Κατά την άφιξή τους στη Μονή Ξενοφώντος, η ομάδα έγινε δεκτή στο αρχονταρίκι και τους προσφέρθηκε τσάι μαζί με μια γενική ενημέρωση για τη διαμονή τους. Όλοι είχαν την ευκαιρία να ζήσουν όπως οι μοναχοί και να συμμετέχουν σε πνευματικές συζητήσεις κάθε βράδυ με πολλούς από τους Αγίους Πατέρες.
Είτε επρόκειτο για τη νυχτερινή Θεία Λειτουργία στις 2:00 π.μ., τη σιωπηλή κατανάλωση τροφής προς εκτίμηση της θείας πρόνοιας, είτε τη συμμετοχή σε καθημερινά διακονήματα, η ομάδα κατάφερε να αποστασιοποιηθεί από τον κόσμο και να ζήσει την αληθινή πνευματική αφιέρωση.
Κατά τις επόμενες ημέρες, κάθε προσκυνητής βίωσε τη μοναστική ζωή με τον δικό του τρόπο. Αν και πολλοί ένιωθαν ανήσυχοι κατά την άφιξή τους, καθώς περνούσαν οι μέρες, όλοι κατάφεραν να βιώσουν την πίστη τους και να ενταχθούν στη μοναστική ζωή.
Ένας από τους προσκυνητές, ο Αντώνης Ιωακειμίδης, περιέγραψε την εμπειρία του ως «πνευματικά πλήρη», καθώς επιδίωξε να εμβαθύνει τη σχέση του με τον Χριστό.
«Στο Άγιον Όρος δεν κοιμάσαι πολύ, αλλά ποτέ δεν νιώθεις κουρασμένος. Δεν τρως πολύ, αλλά ποτέ δεν νιώθεις πεινασμένος. Ο Χριστός γεμίζει αυτά τα κενά, και όταν είσαι ‘πνευματικά πλήρης’, κοσμικά πράγματα όπως η έλλειψη ύπνου ή η πείνα δεν επηρεάζουν το σώμα», είπε ο Αντώνης.
