Σὰν σήμερα 3 Αὐγούστου τοῦ 2016 κοιμήθηκε ὁ πατὴρ Σάββας Ἀχιλλέως. Τό χάρισμα της Ἱεροσύνης ἐδόθη στόν πατέρα Σάββα μέ ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία Μητέρα Του.
Ἱδού πὼς τὰ διηγήθηκε ὁ ἴδιος καὶ καταγράφηκαν: «Μικρὸ παιδὶ τοῦ δημοτικού σχολείου δὲν ἔλειπα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ήμουν πάντοτε ὁ βοηθός τοῦ γέροντος ἱερέα τοῦ χωριοῦ μου καὶ κάθε βράδυ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀπήγγειλα τὸν Ὕμνο πρὸς τὴν Παναγία μας. Ὅταν μαζευόταν ὅλη ἡ οἰκογένεια στὸ φτωχικό μας σπιτάκι, ἐπίανα στὰ χέρια μου τὴν Καινή Διαθήκη καὶ ἔψαλλα ἐπιμελῶς τὸ Εὐαγγέλιο εἰς ἀκρόασιν τῶν γονέων μου καὶ τῶν μεγαλυτέρων ἀδελφῶν μου.
Ἤμουν τὸ πέμπτο καὶ τὸ μικρότερο ἀπὸ ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς οἰκογένειάς μου. Οἱ γονεῖς μου ἦταν εὐσεβεῖς καὶ φιλοπάτριδες καὶ ἀγαποῦσαν πολὺ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐμφύτευσαν αὐτὴ τοὺς τὴν ἀγάπη στὴν ἁγνὴ καρδούλα τῶν παιδιῶν τους. Ἀνεπτύχθη μέσα μου ἡ φλογερή ἐπιθυμία νὰ ἀξιωθῶ κάποτε νὰ ἱερωθῶ.
Ἔβλεπα τὸν ἱερέα στὸν δρόμο μου καὶ ὅταν ἐκεῖνος προσπερνοῦσε στεκόμουν καὶ τὸν παρακολουθοῦσα καὶ τὸν θαύμαζα. Παρακαλοῦσα Τὸν Θεὸ νὰ φτάσω κάποτε στὸ ὕψος αὐτὸ τῆς Ἱεροσύνης. Σκεφτόμουν ὅμως καὶ ἔλεγα: «αὐτὸς ποὺ συνάντησα τώρα στό δρόμο μου εἶναι Θεολόγος ἱερέας.
Ἐγὼ ἕνα φτωχόπαιδο, πὼς θὰ σπουδάσω καὶ πῶς θὰ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr