Τὸν ἑπτάριθμον τιμῶ χορὸν Μαρτύρων, Δείξαντα Ἀνάστασιν νεκρῶν τῷ κόσμῳ Τῇ δὲ τετάρτῃ νεκροέγερτοι ξύνθανον ἑπτά. Οἱ Ἅγιοι Ἑπτὰ Παῖδες, τὰ ὀνόματα τῶν ὁποίων εἶναι: Μαξιμιλιανός, Ἰάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Ἀντωνίνος (ἢ Ἰωάννης), Κωνσταντῖνος καὶ Ἐξακουστοδιανός, ἔζησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Δεκίου (249 – 251 μ.
Χ.). Ὅταν ξέσπασαν ἀπηνεῖς διωγμοὶ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, οἱ ἑπτὰ παῖδες μοίρασαν τὴν περιουσία τους στοὺς πτωχούς, ἐγκατέλειψαν τὴν πόλη καὶ κρύφτηκαν σὲ μία σπηλιὰ μέχρι νὰ τελειώσει ὁ διωγμός. Ἔτσι δὲν θὰ ἀναγκάζονταν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους.
Ὅταν ὅμως ἀντιλήφθηκαν ὅτι οἱ διῶκτες τους πλησίαζαν στὸ καταφύγιό τους, προσευχήθηκαν στὸ Θεὸ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νύχτας νὰ πεθάνουν γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ χέρια τῶν διωκτῶν τους. Ὁ Θεὸς εἰσάκουσε τὴ δέηση τοὺς καὶ τὸ πρωὶ κοιμήθηκαν χωρὶς νὰ ξυπνήσουν. Ὁ βασιλιᾶς ἀνακάλυψε τὴν κρυψώνα τους καὶ διέταξε νὰ φραγεὶ μὲ μία μεγάλη πέτρα ἡ εἴσοδος τῆς σπηλιᾶς.
Μετὰ ἀπὸ 194 χρόνια (περὶ τὸ 446 μ. Χ.), ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ, ἔκανε τὴν ἐμφάνισή της στὴν Ἔφεσο κάποια αἵρεση ποὺ δίδασκε κατὰ τῆς ἀνάστασης νεκρῶν. Ἐκείνη, λοιπόν, τὴν ἐποχή, κάποιο παιδὶ στὴν ἀγορὰ τῆς Ἐφέσου ἀγόρασε ψωμὶ μὲ τὸ νόμισμα τῆς ἐποχῆς του Δεκίου, γεγονὸς ἀνεξήγητο.
Ἀνέκριναν τὸ παιδί, ποὺ ἦταν ὁ Iάμβλιχος καὶ τοὺς ὁδήγησε στὴ σπηλιὰ καὶ βρῆκαν ζωντανὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα παιδιά. Ἦταν θαῦμα Θεοῦ ποὺ ἀποδείκνυε τὸ ἀληθὲς τῆς Ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν. Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’.
Θείας πίστεως. Θείω Πνεύματι, ἀφθαρτισθέντες, πολυχρόνιον, ἤνυσαν ὕπνον, οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἐπτάριθμοι Μάρτυρες, καὶ ἀναστάντες πιστοὺς ἐβεβαίωσαν, τὴν τῶν ἀνθρώπων κοινὴν ἐξανάστασιν ὅθεν ἅπαντες, συμφώνως τούτους τιμήσωμεν, δοξάζοντες Χριστὸν τὸν πολυέλεον. Κοντάκιον Ἦχος δ’.
Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ. Οἱ τὰ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr