Προδοσία: Ἀπὸ τὸν Ἰούδα στὸ σήμερα. Στὴ δίκη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ οἱ Ἑβραῖοι δικαστὲς εἶχαν μίσος καὶ προκατάληψη σὲβάρος τοῦ Θεανθρώπου καὶ γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν προειλημμένη ἀπόφασή τους παρέβησαν βασικὲς ἀρχὲς τῆς ἰουδαϊκῆς δικονομίας. Συγκεκριμένα ἀγνόησαν τὶς ἀρχὲς τῆς δημοσιότητας τῶν συζητήσεων, τὸ δικαίωμα τοῦ κατηγορουμένου πρὸς ὑπεράσπισή του, τὸ ἀνεπίτρεπτο τῆς ψευδορκίας καὶ τὸ ἀπαραίτητο τῆς μαρτυρικῆς καταθέσεως πρὸς στήριξη τῆς κατηγορίας. (Βλ. σχ. μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου «Μία θεοστυγὴς συμπαιγνία – Ἡ δίκη τοῦ Ἰησοῦ καὶ αἱ κατ’ αὐτὴν δικονομικαὶ παραβάσεις», Ἔκδ. Μητρ. Κερκύρας, 2024, σελ. 28).
. Ἂν γιὰ τοὺς χριστιανοὺς ἡ προσωποποίηση τῆς προδοσίας εἶναι ὁ Ἰούδας, γιὰ τοὺςἀρχαίους Ἕλληνες ἦταν ὁ Ἐφιάλτης καὶ γιὰ τοὺς ἐπαναστατημένους Ἕλληνες τοῦ 1821 ὁ Πήλιος Γούσης καὶ ὁ Δημήτρης Νενέκος. Κατὰ τὸ μέγα λεξικὸ τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσης τῶν Λίντελ καὶ Σκὸτ «προδίδω» σημαίνει καὶ ὅτι «παραδίδω τὸν εὐεργέτη μου στὸν ἐχθρό». Εὐεργέτης μπορεῖνὰ εἶναι ἕνα πρόσωπο, ἕνας ὀργανισμός, ἡ Πατρίδα, ἡ Ἐκκλησία. Κίνητρα τοῦ προδότη ὁπλουτισμὸς καὶ γενικὰ τὸ συμφέρον, τὸ μίσος. Ἰδεολογία του ὁ κυνισμός, ὁ μηδενισμὸς καὶ ὁ ἀμοραλισμός.
. Κατὰ τὸ χρηστικὸ λεξικὸ τῆς Νεοελληνικῆς Γλώσσας τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν προδοσία εἶναι ἡ παράβαση ἀρχῶν ἢ/καὶ ἠθικῶν ἀξιῶν καὶ εἰδικότερα ἡ πρόκληση βλάβης ἐθνικῆς,ἱστορικῆς, πολιτικῆς, θρησκευτικῆς. Ἡ προδοσία εἶναι ἕνας πειρασμὸς πολὺ δύσκολα ἀντιμετωπίσιμος γιὰ τὸν ἄνθρωπο τῆς κάθε ἐποχῆς, ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ ἕως τὶς ἡμέρες μας, καὶἐμφανίζεται ὑπὸ διάφορες μορφές.
. Σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο συχνὰ ἰσχύει τὸ «οὐδεὶς ἐπικινδυνότερος ἐχθρός τοῦ εὐεργετηθέντος ἀχαρίστου». Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφεὶμ εἶχε αὐτὸ τὸ γνωμικὸ σὲπερίοπτη θέση τοῦ γραφείου του. Εἶναι σύνηθες, ἀνθρωπάρια νὰ προσκολλῶνται σὲπροσωπικότητες καὶ μὲ τὶς δαιμονικῆς εὐφυίας κολακεῖες καὶ γαλιφιές τους νὰ ἀνέρχονται κοινωνικά, πολιτικά, ἐκκλησιαστικά. Ὅταν οἱ συγκεκριμένες προσωπικότητες ἐξέλθουν τοῦπροσκηνίου, τότε τὰ ἀνθρωπάρια προσκολλῶνται σὲ ἄλλον ἰσχυρὸ τοῦ κόσμου τούτου, ποὺ μπορεῖνὰ ἦταν καὶ ἐχθρός τοῦ προηγουμένου εὐεργέτου καὶ προστάτου τους… Γιὰ αὐτὰ δὲν ἔχει σημασία. Τὸ πᾶν εἶναι τὸ συμφέρον τους, ἡ διατήρηση ἢ καὶ ἡ αὔξηση τῶν ὀφικίων τους. Τὰ ὑπόλοιπα αἰρέτωσαν: εὐεργεσίες, ἀγάπες, φιλίες, ὕβρεις κατὰ τοῦ ἀντιπάλου, ποὺ ἀνενδοίαστα πλέον ὑπηρετοῦν…
. Σὲ ἐθνικὸ ἐπίπεδο εἶναι ἠθικὰ ἀπαράδεκτο κάποιος βουλευτὴς νὰ ψηφίζεται μὲ βάση τὸ πρόγραμμα ἑνὸς Κόμματος καὶ μετά, χωρὶς ἀναστολές, νὰ μεταπηδᾶ σὲ ἄλλο Κόμμα, τὸ ὁποῖοἔχει πρόγραμμα ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὸ στὸ ὁποῖο, ὑποτίθεται ὅτι πίστευε καὶ ἐξελέγη… Τὸ ἀτόπημα καθίσταται σοβαρότερο, ὅταν περιφρονώντας τοὺς ψηφοφόρους του καὶ τὴν στοιχειώδη ἠθικὴγίνεται ἀποστάτης ἐν ὄψει ψηφοφορίας ἐπὶ μείζονος ἐθνικοῦ ζητήματος, μὲ σκοπὸ νὰ συμβάλει στὸνὰ προκύψει πλειοψηφία καὶ αὐτός νὰ λάβει πλούσια ἀνταλλάγματα.
. Εἶναι ἐπίσης ἀπαράδεκτο ἀπὸ ἠθικῆς καὶ δικαιικῆς πλευρᾶς πολιτικὸς ἢ ἰσχυρὸς οἰκονομικὸς παράγοντας, ἔχων ἐξουσία ἢ ἐπηρεάζων τὴν ἐξουσία νὰ κάνει ρουσφέτια ὑπὲρ τοῦἑαυτοῦ του καὶ «δικῶν» του ἀνθρώπων σὲ βάρος τῆς ἀξιοκρατίας καὶ τῆς προόδου τῆς Πατρίδας. Εἶναι ἀνέντιμο ἐξουσιαστὴς καὶ τὸ περιβάλλον του νὰ πλουτίζουν σὲ βάρος τοῦ Δημόσιου κορβανᾶκαὶ τοῦ ἀδύνατου συμπολίτη τους. Εἶναι προσβλητικὰ γιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ λαοῦ μας τὰ τραγικὰ ποὺἀποκαλύπτονται στὴ διαχείριση εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων στὸν ΟΠΕΚΕΠΕ. Δικαίως τὸ 97% τῶνἐρωτηθέντων σὲ δημοσκόπηση τοῦ Σεπτεμβρίου 2025 θεωρεῖ ἀρκετὰ ἕως πολὺ διαδεδομένη τὴδιαφθορὰ στὴ χώρα μας.
. Σοβαρὸ ἐθνικὸ ἀτόπημα ἀποτελεῖ καὶ ἡ ὑποχώρηση σὲ σοβαρὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦνἐθνικά μας ζητήματα. Ὅταν ἑορτάζουμε τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ποὺ οἱ λίγοι Ἕλληνες νίκησαν μίαν αὐτοκρατορία καὶ τὸ ὑπὸ τὸν Μετερνιχευρωπαϊκὸ κατεστημένο, δὲν ἔχουμε δικαίωμα νὰὑποχωροῦμε σὲ ὁσηδήποτε πίεση ὁποιουδήποτε καταπιεστῆ. Προτιμότερη ἡ γενναία καὶ ἡρωικὴἔξοδος ἀπὸ μία ταπεινωτικὴ συνθηκολόγηση. Προτιμότερο τὸ Μανιάκι ἀπὸ τὰ καλοπιάσματα στὸν Ἰμπραὴμ τοῦ Νενέκου. Τὸ πρόσφατο παράδειγμα τῆς Ἱσπανίας καὶ ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ποὺ δὲν ἐπέτρεψαν στὶς ΗΠΑ τὴ χρήση τοῦ ἐδάφους τους γιὰ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες δὲν ρωτήθηκαν ἂν συμφωνοῦν, εἶναι ἕνα παράδειγμα πρὸς μίμηση. Ἀξιοπρεπὴς καὶ γενναία εἶναι καὶ ἡ στάση τῶν ὀλιγάριθμων Γροιλανδῶν στὴν ἐκφρασθεῖσα ἐπιθυμία τῶν ΗΠΑ νὰ προσαρτήσουν τὸ νησί τους.
. Ὡς λαὸς ἐπιζοῦμε γιὰ 2000 χρόνια μὲ τὴν Πίστη μας καὶ τὶς θυσίες τῶν προγόνων μας. Πάντοτε ὑπῆρχαν ἰσχυροὶ ἐχθροί μας καὶ κάποιοι εὐλύγιστοι στὴ συνείδηση Ἕλληνες. Ἀρκετὲς φορὲς ἦταν ἰσχυρότατη ἡ πίεση καὶ δελεαστικὸ τὸ δέλεαρ νὰ καταστοῦμε «δυτικοὶ – προοδευτικοί». Παλαιότερα κινδυνεύσαμε νὰ καταντήσουμε γραικύλοι, ὑποτασσόμενοι στὸν τρόπο ζωῆς τῶν Ρωμαίων. Ἀργότερα βρεθήκαμε στὴ δυσχερῆ θέση νὰ ὑποταγοῦμε στὸν Πάπα, ἀκολουθώντας στὴν προδοσία καὶ στὴν κατάργηση τῆς ἰδιοπροσωπίας μας τὸν πρὶν Ὀρθόδοξο Ἐπίσκοπο καὶ μετὰκαρδινάλιο Βησσαρίωνα. Ἀργότερα καὶ ἕως σήμερα ἰσχυρὴ εἶναι ἡ πίεση νὰ «ἐκδυτικισθοῦμε», δηλαδὴ νὰ προσχωρήσουμε στὴν «προοδευτικὴ» ἄθεη λογικὴ τῶν Βολταίρου καὶ Ντιντερό, στὸνὁλοκληρωτισμὸ καὶ στὴν τρομοκρατία τοῦ Ροβεσπιέρου, στὸν ἡδονισμὸ καὶ στὸν σαδισμὸ τοῦΜαρκησίου ντὲ Σάντ. Ἀντισταθήκαμε καὶ ἐπιζήσαμε ὡς Ἕλληνες χάρη στὴν Ἐκκλησία καὶ στοὺςἁγίους της. Στὰ τετρακόσια χρόνια ὀθωμανικῆς καταπίεσης δεχόμασταν κατὰ κύματα πιέσεις καὶδιωγμούς. Παράλληλα προτάσεις γιὰ προνόμια, προκειμένου νὰ γίνουμε μουσουλμάνοι. Καὶ ἐδῶ ἡἘκκλησία ἀντιστάθηκε καὶ πέτυχε νὰ μείνουμε σχεδὸν ἀλώβητοι. Αὐτά ἕως πρὶν λίγα χρόνια…
. Τώρα ὁ σοβαρὸς κίνδυνος εἶναι ἐμεῖς, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, οἱ ἀπόγονοι τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἀντιστάθηκαν καὶ ποὺ μᾶς παρέδωσαν σχεδὸν ἀλώβητο τὸν Ἑλληνισμό, νὰ προδώσουμε τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα μας καὶ νὰ «ἐκδυτικισθοῦμε», ποὺ στὴν οὐσία εἶναι νὰ ἐκβαρβαρισθοῦμε καὶ νὰ ὑποταγοῦμε στὴν ἰσχυρὴ πίεση ποὺ δεχόμαστε ἀπὸ ἰσχυρές δυναμεις στὸ ἐξωτερικὸ καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας μας. Εἶναι ἠθικὰ ἐγκληματικὸ νὰ προδώσουμε τὶς ὅποιες ἀρετὲς μᾶς δίδαξαν μὲ τὴ ζωή τους οἱ πρόγονοί μας, νὰ προσβάλλουμε τὴ μνήμη τους προδίδοντας τὸν πολιτισμὸ ποὺ δημιούργησαν καὶ θαυμάζει ὅλος ὁ κόσμος καὶ νὰ καταντήσουμε ἀρνητικὸπαράδειγμα μιμητισμοῦ καταστρεπτικῶν ὀθνείων παρορμήσεων. Μὴ γένοιτο.-
Αὐτὴ ἡ καταχώριση ἀναργήθηκε στὶς 6 Ἀπρίλιος 2026, 1:11 μ.μ. καὶ ἀρχειοθετήθηκε ὡς ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ. Μπορεῖτε νὰ παρακολουθήσετε τὶς ἀπαντήσεις μέσῳ τοῦ RSS 2.0.
Μπορεῖτε νὰ ἀφήσετε μιὰν ἀπάντηση ἢ μιὰ εἰδοποίηση σύνδεσης ἀπ’ τὸν δικό σας ἱστοχῶρο.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία .