🔺Του Σωτήρη Μ. Τζούμα
Ενα κείμενο παρουσιάσθηκε τελευταία προφανώς κατά παραγγελία και σερβιρίστηκε ως «αποκάλυψη». Ουσιαστικά δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κακοραμμένο και κακογραμμένο αφήγημα με στόχο να σπείρει φήμες και να δημιουργήσει εντυπώσεις εκεί όπου απουσιάζουν τα πραγματικά στοιχεία και η γνώση των εκκλησιαστικών μας πραγμάτων!
Όταν ένα άρθρο στηρίζεται σε φτηνούςυπαινιγμούς και κουτσομπολιά, σε δήθεν «διαρροές» και χαρακτηρισμούς- τύπου «έκπτωτος» και «εκβιαστής»-τότε δεν κάνει δημοσιογραφία· κάνει φτηνή αλλά καλοπληρωμένη προπαγάνδα και μάλιστα κατά παραγγελία.Πόσο πήγε το μαλλί σύντεκνε;
Κάποιοι φαίνεται πως θέλησαν να «αναστήσουν τον Λάζαρο» για να στήσουν ένα βολικό σκηνικό αντιπαράθεσης με τζούφια συστατικά. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι τα πυρά τους είναι άσφαιρα και η επιχειρηματολογία τους κενή.
Δεν αρκεί να ανακυκλώνεις πρόσωπα και σκιές για να δημιουργήσεις ουσία — χρειάζονται αποδείξεις, ντοκουμέντα και λογικά επιχειρήματα. Και αυτά απουσιάζουν εκκωφαντικά από τον εν λόγω λίβελο. Αερολογίες και συσχετισμοί αδόκιμοι και μάλιστα ραμμένοι κομμάτι-κομμάτι με ανοησίες, ασύντακτες και ολισθηρές.
Είναι βλασφημία να επικαλείται κάποιος άσχετος το όνομα του Χριστοδούλου και να το χρησιμοποιεί επιλεκτικά και εργαλειακά για να οδηγήσει τους αναγνώστες του στην ετυμηγορία του. Αλλά δεν είναι όλοι άσχετοι! Και το σημαντικότερο: όσοι έζησαν τα γεγονότα της εποχής εκείνης, ξέρουν και τα πρόσωπα και την αλήθεια και δεν περιμένουν να τους φωτίσουν οι μισθοφόροι της κακιάς ώρας και γραφής.
Αν κάποιοι θέλουν να «θυμίζουν» την εποχή του Μεγάλου Χριστοδούλου , ας το κάνουν πρωτίστως με σεβασμό αλλά και με ειλικρίνεια και με πραγματικά στοιχεία και όχι με υπόγειες αιχμές και μισές αλήθειες. Γιατί η Ιστορία δεν γράφεται με ψιθύρους και κουτσομπολιά, ούτε με διαρροές «βολικές» που εξυπηρετούν συγκεκριμένα υπόγεια κέντρα.
Η ιστορία γράφεται με καταγεγραμμένα γεγονότα, όπως για παράδειγμα ποιοι ήταν στο προσκεφάλι του Χριστοδούλου ως το οσιακό τέλος του και ποιοι ήταν οι ανεπιθύμητοι και οι έκπτωτοι,αφού δεν τους ήθελε να περάσουν ούτε έξω από την αυλόπορτά του! Ποιοι τον ξέχασαν και ποιοι τον πούλησαν αντί πινακίου φακής για να εργαστούν για τον επόμενο- και να βγάζουν από λοβιτούτες που έκαναν, λεφτά με τη σέσουλα, τα οποία τώρα προσπαθούν να «ξεπλύνουν» και δεν μπορούν. Και ας αναλογιστούν ποιος είναι αυτός που μας θυμίζει τον Χριστόδουλο -τα έργα και τις ημέρες του- σε κάθε επέτειο και με κάθε ευκαιρία, με κείμενα και αναρτήσεις βίντεο από τις ένδοξες ημέρες της Αρχιεπισκοπείας του;Ψιλά γράμματα για μικρόνοες!
Το ίδιο ισχύει και για τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Όποιος πραγματικά σέβεται τον θεσμό του Αρχιεπισκόπου , δεν τον χρησιμοποιεί ως ασπίδα για να πλήξει τρίτους. Αυτά γίνονταν κάποτε στο άλλοτε σιδηρούν παραπέτασμα. Και συνεχίζουν να γίνονται σε χώρες που ευδοκιμεί η cosa nostra.
