Ὁ Χριστὸς ἔσωσε δύο συντοπίτες τους ἀπὸ ἀνείπωτη δυστυχία μὲ τρόπο θαυματουργικό. Καὶ οἱ Γεργεσηνοί, ἀντὶ νὰ τὸν εὐχαριστήσουν καὶ νὰ τὸν δοξάσουν, τοῦ ζήτησαν,νὰ ἐξέλθει ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς πόλης τους. Μὲ τρόπο εύγενικὸ τὸν ἀπέλασαν. Προφανῶς ἐπειδὴ ἡ άπώλεια τῶν χοίρων κρίθηκε πιὸ ἀσύμφορη ἀπὸ τὴν σωτηρία δύο ἀνθρώπων. προτίμησαν νὰ μείνουν ἐκτεθειμένοι στὴν κυριαρχία τῶν δαιμόνων παρὰ νὰ δεχτοῦν τὸν Χριστό. Τὸ ἴδιο συμπεριφέρονται οἱ σύγχρονοι “Γεργεσηνοὶ” τῶν κοινωνιῶν τῆς Εύρώπης, ποὺ ἀποξενώνονται ἀπὸ τὴ χριστιανική τους παράδοση. Ὁ Χριστὸς ἔχει καταστεῖ ὅλο καὶ πιὸ “ἀνεπιθύμητος” καὶ ἀσύμβατος μὲ τὶς κρατοῦσες προτεραιότητές τους. Κι ἂς μεγαλώνει ὅλο καὶ περισσότερο τὸ κενό, μὲ τὸ δρόμο νὰ ἀνοίγει στὰ ποικίλα “δαιμόνια” ποὺ καραδοκοῦν γιὰ νὰ τὸ καλύψουν. Προβολές 53