Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητοῦ Οἱ Καππαδόκες Πατέρες εἶναι οἱ θεμελιωτὲς τῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι κατόρθωσαν νὰ διατυπώσουν μὲ ἀκρίβεια τὸ ὀρθόδοξο δόγμα, τὸ ὁποῖο εἶναι συνώνυμο μὲ τὴ σωτηρία μας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Γρηγόριος Ἐπίσκοπος Νύσσης, μιὰ πραγματικὰ μεγάλη ἐκκλησιαστικὴ φυσιογνωμία τοῦ 4ου μ. Χ. αἰῶνος, ὁ ὁποῖος ἔβαλε τὴ δική του σφραγῖδα στὴ διατύπωση τῶν σωστικῶν ἀληθειῶν τῆς χριστιανικῆς μας πίστεως.
Γεννήθηκε τὸ 332 στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου καὶ ἦταν ἀδελφὸς τοῦ Μ. Βασιλείου. Ἀπὸ τὴν εὐσεβῆ οἰκογένειά του εἶχε πάρει τὶς πνευματικές του καταβολὲς καὶ τὴν ἰσχυρὴ πίστη του στὸ Θεό.
Στὸ εὐλογημένο σπίτι, τῆς ἁγίας αὐτῆς οἰκογένειας, κυοφορήθηκε μιὰ σειρὰ μεγάλων ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας [Μ. Βασίλειος, ἅγιος Γρηγόριος, ἁγία Μακρίνα (γιαγιά), ἁγία Μακρίνα (ἀδελφή), ἁγία Ἐμμέλεια (μητέρα), ἅγιος Ναυκράτιος (ἀδελφός), κλπ]. Γιὰ τὰ νεανικά του χρόνια δὲ γνωρίζουμε σχεδὸν τίποτε.
Φαίνεται ὅτι σπούδασε στὴν Καισάρεια καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς δασκάλους του ὑπῆρξε ὁ ἀδελφός του Βασίλειος. Σπούδασε ρητορικὴ καὶ φιλοσοφία, ἡ ὁποία τὸν ἔθελγε ἀπὸ μικρό. Διακρίνονταν γιὰ τὴν εὐφυΐα του καὶ τὴν φιλομάθειά του.
Ὡς δασκάλα του θεωροῦσε ὁ ἴδιος καὶ τὴν ἀδελφή του Μακρίνα, ἡ ὁποία τὸν δίδαξε ἀρετὴ καὶ ἄσκηση. Μελετοῦσε μὲ πάθος τὴν ἑλληνικὴ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr