Γράφει ἡ Καλλιόπη Ζτούπα -Γέροντα μου, θὰ ἤθελα πολὺ νὰ μοῦ πεῖς κάποιο γνωμικό ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὡραῖα ποὺ συνηθίζεις νὰ μᾶς λές. Ἐκεῖνος γελῶντας μοῦ ἀπαντάει: -Βρήκαμε δουλειά!
Τί θέλεις νὰ σοῦ πῶ; -Ξέρεις ἐσύ. Ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ γνωστά… -Καλῶς, θα σοῦ πῶ μερικά! «Γέροντα μου, Χρυσοχέρη, μία στὸ ἀμόνι, τρεῖς στὸ χέρι», δηλαδὴ καὶ ἀνεπρόκοπος, δὲν ἤξερε καλὰ τὴν δουλειά του, καὶ ἔκανε και ζημιές.
«Μὴν ἐμπιστευθῇς τὸν φίλο σου καὶ εἰπῆς τὸ μυστικό σου. Ὁ φίλος στὸν φίλο του θὰ τὸ πῇ καὶ θά ‘ναι κακό δικό σου. Τὸ μυστικό σου νὰ τὸ εἰπῇς εἰς τὸν πνευματικό σου».
Ἡ ἐμπιστοσύνη εἶναι μεγάλη ὑπόθεση. Πρέπει νὰ ἐμπιστευόμαστε σωστοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ καθοδηγούμαστε ὀρθά. Πολλὲς εἶναι οἱ ἱστορίες ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν ζημιωθεῖ στη ζωή τους άνεπανόρθωτα.
Χωρὶς νὰ ἐξετάσουν τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἐμπιστεύονται ἔχουν πάθει μεγάλες ζημιές, γιατί οἱ φίλοι ἢ ἀπὸ ζήλεια ἢ ἀπὸ κακία τοὺς κατέστρεψαν. «Σάπια σανίδια μὴν πατᾶς, μηδὲ σάπια δοκάρια. Τὰ σάπια, σάπια εἶναι τα καὶ σπάζουν τὰ ποδάρια».
-Τί ἐννοεῖς μὲ αὐτό, Γέροντα; -Θέλει νὰ πῇ νὰ προσέχουμε πού πατᾶμε, ποὺ βρισκόμαστε, τί λέμε καὶ τί παρέες κάνουμε. Τὰ πάντα νὰ προσέχουμε! -Θέλει νὰ ἔχουμε διάκριση, Γέροντα, καὶ ἐμεῖς δὲν τὴν ἔχουμε.
Πῶς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr