Στη νεοφιλελεύθερη δικτατορία των αγορών αντιτάσσουμε την Επανάσταση της Αγάπης

• ΠΡΟΣ ΤΟ 11Ο  ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:

Ἡ Χριστιανικὴ Δημοκρατία ξεκίνησε τὸν πολιτικό της ἀγώνα τὸ 1953, σὲ ἐποχὲς ποὺ στὸν κόσμο κυριαρχοῦσε ὁ διπολισμὸς ἀνάμεσα στὸν ἀστισμὸ καὶ στὸν μαρξισμό καὶ τοὺς δύο μεγάλους ἰδεολογικοὺς, πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνασπισμούς:

• Τὸν δυτικὸ καπιταλιστικὸ μὲ ἐπικεφαλὴς τὶς ΗΠΑ ποὺ ἐμφανιζόταν ὡς ὁ «ἐλεύθερος κόσμος» ὅπου λειτουργοῦσαν δημοκρατικὲς ἐλευθερίες καὶ στὸ πλαίσιο αὐτό, ἡ οἰκονομία τῆς ἀγορᾶς.
• Τὸν ἀνατολικὸ τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ» μὲ ἐπικεφαλὴς τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση, ποὺ ἐμφανιζόταν ὡς ἡ «πατρίδα τῶν ἐργατῶν» ὅπου ὅλοι οἱ πολίτες ἦταν ἰδιοκτῆτες τῶν μέσων παραγωγῆς χωρὶς ἐκμετέλλευση ἀνθρώπου ἀπὸ ἄνθρωπο.

Ἡ Χριστιανικὴ Δημοκρατία τόνιζε ὅτι τὰ φαινόμενα ἀπατοῦσαν ἐπειδή:

• Τὸ ἀστικὸ σύστημα ἦταν ἐξαρχῆς καὶ κεῖνο ὑλιστικὸ ὅπως ὁ «ὑπαρκτὸς σοσιαλισμός» ἀφοῦ ἀποθεώνει τὸ ἀτομικὸ συμφέρον καὶ τὸ κέρδος.
• Ὁ ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς δὲν μποροῦσε νὰ χτἰσει δίκαιη κοινωνία σὲ βάση ὑλιστικὴ καὶ ἀντιχριστιανική. Τὰ καθεστῶτα αὐτὰ ἦταν στὴν πραγματικότητα ταξικὲς δικτατορίες τῆς γραφειοκρατίας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, μιᾶς προνομιούχου ἄρχουσας τάξης ποὺ κυβερνοῦσε δικτατορικὰ καὶ νεμόταν τὰ μέσα παραγωγῆς στὸ ὄνομα τοῦ «προλεταριάτου» Καὶ τέτοιες παραμένουν ὅσες δὲν ἔχουν καταρρεύσει, ὅπως ἡ Κίνα.

Ἡ κατάρρευση αὐτὴ τοῦ «ἀντίπαλου δέους» ἔλυσε τὰ χέρια στὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Τὴν ἴδια δεκαετία ποὺ κατέρρεε ὁ «ὑπαρκτὸς σοσιαλισμός», τὸ σύστημα ἀντεπιτέθηκε, ὡς «νεοφιλελευθερισμὸς» καὶ παγκοσμιοποίηση, μὲ στόχο:

• τὴν ἀπαξίωση τῆς ἐργασίας
• τὸν ἀφανισμὸ τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων
• τὸ ξήλωμα τοῦ κοινωνικοῦ κράτους
• τὴν ἀσυδοσία τῶν κερδοσκόπων στὸ ὄνομα τῆς «ἐλεύθερης ἀγορᾶς»
• τὴν σώρευση ὅλο καὶ περισσότερου πλούτου στὰ χέρια ὅλο καὶ πιὸ λίγων.

Διαβάστε επίσης:Οἱ Γεργεσηνοὶ καὶ σήμερα "εὐγενικὰ" ἀπελαύνουν τὸν Χριστό - χριστιανική

Κι ἔτσι ἔγινε φανερὸ σὲ τὶ «θεό» πιστεύει τὸ σύστημα τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ:

• Στὴν «ἐλεύθερη ἀγορά», μὲ κινητήρια δύναμη τὸ ἀτομικὸ συμφέρον καὶ τὸ κέρδος, μὲ τοὺς Νόμους τῆς ἀγορᾶς ἀπαράβατο «δόγμα».

Γιὰ νὰ διαιωνίσει τὴν κυριαρχία του, καλλιεργεῖ καὶ τὴ δημιουργία ἑνὸς νέου τύπου ἀνθρώπου, χωρὶς δεσμεύσεις πέρα ἀπὸ τὸ ἀτομικό του συμφέρον.

• Ποὺ πιστεύει πὼς δὲν ὀφείλει τίποτα στὴν κοινότητα, ἀλλὰ ἀντίθετα, ὅτι ἐκείνη τοῦ ὀφείλει λόγω τῆς ἰδιότητάς του ὡς παραγωγοῦ πλούτου.
• Ποὺ μόνο «θεό» του ἔχει τὸ συμφέρον του.

Μιὰ διαδικασία συγκρινόμενη με προσηλυτισμό σε νέα θρησκεία:

• Σὲ ἀντίστροφη πορεία μὲ τὴν προτροπὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου στὴν Πρὸς Κολασσαεῖς ἐπιστολή (γ’ 11) πρὸς τὸν κατὰ Χριστὸν «ἀνακαινούμενο ἄνθρωπο» νὰ ἀποβάλει «ὀργήν, θυμόν, κακίαν», ὁ «καινούργιος ἄνθρωπος» τῆς ἀτομοκρατούμενης κοινωνίας ἐξωθεῖται  νὰ ἀποβάλει τὶς ἀναστολὲς ποὺ προκαλοῦν οἱ ἀρετές, ὅπως καὶ κάθε μορφὴ ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον γιὰ νὰ ἀφοσιωθεῖ στὸ ἀτομικό του συμφέρον, νὰ κατευθύνει ὀργὴ καὶ μίσος πρὸς τὸν συνάνθρωπο.
• Μὲ τοὺς ἀνθρώπους νὰ γίνονται «θηρία ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων» σύμφωνα μὲ τὸν ἄγιο Κασσιανὸ τὸν Ρωμαῖο, ποὺ περιγράφει ἀκριβῶς τὴ σημερινὴ κατάσταση. Μιὰ περιγραφὴ ποὺ ἐπαναλαμβάνει καὶ ὁ πρωτεργάτης τοῦ χριστιανικοῦ κοινωνισμοῦ Μαρίνος Ἀντύπας, καλώντας στὴν ἀνατροπὴ τοῦ φαύλου καθεστῶτος, «ὅπερ καταστρέφει τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ἐξομοιώνει μὲ θηρίον».
• Μὲ δόλωμα τὴν ἀπόλαυση μιᾶς ψεύτικης ἐλευθερίας χωρὶς ὅρια καὶ δεσμεύσεις.
• Κατὰ συνέπεια, τὸ πρόβλημα ποὺ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε δὲν εἶναι μόνο πολιτικό. Εἶναι πρωτίστως πνευματικό, ἐπειδὴ ἡ ἰθύνουσα τάξη θεωρεῖ ὅτι θὰ γίνουμε «κανονικὴ εὐρωπαϊκὴ χώρα», ἂν μοιάσουμε μὲ χῶρες ποὺ ἔχουν κάνει ἐπικίνδυνα βήματα πρὸς τὴν άποκοπή τους ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση.

Διαβάστε επίσης:Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Οσίου Θωμά εν Μαλεώ - Orthodox Times

Τὸ παραδοσιακὸ πολιτικὸ σύστημα δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς, ἤδη ἔχει τεθεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ καὶ τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, μεταλλασσόμενο σταδιακὰ σὲ «ἀκραῖο κέντρο». Ἡ μετάλλαξη αὐτὴ τοῦ παραδοσιακοῦ πολιτικοῦ συστήματος δεξιᾶς-ἀριστερᾶς σὲ «ἀκραῖο κέντρο» στὴν ὑπηρεσία τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, ἄφησε ἀκάλυπτα εὐρύτατα λαϊκὰ στρώματα.

• Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, μεγάλες ὁμάδες τοῦ πληθυσμοῦ ποὺ τέθηκαν στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας ἔμειναν ἀκάλυπτες πολιτικὰ καὶ στράφηκαν σὲ μιὰ ριζοσπαστικὴ δεξιὰ νέου τύπου.
• Ἡ νεοεμφανιζόμενη αὐτὴ τάση ἐμφανίστηκε νὰ εἶναι ἀντίθετη μὲ τὴν ἀναλγησία τοῦ «ἀκραίου κέντρου» καὶ τὶς πολιτικὲς ἐπιλογές του, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἐξαθλίωση τοὺς ὑποστηρικτές της.
• Ταυτόχρονα, αὐτοαναγορεύτηκε κήρυκας ἀξιῶν ὅπως ὁ πατριωτισμός, ἡ πίστη, ὁ σεβασμὸς στὴν παράδοση, τὶς ὁποῖες οἱ συστημικὲς πολιτικὲς δυνάμεις ἔχουν ἐγκαταλείψει.

Παρὰ τὴ συνθηματολογία της, ἡ νέου τύπου  ριζοσπαστικὴ Δεξιὰ δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μιὰ νέα ἐκδοχὴ τοῦ ὑλιστικοῦ συστήματος τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας. Λογικὲς μίσους καὶ ἀντιλήψεις ριζικὰ ἀντίθετες μὲ τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου κρύβονται πίσω ἀπὸ τὴ συνθηματολογία της, ἐνῶ σὲ καμμία περἰπτωση δὲν ἀμφισβητεῖ τὸ κοινωνικὸ σύστημα ποὺ γεννᾶ τὶς ἀνισότητες καὶ ἐξαθλιώνει τοὺς λαούς, ἐξυπηρετώντας συμφέροντα τῆς ἄρχουσας τάξης. 

Οἱ πολιτικὲς αὐτὲς δυνάμεις ποὺ τώρα ἔχουν ἀναδειχθεῖ δὲν εἶναι ὅμοιες μεταξύ τους. Ἔχουν ὅμως καὶ κοινὰ χαρακτηριστικά, τὰ ὁποῖα βρίσκουμε καὶ στοὺς ἐκφραστὲς τοῦ χώρου αὐτοῦ στὴν Ἑλλάδα:

• Ὁ μικρόψυχος καὶ ὑποτελὴς ἐθνοκεντρισμός. Παρὰ τὶς «πατριωτικὲς» κορῶνες, δὲν θέτουν θέμα τῆς σκανδαλώδους ἀπομείωσης τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν-μελῶν ταῆς Ε.Ε. καὶ ἰδίως τῆς Ἑλλάδας, ἀπὸ τὶς ἀποκαλούμενες «εὐρωπαϊκὲς Συνθῆκες», τὶς ὁποῖες καὶ ἀποδέχονται ὡς τετελεσμένο γεγονός. Τοῦτο καθιστᾶ καὶ ἀναξιόπιστο τὸν φιλολαϊκὸ λόγο τὸν ὁποῖο ἐκπέμπουν καὶ τὶς σχετικὲς διακηρύξεις τους. Στὸν βαθμὸ ποὺ οἱ ἐκλεγμένες κυβερνήσεις ἔχουν χάσει τὴν ἐξουσία νὰ χαράσσουν οἰκονομικὴ πολιτική, τίθεται τὸ ἐρώτημα πῶς θὰ ἐφαρμοσθοῦν ὅσα διακηρύσσουν, στὸν βαθμὸ ποὺ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ γραμμὴ τῆς «ὑπερκυβέρνησης» τῶν Βρυξελλῶν. Ὅταν κάνουν πὼς δὲν καταλαβαίνουν ὅτι ἡ κυριαρχία της χώρας εἶναι μειωμένη,  γιὰ ποιὸ «πατριωτισμὸ» μᾶς μιλᾶνε;
• Ἀποπροσανατολίζουν τοὺς λαοὺς ἀποδίδοντας τὰ δεινὰ ὄχι στὴν ὑπερεθνικὴ καὶ ἐγχώρια ὀλιγαρχία ποὺ κυβερνᾶ καὶ προκαλεῖ ἀδικία καὶ ἀνισότητα, ἀλλὰ σὲ ἄλλες κατηγορίες συνανθρώπων μας.
• Ἡ ἀπροκάλυπτα φιλοσιωνιστικὴ στάση τους, παρὰ τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας ποὺ ἔχει διαπράξει καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ διαπράττει ἡ κυβέρνηση ταῦ Ἰσραὴλ σὲ βάρος τῶν Παλαιστινίων, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν τωρινὴ γενοκτονία τῆς Γάζας. Ὑποκριτικὰ καταδικάζουν τοὺς φόνους καὶ τὴ λιμοκτονία τῶν ἀμάχων, χωρὶς νὰ ζητοῦν κυρώσεις εἰς βάρος τοῦ Ἰσραὴλ. Ἐνῶ ταυτόχρονα στὴν Ἑλλάδα, δὲν ἀμφισβητεῖται ἡ ἀποκαλούμενη «στρατηγικὴ σχέση» τῆς πατρίδας μας μὲ τὴ χώρα αὐτή, ἡ ὁποία φτάνει στὸ σημεῖο μέχρι καὶ συνεργασίας σὲ ἐξοπλιστικὰ προγράμματα καὶ μπλοκαρίσματος τῆς ἐπιβολῆς κυρώσεων ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, τὴν ὁποία ζητᾶνε ἄλλες κυβερνήσεις.
• Ἡ ἐπιδρομὴ ΗΠΑ-Ἲσραὴλ στὸ Ἰρὰν ἀποτελεῖ τὴν πιὸ ἡχηρὴ ἀσυνέπεια λόγου καὶ ἔργων τῆς νέου τύπου ριζοσπαστικῆς δεξιᾶς. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐκλέχτηκε Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ ἐπαγγελλόμενος τὸ τέλος τῶν στρατιωτικῶν ἐπεμβάσεων καὶ ἐξελίχθηκε σὲ κίνδυνο γιὰ τὴν παγκόσμια εἰρήνη.

