Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προσκυνήματα στὴ χώρα μας εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς Θέρμης Μυτιλήνης, ὅπου τιμῶνται τρεῖς νεοφανεῖς Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ἅγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος καὶ Εἰρήνη.
Ἐκεῖ στὴν περίφημη Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ, βρέθηκαν, ὕστερα ἀπὸ θαυμαστὰ γεγονότα, τὰ ἱερά τους λείψανα, ὅπου καὶ φυλάσσονται, ἁγιάζοντας τοὺς πολυάριθμους προσκυνητές. Πρόκειται γιὰ ἔνδοξους Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν ἀμέσως σχεδὸν μετὰ τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως στοὺς Τούρκους. Ἐλάχιστα πράγματα γνωρίζουμε γιὰ τοὺς βίους τους.
Ὁ Ραφαὴλ καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Μύλοι τῆς Ἰθάκης, ὅπου γεννήθηκε τὸ ἔτος 1410. Τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Γεώργιος καὶ τὸ ἐπώνυμό του Λάσκαρης ἢ Λακαρίδης. Ὁ πατέρας ὀνομαζόταν Διονύσιος.
Κατατάχτηκε στὸν βυζαντινὸ στρατό, ὅπου ἀποφάσισε νὰ κάνει καριέρα στρατιωτικοῦ. Ἔφτασε μάλιστα καὶ σὲ μεγάλο ἀξίωμα. Ὅμως ἡ γνωριμία τοῦ μὲ κάποιον ἅγιο ἀσκητή, ὀνόματι Ἰωάννη, τὸν μύησε στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ στὴν κατὰ Χριστὸν βιωτή.
Κάποια Χριστούγεννα ὁ ἅγιος ἀσκητὴς γέροντας εἶχε πάει στὸ στρατόπεδο νὰ λειτουργήσει, νὰ κηρύξει καὶ νὰ ἐξομολογήσει τοὺς στρατιῶτες, ὁ Γεώργιος, τριανταπέντε χρονῶν τότε, ἐνθουσιάστηκε ἀπὸ τὰ λόγια του γέροντα καὶ πῆρε τὴν ἀπόφαση νὰ ἐγκαταλείψει τὴ στρατιωτικὴ καριέρα καὶ νὰ ἀφοσιωθεῖ στὴν Ἐκκλησία. Μάλιστα λίγες ἡμέρες μετά, κατὰ τὴν ἑορτὴ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr