Ο Άγιος Προκόπιος ήταν μια σημαντική και σεβαστή μορφή της χριστιανικής ιστορίας, ο οποίος έζησε και μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ κατά την περίοδο που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Διοκλητιανός, γύρω στο 290 μ.Χ. Ο πατέρας του, ο Χριστοφόρος, ήταν ένας ευσεβής και πιστός άνθρωπος, ο οποίος ζούσε σύμφωνα με τις χριστιανικές αξίες και διδασκαλίες. Αντίθετα, η μητέρα του, η Θεοδοσία, πίστευε στα είδωλα και ακολουθούσε τα θρησκευτικά έθιμα της εποχής, που ήταν αντίθετα με τον Χριστιανισμό.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του τον οδήγησε στον αυτοκράτορα, που τότε ασκούσε απόλυτη εξουσία. Ο Διοκλητιανός, εντυπωσιασμένος από την καταγωγή και την εμφάνιση του νεαρού, τον διόρισε ηγεμόνα της πόλης των Αλεξανδρέων και του ανέθεσε το καθήκον να καταδιώκει και να βασανίζει τους χριστιανούς της περιοχής. Υποχρεωμένος από τη νέα του θέση, ο Προκόπιος ξεκίνησε για την Αλεξάνδρεια για να αναλάβει τα καθήκοντά του.
Κατά την πορεία του όμως, συνέβη κάτι εντυπωσιακό και θεοσεβές: ξαφνικά άρχισαν να πέφτουν αστραπές και να ακούγονται φοβερές βροντές, ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος άκουσε μια φωνή να τον καλεί με το όνομά του. Η φωνή τον προειδοποιούσε για θάνατο, επειδή επρόκειτο να καταδιώξει όχι μόνο τους ανθρώπους που πίστευαν, αλλά και τον Αληθινό Θεό. Το περιστατικό τον ταρακούνησε βαθιά.
Συγκλονισμένος, ο Προκόπιος παρακάλεσε Εκείνον που του μιλούσε να φανερωθεί περισσότερο, ώστε να γνωρίσει ποιος ήταν ο ομιλών. Τότε, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του, φάνηκε ένας λαμπρός σταυρός από κρύσταλλο και ακούστηκε καθαρά η φωνή που του έλεγε: «Εγώ είμαι ο Εσταυρωμένος Υιός του Θεού». Αυτό το θαυμαστό σημείο τον έπεισε ολοκληρωτικά· ο Προκόπιος πίστεψε και δέχτηκε τον Χριστιανισμό με όλη του την καρδιά.
Λίγο αργότερα, όταν επέστρεφε από νικηφόρα αποστολή, η μητέρα του προσπάθησε να τον πείσει να προσφέρει θυσία στα είδωλα, ελπίζοντας ίσως να τον επαναφέρει στις παλιές της πεποιθήσεις. Όμως αντιλήφθηκε πως εκείνος είχε πλέον γίνει χριστιανός και, σε μια κίνηση που προκάλεσε πικρία και σύγκρουση, τον πρόδωσε στον αυτοκράτορα. Ο Διοκλητιανός διέταξε τότε τον ηγεμόνα της Καισάρειας, Ουλκίο, να τον ανακρίνει και να τον τιμωρήσει.
Ο Ουλκίος τον υπέβαλε σε βίαια χτυπήματα μέχρι λιποθυμίας και στη συνέχεια τον έκλεισε στη φυλακή. Με τη χάρη του Κυρίου, όμως, οι πληγές του επουλώθηκαν όταν ακόμα ήταν δεσμώτης και, κατά τρόπο θαυμαστό, απελευθερώθηκε από τα δεσμά του. Αργότερα οδηγήθηκε στον ναό των ειδώλων, όπου με θερμή και αδιάκοπη προσευχή κατάφερε να συντρίψει τα είδωλα, αποδεικνύοντας έτσι με θαυματουργικό τρόπο την αλήθεια της πίστης του.
Το θαύμα αυτό συγκίνησε πολλούς και ανάμεσα στους νέους πιστούς βρέθηκε και η ίδια η μητέρα του, που τελικά πίστεψε. Η ανατροπή αυτή εξόργισε τους αρχικούς διώκτες· δόθηκε αμέσως εντολή να αποκεφαλιστούν όσοι είχαν πιστέψει. Στη συνέχεια ο Προκόπιος υπέστη φρικτά βασανιστήρια. Ο νεαρός άνδρας όμως υπέμενε με ασίγαστη καρτερία και πίστη· με τη βοήθεια του Θεού κατάφερνε να αντέχει και να υπερβαίνει όλα τα δεινά.
Τελικά δόθηκε η διαταγή της αποκεφαλίσεώς του. Ο Προκόπιος παρέλαβε με ειρήνη την ομολογία του μαρτυρίου και έτσι παρέλαβε το στεφάνι της αιωνίου ζωής, μένοντας στην ιστορία και την παράδοση ως φωτεινό παράδειγμα πίστης και θυσίας.
Στο site μας, έχουμε στόχο να συμπεριλάβουμε όλους τους Αγίους της Ορθοδοξίας μας. Οπότε μη διστάσετε να πλοηγηθείτε.