Διαβάστε επίσης:Η εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής στο Ρέθυμνο - Orthodox Times

Γιὰ τὴ Χριστιανικὴ Δημοκρατία, ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἔχει καταγγείλει τὰ σιωνιστικὰ ἐγκλήματα, ἡ στάση αὐτὴ δὲν εἶναι ἀποδεκτή. Γιὰ μᾶς ποὺ παρεμβαίνουμε πολιτικὰ στὴ βάση τοῦ κοινωνικοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου, εἶναι ἀδιανόητη κάθε μορφῆς συνταύτιση μὲ ἐγκληματικὲς κυβερνήσεις.

Ζοῦμε σὲ καιροὺς παρόμοιους μὲ αὐτοὺς ὅταν ξεκίνησε τὸ Κίνημα. Στὰ μισὰ τοῦ 20οῦ αἰώνα, ἡ Χριστιανικὴ Δημοκρατία ἦρθε γιὰ νὰ ξεσκεπάσει τὰ ψεύτικα διλήμματα ποὺ παγίδευαν τότε τοὺς λαούς.

• Ἤδη, στὸ πρῶτο τέταρτο τοῦ 21ου αἰώνα, βιώνουμε τὴν δημιουργία νέου τύπου πόλωσης ποὺ παγιδεύει τοὺς λαούς, στὴ βάση τῆς ὑλιστικῆς κοσμοθεωρίας. Μὲ ἰδεολογήματα ποὺ ὑποκρύπτουν τὴν ἀπληστία καὶ τὴν ἀτομοκρατία, τὸ μίσος καὶ τὴν ἀδιαφορία γιὰ τὸν ἐλάχιστο συνάνθρωπο.

Ἐπιφανειακά, δὲν μοιάζουν ὁ Φασισμὸς καὶ ὁ Νεοφιλελευθερισμός. Ὅμως, δὲν παύουν νὰ συγγενεύουν στενά, ἀφοῦ καὶ οἱ δύο χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὸν κοινωνικὸ δαρβινισμό, τὴν πιὸ ἀκραία ἐκδοχὴ τῆς ὑλιστικῆς κοσμοθεωρίας.

• Τὸ νεοφιλελεύθερο μοντέλο, ποὺ συνιστᾶ ὡς κοσμοθεωρία τὴν ἀντιστροφὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, κηρύττοντας τὸν κοινωνικὸ δαρβινισμό, τὸ «ὁ θάνατος σοῦ ἡ ζωὴ μου» καὶ τὴν αναρρίχιση ἐπὶ πτωμάτων, πολιτικὰ εἶναι ἡ κοινωνικὴ ἀκροδεξιά.
• Στὴ χώρα μᾶς ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη εἶναι ἰδεολογικὰ μὲ μεγάλη διαφορὰ ἡ περισσότερο νεοφιλελεύθερη τῶν τελευταίων δεκαετιῶν.
• Τὰ μνημόνια ἐπίσης ὑπῆρξαν ἡ ἀκραιφνέστερη νεοφιλελεύθερη προγραμματικὴ διακήρυξη ποὺ ἐφαρμόστηκε ποτέ, μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα ἀνήκεστης βλάβης στὴν κοινωνία καὶ τὴν οἰκονομία.

Γιὰ νὰ διαιωνίσει ὁ οἰκονομικός νεοφιλελευθερισμός τὴν κυριαρχία του καὶ τὴν ἀσυδοσία τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, καλλιεργεῖ τὴν ἀντίληψη ὅτι ἀσύδοτος δικαιοῦται νὰ εἶναι ὁ καθένας. Κάνει τὴν ἀσυδοσία καθεστώς, τὴν καλλιεργεῖ καὶ τὴν προβάλλει ὡς τρόπο ζωῆς.

Αὐτὸ τὸ βλέπει ὁ καθένας:

• Στὴν οἰκονομία: Μὲ τὴν παράδοση τῶν ὑποδομῶν τῆς χώρας στὸ παρασιτικὸ κεφάλαιο καὶ στοὺς κερδοσκόπους, οἱ ὁποῖοι σωρεύουν πλοῦτο ἀπὸ τὰ ἕτοιμα, ἐπιδοτούμενοι μάλιστα ἀπὸ τὸ κράτος. Καὶ μὲ τὴν ἀσύδοτη λεηλασία ὅσου έθνικοῦ πλούτου ἀπομένει πρὸς ὄφελος τοῦ πελατειακοῦ παρακράτους ποὺ διατηρεῖ τὴν παροῦσα κυβέρνηση στὴν ἐξουσία.
• Στὴν ἀσυδοσία τοῦ τραπεζικοῦ καὶ παρατραπεζικοῦ κεφαλαίου («φαντς» και «σέρβισερς»): Μὲ τὸν πολίτη ἀπροστάτευτο νὰ κινδυνεύει νὰ χάσει ἀκόμα καὶ τὸ θεμελιῶδες ἀγαθὸ τῆς 1^ης κατοικίας, πράξη ἄκρως ἀνήθικη καὶ μὲ τὰ δεδομένα τοῦ 4^ου μ.Χ. αἰώνα, σύμφωνα μὲ τὸν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης (κατὰ τοκιζόντων). Βρέθηκε τρόπος, οἱ τέσσερις συστημικὲς τράπεζες ποὺ ἔχουν ἐπιδοτηθεῖ μὲ δισεκατομμύρια ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ παρουσίασαν δισεκατομμύρια κέρδη, ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν νὰ μὴ πληρώνουν οὔτε ἕνα εὐρὼ φόρο εἰσοδήματος.
• Στὶς συναλλαγές: Ἡ κυριαρχία τῶν ὀλιγοπωλίων μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἀνταγωνισμοῦ «ἁπλὸ θεατή» καὶ ἡ ἀνεξέλεγκτη αἰσχροκέρδεια ἐκτοξεύουν τὴν ἀκρίβεια. Ἡ ὁποία σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ὑπερφορολόγηση ποὺ ἐπιβλήθηκε μὲ τὰ Μνημόνια ἀφήνει τὸν Ἕλληνα πολίτη μὲ τὴ μικρότερη ἀγοραστικὴ δύναμη στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.
• Ἡ αἰσχροκέρδεια ἀποποινικοποιήθηκε μὲ τὴν «ἐκ παραδρομῆς» ἐξαφάνιση τοῦ ἄρθρου 405 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ποὺ τὴν τιμωροῦσε κατὰ τὴν κωδικοποίηση τοῦ 2019 τὴν ὁποία ψήφισε ἡ κυβἐρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ἀκόμα μία ἀπόδειξη ὅτι ἡ αἰσχροκέρδεια εἶναι πιὰ καὶ ἐπίσημα καθεστώς.
• Στὴν καθημερινὴ συμπεριφορά: Τὰ κρούσματα ἀγριοτήτων πάντα ὑπῆρχαν, ἀλλὰ τώρα ὅλο καὶ αὐξάνονται. Ὄχι μόνο στὶς εἰδήσεις. Τὰ παρατηρεῖ ὁ καθένας στὴν καθημερινὴ ζωή σὲ κάθε κοινωνικὸ στρῶμα καὶ σὲ κάθε ἡλικία, ἀπὸ τὴν ἐφηβεία. Ἡ διαφορὰ μὲ τὰ παλαιότερα χρόνια εἶναι ὅτι ἡ ἀσυδοσία καὶ ἡ λογικὴ «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου» ἔχει γίνει πιὰ πρότυπο συμπεριφορᾶς, ἐνῶ οἱ ἀρετὲς καὶ κάθε εἴδους ἠθικὲς ἀναστολὲς προβάλλονται ὡς ἐμπόδια γιὰ τὴν «προκοπὴ» τοῦ ἀτόμου.

Μπροστὰ στὴν κατάσταση αὐτή, οἱ Χριστιανοί, μὲ βάση τὸ διαχρονικὰ ἐπίκαιρο κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου,  ἔχουν τὰ περισσότερα ἐφόδα γιὰ νὰ γίνουν ἡ δύναμη ποὺ θὰ μεταμορφώσει τὸν κόσμο. Ἐπειδὴ «ἀποτελοῦν τὴν ζύμη ποὺ ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ, γι’ αὐτὸ καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἀνάδειξή των», ὅπως ἔγραφε ὁ λογοτέχνης Κωστῆς Μεραναῖος τὸ 1963 σὲ κείμενο ἐπετειακὸ γιὰ τὰ χιλιόχρονα τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Οἱ Χριστιανοὶ καλοῦνται:

• Νὰ ἀντιμετωπίσουν σὲ νέες συνθῆκες τὸν χυδαῖο ὑλισμὸ ποὺ ὄχι μόνον ἐπικρατεῖ ὡς οἰκονομικὸ σύστημα, ἀλλὰ καὶ καλλιεργεῖ νέο ἀνθρωπότυπο ποὺ προσκυνᾶ ὡς νέα θεότητα τὶς ἀγορές καὶ λογίζει ὡς «ἀρετὲς» τὴν ἀπληστία, τὴν ἀτομοκρατία καὶ τὸ μίσος κάθε μορφῆς, ἐθνικό, ταξικό, συντεχνιακό.
• Νὰ στρατευθοῦν στὸν ἀγώνα νὰ ἀνατραποῦν τὸ σύστημα ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο θηρίο, ἡ καθεστωτικὴ ἀσυδοσία καὶ αἰσχροκέρδεια, ἡ μετατροπὴ τῶν ἀγορῶν σὲ νέα θεότητα ἀπὸ τὸν οἰκονομικὸ νεοφιλελευθερισμό.

Ἐπειδή τὸ πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι πρωτίστως πνευματικὸ καὶ μιὰ κοινωνία ἐλεύθερη καὶ δίκαιη δὲν μπορεῖ νὰ θεμελιωθεῖ σὲ λογικὲς ἐθνικιστικοῦ ἢ ταξικοῦ μίσους, οὔτε στὴν ἀσυδοσία τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντος καὶ τῆς πλεονεξίας.

Στὸ νεοφιλελεύθερο αὐτὸ μονόδρομο, τὸν ὁποῖο μὲ τὸν ἕναν ἢ τὸν  ἄλλο τρόπο ὑπηρετεῖ τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, καλούμαστε νὰ ἀντιτάξουμε τὴν Ἐπανάσταση τῆς Ἀγάπης.

• Γιὰ ἕνα κόσμο εἰρηνικὸ καὶ δίκαιο, χωρὶς πολέμους, ἐξάρτηση καὶ νεοαποικιοκρατία, μὲ τὸν κάθε λαὸ νὰ ἀπολαμβάνει τὸν πλοῦτο τοῦ τόπου του.
• Γιὰ μιὰ Εὐρώπη ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐρἀλια, στὴ βάση τῆς διακυβερνητικῆς συνεργασίας κυρίαρχων κρατῶν.
• Γιὰ μιὰ Πατρίδα δημοκρατικὴ καὶ κυρίαρχη, κιβωτὸ μιᾶς κοινωνίας ἐλευθερίας καὶ δικαιοσύνης.

Το πιο πάνω κείμενο παρουσιάστηκε στην εκδήλωση της 13ης Ιουνίου και δημοσιεύεται με τροποποιήσεις ενόψει του 11ου Συτνεδρίου της ΧΔ που προγραμματίζεται για τον ερχόμενο Ιανουάριο του 2027.

The post Στη νεοφιλελεύθερη δικτατορία των αγορών αντιτάσσουμε την Επανάσταση της Αγάπης appeared first on χριστιανική.