ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣὉ Ἴδιος ὁ Κύριος, κατ’ ἐπανάληψιν, ἐπεσήμανε τὴν προσοχήν μας ἐπὶ τῶν ἱερῶν κειμένων˙ σημειοῦμεν, ὅμως ἐν προκειμένῳ, τὴν σαφεστάτην ἀπειλήν, ἥντινα εὑρίσκομεν εἰς τὸ βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως! «Ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπὶ ταῦτα, ἐπιθήσει ὁ Θεὸς ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· καὶ ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ Θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ» (Ἀποκ. ΚΒ΄ 18-19)!
Ἐγράψαμεν ταῦτα, διότι θὰ πρέπῃ νὰ ἐντείνωμεν τὴν προσοχήν μας ὅταν μελετῶμεν τὰ ἱερὰ κείμενα, καὶ νὰ μὴ θεωρῶμεν ταῦτα ἁπλῶς … ἀρχαῖα ἑλληνικά, ἅτινα δύναται νὰ ἑρμηνεύσῃ πᾶς τις γνώστης καὶ κάτοχος τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν γραμμάτων! Ὑπάρχουσι καὶ φράσεις καὶ σημεῖα … «δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν» (Β΄ Πέτ. Γ΄ 16)!Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος, εἰς τὴν Καθολικήν του ἐπιστολήν, ἀναφερόμενος εἰς τὰς τοιαύτας διαβεβαιώσεις τῶν τοιούτων «πιστῶν», καὶ ἀπαντῶν εἰς τὰς ἀνοήτους ταύτας θεωρίας, λέγει: «Σὺ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι· καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι» (Ἰακ. Β΄ 19)! Καλὸν εἶναι, ἀσφαλῶς, νὰ πιστεύωμεν ὅτι ὑπάρχει ὁ Θεός, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει, – κατὰ τὸν προφήτην Βαρούχ – «ἕτερος πρὸς Αὐτόν» (Βαρ. Γ΄ 36)! Ἀρκεῖ ὅμως, ἆραγε, ἡ τοιαύτη πίστις διὰ τὴν σωτηρίαν μας; Ἤκουσες, ἀγαπητέ μου ἀδελφέ; Καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν εἰς τὴν ὕπαρξιν τοῦ Θεοῦ, … καὶ οὐ μόνον εἰς τὴν ὕπαρξιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Δύναμίν Του, ἥντινα καὶ τρέμουσιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν! Μήπως, ὅμως, ἡ τοιαύτη πίστις τῶν δαιμόνων θὰ συντελέσῃ ὥστε νὰ … ἐπιστρέψωσιν οὗτοι καὶ πάλιν εἰς τὸν Παράδεισον, ὡς Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ; Ὄχι, ἀσφαλῶς! Ἀντιθέτως, μάλιστα, ἡ «πίστις» των αὕτη, θὰ φέρῃ τούτους εἰς χειροτέραν κόλασιν, διότι … ἐνῶ ἐγνώριζον, δὲν ἐπίστευσαν «εἰς Αὐτόν»!
Ἕτερον, συνεπῶς, εἶναι ὅτι «πιστεύω ὅτι ὑπάρχει», καὶ ἐντελῶς διαφορετικόν … ὅτι «πιστεύω εἰς Αὐτόν»! Τό, «πιστεύω εἰς Αὐτόν», σημαίνει ὅτι ἐμπιστεύομαι Τοῦτον! Σημαίνει ὅτι … μόνον Οὗτος εἶναι δι’ ἐμέ, ὁ Ἀληθινὸς Θεός! Σημαίνει ὅτι χωρὶς Αὐτόν … δὲν ὑπάρχω καὶ δὲν θέλω νὰ ὑπάρχω! Σημαίνει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεσήμανεν ὁ Ἴδιος ὁ Διδάσκαλος διὰ τὸν προδότην μαθητήν Του Ἰούδαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον προέβη εἰς τοῦτο τὸ κακούργημα τῆς προδοσίας, «καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος»! Πίστις εἰς Αὐτόν, σημαίνει τέλος, «ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω» (Μᾶρκ. Η΄ 34) ὄπισθεν Τούτου!Πιστὸς δὲν εἶναι, οὔτε ὁ ἐκκλησιαζόμενος, οὔτε ὁ νηστεύων, οὔτε ὁ ἀγαπῶν τὸν πλησίον, οὔτε ὁ πράττων τὰς ἐντολὰς τοῦ Νόμου, οὔτε ἐκεῖνος ὅστις φέρεται μὲ … ψυχρὰν τυπικότητα πρὸς τὴν ἰδίαν τὴν «πίστιν» του! Πιστὸς καὶ τέλειος εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τίποτε ἄλλο, ἀλλ’ ὡς ὑπέδειξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν πλούσιον ἐκεῖνον νεανίσκον, – ὅστις εἶχε τηρήσει καὶ ἐτήρει ἁπάσας τὰς ἐντολάς, – «εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. ΙΘ΄ 21)!
Ἡ Πίστις μᾶς… «παραπλανᾶ»!
Σπεύδω, βεβαίως, ἵνα προλάβω τὴν οἱανδήποτε παρεξήγησιν καὶ διευκρινήσω ἐν ταὐτῷ, ὅτι… ἡ Πίστις μὲν δὲν παραπλανᾷ, πλὴν ὅμως, αἱ ἀνθρώπινοι ἑρμηνεῖαι αἵτινες σπεύδουσιν, ἵνα ἐπεξηγήσωσι τοῦτον τὸν ὅρον, ἐκεῖναι καὶ δημιουργοῦσι τὴν σύγχυσιν ταύτην … ! Ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ εἰς τὴν Πίστιν ἐκείνην περὶ ἧς προείπομεν, ἵνα μὴ ἀπολώμεθα ἀλλ’ ἔχομεν ζωὴν αἰώνιον! Αὕτη ἡ Θεοδίδακτος Πίστις, οὕτε βεβαίως, παραπλανᾶ, οὔτε συγχίζει, οὔτε ἀποπροσανατολίζει, ἀλλ’ ὁδηγεῖ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς εἰς τὴν μετὰ τοῦ Κυρίου αἰώνιον ζωὴν καὶ Βασιλείαν! Ἐν ταύτῃ τῇ Ἁγία Ὀρθοδόξῳ Πίστει ἔζησαν οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ οἱ οἰκοῦντες ἤδη ἐν τῷ Παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, καὶ ἐν ταύτῃ εἴθε νὰ ζῶμεν καὶ νὰ πορευώμεθα καὶ μετ’ Αὐτῆς νὰ ἀπολαύσωμεν καὶ ἡμεῖς, τῶν ἀγαθῶν τῆς ἀπολαύσεως! Ἀμήν!
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου,
Ἱεροκήρυξ Ἱ. Μ. Πατρῶν