Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ἡ ἐποχὴ τῶν διωγμῶν τῶν πρωτοχριστιανικῶν χρόνων εἶναι ἡ πλέον ἡρωικὴ περίοδος τῆς Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία ἀνέδειξε μέγα νέφος καλλίνικων Μαρτύρων.
Ἀπέρριψαν τὴν εἰδωλολατρία, ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους στοὺς ἰσχυροὺς διῶκτες τους καὶ ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστό, χύνοντας τὸ ἅγιο αἷμα τους καὶ δίνοντας τὴ ζωή τους γιὰ Ἐκεῖνον. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ μεγαλομάρτυς Προκόπιος. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ σκληροῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ (285-305).
Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Χριστόφορος καὶ ἦταν ἔνθερμος Χριστιανός, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ μητέρα του Θεοδοσία, ἡ ὁποία ἦταν φανατικὴ εἰδωλολάτρισσα. Τὸ ἀρχικό του ὄνομα ἦταν Νεανίας. Ἔχασε δυστυχῶς ἐνωρὶς τὸν πατέρα του καὶ ἔτσι τὴν ἀνατροφή του ἀνάλαβε ἡ μητέρα του, μεγαλώνοντας τὸν ὡς εἰδωλολάτρη.
Φαίνεται ὅτι εἶχε πρόσβαση στὸ παλάτι καὶ ἔτσι παρέδωσε τὸν Νεανία ὡς αὐλικὸ στὸν Διοκλητιανό, προσφέροντας καὶ ἕνα σεβαστὸ ποσό. Ἐκεῖνος ἐκτίμησε τὶς ἱκανότητές του καὶ τὸν ἀναγόρευσε Δούκα της Ἀλεξάνδρειας, δίνοντάς του μάλιστα ρητὴ ἐντολὴ νὰ πάει καὶ νὰ ἐξολοθρεύσει τοὺς ἐκεῖ πολυάριθμους Χριστιανούς. Σημειώνουμε πὼς ὁ θρησκόληπτος αὐτὸς αὐτοκράτορας εἶχε πεισθεῖ ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἱερατεῖα τῆς Μ.
Ἀσίας ὅτι οἱ «θεοὶ» ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ αὐτὸν νὰ ἐξολοθρεύσει τοὺς Χριστιανοὺς καὶ νὰ σβήσει τὴν χριστιανικὴ πίστη, προκειμένου νὰ γίνουν καὶ πάλι…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr