Ἐχθρὸν αἰσχύνας τον πάλαι τρώσαντά σε, Χριστοῦ Γεδεὼν Ὁσιομάρτυς ὤφθης. Τριακοστῇ Γεδεὼν χεῖρας ἠδέ πόδας χαλκῷ τάμον.
Ὁ Ἅγιος Γεδεῶν γεννήθηκε στὸ χωριὸ Κάπουρνα τῆς Δημητριάδος (Νομὸς Μαγνησίας) καὶ κατὰ κόσμον ὀνομαζόταν Νικόλαος. Οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του, ὀνομάζονταν Αὐγερινὸς καὶ Κυράτζα ἐνῷ εἶχε ἄλλους τρεῖς ἀδελφοὺς καὶ τέσσερις ἀδελφές. Δώδεκα χρονῶν, μὲ τὴν οἰκογένειά του ἦλθε στὸ χωριὸ Γιερμὴ καὶ ἀπό ‘κεῖ στὸ Βελεστίνο, ὅπου ἐργαζόταν κοντὰ στὸ θεῖο του.
Τὸν ἅρπαξε ὅμως κάποιος Τοῦρκος καὶ τὸν ἐξισλάμισε μὲ τὸ ὄνομα Ἰμπραήμ. Μετὰ ἀπὸ δυὸ μῆνες, ὁ Νικόλαος, κατόρθωσε καὶ δραπέτευσε καὶ ἐπανῆλθε στὴν οἰκογένειά του. Ὁ πατέρας του τὸν φυγάδευσε στὸ χωριὸ Κεραμῖδι, ὅπου κοντὰ σὲ κάποιους οἰκοδόμους πῆγε στὴν Κρήτη.
Ἐκεῖ ἐξομολογήθηκε σὲ κάποιο Ἱερέα καὶ βρῆκε ἄσυλο στὸ εξωκλῆσι του. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ ἱερέα, ὁ Νικόλαος ἔφυγε γιὰ τὸ Ἅγιον Ὅρος. Ἐκεῖ πάλι ἐξομολογήθηκε, ἔλαβε τῶν ἀχράντων μυστηρίων καὶ στὴ Μονὴ Καρακάλου, ἐκάρη μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Γεδεῶν.
Οἱ πατέρες τῆς Μονῆς του ἀνέθεσαν τὸ διακόνημα τοῦ Ἐκκλησιάρχου. Τὴν 6η Ἰουνίου 1797 μ. Χ.
ὁ Γεδεών μὲ τὴν εὐλογία τῶν Πατέρων διορίσθηκε μετοχιάρης μὲ τὸν προηγούμενο Γαβριήλ, στὸ Μετόχιο τῆς Μεταμορφώσεως, στὴν περιοχή του Ρεθύμνου Κρήτης. Μετὰ ἀπὸ ἕξι ἔτη παραμονῆς στὸ μετόχι, ἐπέστρεψεν στὴν μονὴ τῆς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr