διοχετεύονται κατ’ έτος «διά τας ανάγκας της Μητρός Εκκλησίας», ή μάλλον στην Τουρκιά. Ναι, αυτή είναι η ωμή αλήθεια πως τόσο η Μήτηρ Ελλάς, όσο και η Ελληνική Αποδημία ανά την Οικουμένη κάνουν κάθε μήνα οικονομικές δυναμωτικές ενέσεις στα ταμεία της Τουρκιάς για να αγοράζει αεροπλάνα και πλοία και να απειλεί την Ελλάδα με την «γαλάζια πατρίδα» και άλλα εκβιαστικά βίτσια του Ερντογάν. Παράλληλα δε, να το πω άλλη μία φορά, πως εξακολουθούμε να είμαστε «αιχμάλωτοι» ενταύθα και αλλαχού στην Ελληνική Αποδημία μέσω Φαναρίου βέβαια…
Κατανοητό ότι είναι η Μήτηρ Εκκλησία, ενσταλαγμένη στην Πόλη του Κωνσταντίνου με ιστορία αιώνων πολλών μεγέθη δυσθεώρητα σοφίας, θεολογίας, όρους Συνόδων, εκκλησιαστικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς μυθώδεις, όλα αυτά τα βιώνω και πονώ και απορώ κάθε φορά που επισκέπτομαι την Πόλη. Και την έχω επισκεφθεί 39 φορές ιδιαίτερα τότε που τον Πατριαρχικό Θρόνο εκλέιζε εκείνος ο πράος και μειλίχιος Πατριάρχης Δημήτριος, με την σταυροαναστάσιμη ψυχή και μορφή και ο οποίος οιακοστροφούσε το σκάφος της Εκκλησίας με ταπείνωση, με προσευχή, με σύνεση, με γαλήνη και ειρήνη γι’ αυτό και τον σέβονταν οι πάντες και παντού. Κι αυτό το μαρτυρώ επειδή είχα την τιμή να καλύψω αρκετές αποδημίες του. Οι άνθρωποι διαθέτουν ένα αλάνθαστο αισθητήριο με το οποίο μπορούν να διακρίνουν ανάμεσα στο αυθεντικό και το κίβδηλο.
Και κάτι άλλο ακόμα, το εξής: Αναντίλεκτα και πιστεύω «στα μη σαλευόμενα» για να δανειστώ τη φράση του Απ. Παύλου, όμως σήμερα όλα συνευδοκούν ότι βρισκόμαστε μικρόν προ του τέλους ή στα προτελεύτεια αν προτιμάτε και δεν πρέπει να στομώνουμε τους φόβους μας ούτε με φαντασμαγορικές τελετουργίες πολυπατριαρχικές επί ονομαστήριοις και γεννεθλίοις, ούτε με διαρκή και ασταμάτητα ταξίδια και συλλογή λογής -λογής βραβείων και διακρίσεων τα οποία στο τέλος της ημέρας φαντάζουν ως άνευ σημασίας. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη πως το τρένο της ιστορίας τρέχει ιλιγγιωδώς και το χάνουμε μέσα από τα χέρια μας.
Για να επιστρέψω πίσω στο Ορφανοτροφείο – ξενοδοχείο και να πω πως η ανακοίνωση της σύναψης της συμφωνίας και οι φωτογραφίες που την συνόδευσαν μου προξένησαν κάποια ερωτήματα, καθότι συμβαίνει να γνωρίζω κάποια πρόσωπα και πράγματα, και εξηγώ: Στο ανακοινωθέν αναγράφτηκε πως «η συμφωνία υπογράφηκε από την Α.Θ. Παναγιότητα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και τον Εντιμ. κ. Serdar Bilgili, πρόεδρο του ομίλου Bilgili Holding, κορυφαίας εταιρείας στην Τουρκία στον τομέα των επενδύσεων σε ακίνητα, παρουσία της Ευγεν. κ. Κωστάντζας Σμπώκου-Κωνσταντακοπούλου, εκ μέρους της ENSOFI Holding, μιας πρωτοπόρου ελληνικής εταιρείας, η οποία ασχολείται με τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη και τις επενδύσεις σε ακίνητα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι εταιρείες Bilgili Holding και ENSOFI Holding συνεργάζονται για τον σημαντικό αυτό σκοπό.
Στην υπογραφή της συμφωνίας, που πραγματοποιήθηκε στο κτίριο της Μαρασλείου Σχολής στο Φανάρι, παρέστησαν, επίσης, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος, πρόεδρος της ειδικής Επιτροπής του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που μελέτησε και οριστικοποίησε τη συμφωνία, ο Εντιμολ. κ. Παντελεήμων Βίγκας, Άρχων Μ. Χαρτοφύλαξ της M.τ.Χ.Ε., ο οποίος τα τελευταία χρόνια συντόνισε τις ενέργειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το ζήτημα του Ορφανοτροφείου, καθώς και υψηλόβαθμα στελέχη των δύο εταιρειών. Επίσης παρέστησαν οι Σεβ. συνοδικοί Μητροπολίτες Ικονίου κ. Θεόληπτος και Αγκύρας κ. Γρηγόριος, Πρωτοσυγκελλεύων, και άλλα στελέχη του Πατριαρχείου».
Κατανοητό φυσικά ότι την συμφωνία την υπέγραψε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι εκπρόσωποι των εταιρειών. Όπως αναγράφτηκε, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος παρέστη ως «πρόεδρος της ειδικής Επιτροπής του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που μελέτησε και οριστικοποίησε τη συμφωνία». Δίχως να είναι στις προθέσεις μου, κάθε άλλο, να υποβαθμίσω την παρουσία του Αγίου Αυστραλίας, ωστόσο αναπόφευκτα προκύπτει το ερώτημα έμαθε τόσο τέλεια την τουρκική γλώσσα που μελέτησε και οριστικοποίησε τη συμφωνία»;