Ας μας πουν, αλήθεια, ποιοι διέρρεαν και ποιοι διαρρέουν προς τα έξω θέματα του περιβάλλοντος Ιερωνύμου; Ή να τους τα θυμίσουμε εμείς ένα-ένα με ονόματα και διευθύνσεις; Ή μήπως να κάνουμε ένα ειδικό αφιέρωμα για τις τρεις ή τέσσερις επιχορηγήσεις του αρμόδιου Υπουργείου για να γίνει ένας δρόμος ο οποίος δεν θα εξυπηρετεί το κοινό αλλά μια ιδιωτική Μονή κάπου στη Βοιωτία… Ποιοι έφαγαν τα χρήματα από τις επιχορηγήσεις; Και ποιοι ακόμη και μέχρι σήμερα εμποδίζουν να γίνει αυτός ο δρόμος και γιατί; Μήπως για να κάνουν φτερά προς άλλη κατεύθυνση και τα χρήματα από την τελευταία επιχορήγηση του Υπουργείου; Και όλα αυτά τα ξέρουμε καιρό τώρα από πολιτικό πρόσωπο και δεν τα γράφουμε!Θελετε μήπως να τα γράψω εσείς που με προκαλείτε; Όχι ως διαρροή αλλά με πραγματικά στοιχεία…Ονόματα και φαγοπότια! Και τότε θα καταλάβετε τι σημαίνει πραγματική δημοσιογραφία!
▪️Αν υπάρχουν «στοχευμένες επιθέσεις», όπως γράφουν, να μας τις παρουσιάσουν με στοιχεία.Με πραγματικά γεγονότα και ημερομηνίες.
▪️Αν υπάρχουν «εκβιασμοί», να κατονομαστούν και να αναδειχθούν! Διαφορετικά, μιλάμε για κατασκευή εντυπώσεων — και μάλιστα πρόχειρη- μιλάμε για συκοφαντία- φτηνή και κατάπτυστη! Και ίσως πληρωμένη!
Και για να κλείσουμε τον κύκλο:
▪️Ποιος ανέδειξε,αλήθεια, με ειδικό άρθρο( το οποίο αναδημοσίευσαν και πολιτικές ιστοσελίδες) την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στους Χαιρετισμούς στη Θεσσαλονίκη όπου με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου, έψαλλαν 1000 μαθητές των σχολείων;
▪️Ποιος – ένας και μοναδικός – έγραψε για την πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου για το δωρεάν τεστ που θα γίνεται στη πλατεία Συντάγματος στους διερχομένους για καρκίνο του δέρματος;
▪️Ποιος σε πρόσφατο άρθρο του για την επόμενη μέρα στην Εκκλησία της Ελλάδος και την μετά Ιερώνυμο εποχή, έγραψε ότι στην παρούσα φάση συμφέρει η παραμονή Ιερωνύμου στη θέση του και παρουσίασε αντικειμενικά όλους τους φερόμενους ως υποψήφιους για την επόμενη ημέρα αλλά και πρόσωπα εκπλήξεις που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν ρόλο στις Αρχιεπισκοπικές εκλογές;
Το αφήγημα περί…. «λόκαραν», θυμίζει περισσότερο προϊόν «παιδικής χαράς», παρά σοβαρή εκκλησιαστική ή δημοσιογραφική τοποθέτηση.
Όταν η επιχειρηματολογία καταφεύγει σε τέτοιους όρους, έχει ήδη χάσει το παιχνίδι της αξιοπιστίας. Η αλήθεια δεν χρειάζεται ούτε δραματοποιήσεις ούτε φτηνά σενάρια ίντριγκας.
Και κάτι ακόμα: όσοι εμφανίζονται ως υπερασπιστές της «τάξης» και της «ηγεσίας» της Εκκλησίας , καλό θα ήταν να αναρωτηθούν γιατί υπάρχει δυσαρέσκεια. Η αμφισβήτηση δεν δημιουργείται από το πουθενά. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου «εγκεφάλου» που κινεί τα νήματα. Είναι αποτέλεσμα πραγματικών ζητημάτων, παραλείψεων και λαθών που κάποιοι επιλέγουν να αγνοούν.Και συνεχίζουν να κάνουν! Για να αμαυρώνουν την Αρχιεπισκοπεία του Ιερωνύμου και την υστεροφημία του! Τι κρίμα!
Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι ποιος «λοκαρίστηκε» και ποιος όχι. Το πρόβλημα είναι η ποιότητα του δημόσιου εκκλησιαστικού λόγου. Και εδώ το συγκεκριμένο άρθρο αποτυγχάνει παταγωδώς: αντί για επιχειρήματα, προσφέρει λάσπη. Αντί για φως, καλλιεργεί σκοτάδι.
Αλλά στο σκοτάδι κυκλοφορούν οι τυφλοπόντικες και ας μοιάζουν με αναστημένους Λάζαρους… Ωστόσο ο Λάζαρος γεννήθηκε και αναστήθηκε για να κάνει το καλό και όχι να σπέρνει λάσπη στον ανεμιστήρα.
Αλλά ας μάθουν κάτι που δεν ξέρουν: η λάσπη —όσο κι αν εκτοξεύεται— επιστρέφει νομοτελειακά πάντα σε αυτόν που τη ρίχνει!