Ὁ Γέροντας Ευσέβιος ζοῦσε τὴν παρουσία τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων. Μιλοῦσε μὲ ἁπλότητα καὶ πίστη ζωντανὴ γιὰ τοὺς Ἁγίους.
Εἶπε κάποτε στὶς μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αιγιαλείας: «Θὰ παρακαλεῖ ὁ Ἅγιος Εὐσέβιος τὸ Μέγα Βασίλειο ποὺ ἦταν φίλοι στὴ γῆ: Ἅγιε Βασίλειε, βοήθησε καὶ σὺ ἐκεῖνο τὸ συγκρότημα ἐκεῖ κάτω». Συχνὰ τὶς προέτρεπε: «Παρέα μὲ τὸ Χριστό, παρέα μὲ τὴν Παναγία, μὲ τοὺς Ἁγίους… Νὰ σκεπτόμαστε τὸν Παράδεισο. Τὰ σκηνώματα τῶν Ἁγίων, πόσο ὡραῖα εἶναι ἐκεῖ.
Ἐκεῖ νὰ εἶναι ὁ νοῦς μας». Ὁ ἴδιος ἦταν οὐρανοπολίτης καὶ «συμπολίτης τῶν Ἁγίων» (πρβλ. Ἐφ.
β’, 19). Κάποια φορὰ ποὺ ἂν καὶ ἦταν πολύ κουρασμένος ἤθελε νὰ λειτουργήσει, οἱ μοναχὲς τοῦ εἶπαν: «Αὔριο δὲν εἶναι γιορτή, Γέροντα. Εἶναι μικρὸς Ἅγιος».
Καὶ ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Κανεὶς Ἅγιος δὲν εἶναι μικρός. Χαίρονται οἱ Ἅγιοι, ὅταν λειτουργοῦμε στὴ μνήμη τους καὶ πρεσβεύουν γιὰ μᾶς». Συχνὰ ἔλεγε:«Δὲν μπορεῖ νὰ συλλάβει ἡ σκέψη μας τί δεήσεις κάνουν οἱ Ἅγιοι γιὰ μᾶς ποὺ ζοῦμε ἐδῶ, στὴν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος.
Διότι περπάτησαν ἐδῶ ποὺ περπατᾶμε κι ἐμεῖς, καὶ συνάντησαν δυσκολίες, πειρασμοὺς καὶ ἐμπόδια, ποὺ κι ἐμεῖς συναντᾶμε. Νὰ καταφεύγουμε πάντα στοὺς Ἁγίους καὶ νὰ ζητᾶμε τὶς ἱκεσίες τους. Εἴδατε οἱ φίλαθλοι μὲ πόσο πάθος παρακολουθοῦν τοὺς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr