ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ Ἡ πολυτάραχη εἰκονομαχικὴ περίοδος (726-843 μ.
Χ.) ἀνέδειξε μιὰ πλειάδα ἁγίων ὁμολογητῶν στὴν Ἐκκλησία μας, οἱ ὁποῖοι ὁμολογῶντας τὴν σώζουσα πίστη της, ὑπέστησαν φοβερὰ μαρτύρια καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔχασαν καὶ αὐτὴ τὴ ζωή τους. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ὁμολογητὲς αὐτῆς τῆς περιόδου ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νικηφόρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ ἔτος 758 ἀπὸ εὐγενεῖς γονεῖς, τοὺς ὁποίους διέκρινε ἡ εὐσέβεια καὶ ἡ προσήλωση στὴν Ὀρθοδοξία.
Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Θεόδωρος καὶ ἦταν βασιλικὸς γραμματέας καὶ νοτάριος στὸ Ἱερὸ Παλάτιο καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Εἰρήνη. Εἶχαν καὶ οἱ δυὸ τοὺς ὑποστεῖ σκληροὺς διωγμοὺς ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους αὐτοκράτορες, λόγῳ τῆς σύνταξής τους στὴν μερίδα τῶν Ὀρθοδόξων. Ὁ πατέρας του εἶχε ἐξορισθεῖ ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ε’ τον Κοπρώνυμο (741-775) στὴν περιοχὴ Μύλασσα τῆς Καρίας καὶ μετὰ στὴ Νίκαια, ὅπου μετὰ ἀπὸ ἕξι χρόνια ταλαιπωρίας πέθανε ἐκεῖ ἐξόριστος.
Παρ’ ὅλες τὶς διώξεις τους, φρόντισαν νὰ δώσουν στὸ Νικηφόρο καλὴ ἐκπαίδευση. Μάλιστα φάνηκαν νωρὶς τὰ φυσικά του προσόντα καὶ οἱ ἱκανότητές του, ὥστε κλήθηκε στὸ παλάτι καὶ ἀνέλαβε βασιλικὸς γραμματέας, μετὰ τὸ θάνατο τοῦ φανατικοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε’ (775), ἀπὸ τὴν Εἰρήνη τὴν Ἀθηναία. Ὅμως σύντομα παραιτήθηκε ἀπὸ τὴν ὑψηλή του θέση γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τὴν παιδικὴ ἐπιθυμία του, νὰ γίνει μοναχός.
Ἔτσι…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr