Μία ἀναζήτησις εἰς τὰ αἴτια τῆς σχεδιαζομένης γενοκτονίας τῶν δυτικῶν χριστιανικῶν λαῶν
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Μέρος Α΄
Μία στρατιὰ ἀπὸ Νεοεποχίτες φιλόσοφους καὶ συγγραφεῖς μαζὶ μὲ Νεοπαγανιστές, Φεμινίστριες, Οἰκολόγους καὶ Οἰκοφεμινίστριες, Ὁμοφυλόφιλους καὶ Δικαιωματιστές, ἔχουν ἐξαπολύσει ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1970 καὶ μέχρι σήμερα μία συντονισμένη ἐπίθεση κατὰ τοῦ γάμου καὶ τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας ποὺ ἀποκτᾶ καὶ ἀνατρέφει παιδιά. Ἡ συγκεκριμένη προπαγάνδα, ἡ ὁποία ἀναπαράγεται καὶ ἀπὸ τὸ Χόλυγουντ, τὴν μουσικὴ βιομηχανία καὶ τὰ διάφορα τηλεοπτικὰ σίριαλ, ποὺ ἐξυμνοῦν τὸν ἐλεύθερο ἔρωτα, παρουσιάζοντας τὴν παραδοσιακὴ χριστιανικὴ οἰκογένεια σὰν ξεπερασμένο συμβατικὸ θεσμό, ἔχει καταφέρει νὰ προκαλέσει τρομακτικὴ δημογραφικὴ κάμψη στοὺς δυτικοὺς χριστιανικοὺς λαοὺς τὴν ὥρα ποὺ οἱ μουσουλμανικοὶ πληθυσμοὶ αὐξάνονται μὲ ἐκρηκτικοὺς ρυθμοὺς ἀπειλώντας νὰ κατακλύσουν τὴν Εὐρώπη καὶ ἔχοντας ἀρχίσει νὰ κατευθύνονται καὶ στὴν Ἀμερική. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ θὰ παρουσιαστοῦν τὰ πιὸ ἐπιθετικὰ παραδείγματα τῆς ἐναντίωσης στὸν γάμο ἀπὸ Νεοεποχίτες καὶ Νεοπαγανιστές, ὥστε νὰ γίνει ἀντιληπτὸ πόσο οἱ ἐκπρόσωποι τῆς διαμορφούμενης παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας (πανθρησκείας) εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν ταχύτατη δημογραφικὴ συρρίκνωση τῆς δυτικῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας σὲ σημεῖο νὰ ἀναρωτιέται κανεὶς ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματική τους στόχευση…
Ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὸν γκουροὺ Μπαγκουὰν Σρὶ Ραζνὶς (Ὅσο) ποὺ εἶχε ἀρκετοὺς ὀπαδοὺς καὶ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ ὁποῖος μιλοῦσε μὲ βαθειὰ περιφρόνηση γιὰ τὸ γάμο. Ἀνέφερε πὼς «Ὁ γάμος εἶναι ὁ πιὸ ἄσχημος θεσμὸς ποὺ ἐφηῦρε ὁ ἄνθρωπος. Δὲν εἶναι φυσικός. Ἔχει ἐφευρεθεῖ, γιὰ νὰ μονοπωλήσεις μία γυναίκα» (Tὸ Βιβλίο τῶν Γυναικῶν). Καὶ ὅτι «Ὁ γάμος πρόκειται νὰ ἐξαφανιστεῖ, πρέπει νὰ ἐξαφανιστεῖ. Καὶ τώρα ἔρχεται τὸ σημεῖο στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, ὅπου καθίσταται δυνατὸ νὰ ἐξαφανιστεῖ ὁ γάμος. Εἶναι ἤδη ἕνα ξεπερασμένο φαινόμενο, ἔχει ζήσει γιὰ πολὺ καιρὸ καὶ δὲν ἔχει δημιουργήσει τίποτα ἄλλο παρὰ δυστυχία» (Ταό: Τὸ Μονοπάτι χωρὶς Μονοπάτια, τόμος 2). Σημειωτέον ὅτι ὁ Ραζνὶς ἐνθάρρυνε τὶς ἐλεύθερες σεξουαλικὲς σχέσεις μεταξὺ τῶν πιστῶν του φτάνοντας μάλιστα στὸ σημεῖο νὰ πρεσβεύει ὅτι, γιὰ νὰ γίνει κάποιος Βούδας, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει Ζορμπάς, ἀναφερόμενος στὸν ἐρωτομανῆ ἥρωα τοῦ Καζαντζάκη!
Ἕνας ἄλλος Νεοεποχίτης γκουρού, ὁ Σαντγκουροὺ (Τζαγκὶ Βάσουντεβ) ποὺ κατάφερε νὰ τὸν ἀκολουθοῦν πλῆθος διασημότητες μὲ τὸν Λεονάρντο Ντὶ Κάπριο ἀνάμεσά τους, ἐνῶ δὲν εἶναι κατὰ τοῦ γάμου στοχοποιεῖ τὴν ἀπόκτηση παιδιῶν. «Γιὰ τὶς νέες γυναῖκες ποὺ εἶναι ἱκανὲς νὰ κάνουν παιδιὰ καὶ ἐπέλεξαν νὰ μὴ τὸ κάνουν, θὰ θεσπίσουμε ἕνα βραβεῖο, ἐπειδὴ αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἡ μεγαλύτερη ὑπηρεσία ποὺ μπορεῖτε νὰ προσφέρετε στὸν κόσμο εἶναι ὅτι δὲν θὰ προκαλεῖτε ὑπερπληθυσμὸ στὸν πλανήτη». Πρόκειται γιὰ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε σὲ συνέντευξη τὸ 2019 καὶ σώζεται σὲ βίντεο στὴν ἱστοσελίδα του. Ὁ συγκεκριμένος γκουροὺ δυστυχῶς δὲν ἐπηρεάζει λίγες χιλιάδες κόσμου, ἀλλὰ ἀρκετὰ ἑκατομμύρια καθὼς μόνο στὸ Ἴνσταγκραμ ἔχει 13 ἑκατομμύρια ἀκολούθους.
Ἡ διασημότερη Νεοεποχίτρια, ἡ ἠθοποιὸς Σίρλεϋ Μακλέιν, εἶχε κι αὐτὴ πρόβλημα μὲ τὶς οἰκογένειες ποὺ ἀποκτοῦν πολλὰ παιδιά. «Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβάλουμε φόρο πολυτελείας στὶς πάνες καὶ τὰ κουδουνάκια, καὶ νὰ σταματήσουμε τὶς φοροαπαλλαγὲς γιὰ τὰ παιδιά». Τὸ 1971, σὲ ὁμιλία της στὸ National Democratic Club (ὡς πρώτη γυναίκα ὁμιλήτρια), προειδοποίησε γιὰ τοὺς κινδύνους τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ καὶ πρότεινε πολιτικὲς λύσεις. «Τὸ ζήτημα τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ δὲν πρέπει νὰ ἀφεθεῖ σὲ ἡλικιωμένες κυρίες μὲ ἀθλητικὰ παπούτσια ἢ σὲ σεμινάρια σὲ Πανεπιστήμια τοῦ Ivy League. Πρέπει νὰ συμπεριληφθεῖ ὡς θέση σὲ πλατφόρμα πολιτικοῦ κόμματος!».
Ἡ γνωστὴ Νεοεποχίτρια φιλόσοφος καὶ συγγραφέας, Μπάρμπαρα Μὰρξ Χάμπαρντ, στὴν ὁποία ἀναφερθήκαμε καὶ σὲ προηγούμενα ἄρθρα, στρεφόταν κατὰ τῆς τεκνογονίας λόγῳ τῆς ἀντιμετώπισης τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ καὶ λόγῳ τῆς ἀνάγκης γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐξέλιξη τῶν γυναικῶν χωρὶς τὸ βάρος τῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν. «Καθὼς μεταβαίνουμε ἀπὸ τὴν μέγιστη ἀναπαραγωγὴ στὴν συν-δημιουργία, ἡ ἔμφαση ἀλλάζει ἀπὸ τὴν φροντίδα τῶν μωρῶν καὶ τὸν θάνατο σὲ νεαρὴ ἡλικία στὴν ἐξέλιξη τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ τὴν θεραπεία τῆς Γῆς.»…«Θέλω ἁπλῶς νὰ σᾶς δώσω τὴ θεωρία μου “ἀπὸ τὴν ἀναπαραγωγὴ στὴ συν-δημιουργία”. Εἴμαστε ἡ τελευταία γενιὰ ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι καρποφόρα καὶ νὰ πολλαπλασιάζεται μέχρι τὸ μέγιστο… Τὰ ὅρια στὴν ἀνάπτυξη στὴ Γῆ, μᾶς μετατοπίζουν ἀπὸ τὴν ἀναπαραγωγὴ στὴν συν-δημιουργία.» (Συνέντευξη στὸ som.org).
Ἡ Χάμπαρντ πίστευε σὲ πνευματικὸ εὐγονισμὸ συγκαταλέγοντας τὸν ἑαυτό της στὴν ἀνώτερη πνευματικὴ βαθμίδα τῆς ἀνθρωπότητας ποὺ θὰ ἐξελιχθεῖ σὲ ἐπίπεδο ἀνθρωποθεῶν, ἐνῶ γιὰ τοὺς κατώτερους ἐπιθυμοῦσε γενοκτονία. «Τὸ ἕνα τέταρτο τῆς ἀνθρωπότητας πρέπει νὰ ἐξαλειφθεῖ ἀπὸ τὸ κοινωνικὸ σῶμα. Ἐμεῖς εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιὰ τὴ διαδικασία ἐπιλογῆς τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν πλανήτη Γῆ. Αὐτὸς ἐπιλέγει, ἐμεῖς καταστρέφουμε. Εἴμαστε οἱ καβαλλάρηδες τοῦ χλωμοῦ ἀλόγου, τοῦ Θανάτου» (Τὸ Βιβλίο της Συν-Δημιουργίας, Κεφάλαιο ΙΙΙ Ἡ Ἀποκάλυψη/Ἐναλλακτικὴ στὸν Ἀρμαγεδώνα). Χώριζε τὴν ἀνθρωπότητα σὲ τέσσερα τέταρτα, στὸ πρῶτο τέταρτο ἀνῆκαν οἱ πνευματικὰ ἐξελιγμένοι, ὅπως ἡ ἴδια, στὸ δεύτερο αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐξελιχθοῦν, στὸ τρίτο αὐτοὶ ποὺ δὲν ἐξελίσσονται ἀλλὰ δὲν εἶναι καταστροφικοὶ καὶ στὸ τελευταῖο τέταρτο αὐτοὶ ποὺ λόγῳ τοῦ ἐγωισμοῦ τους καταστρέφουν τὸν πλάνητη καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξαλειφθοῦν!
Πιθανότατα θὰ θεωροῦσε ὅτι στὸ τέταρτο τῆς ἀνθρωπότητας ποὺ πρέπει νὰ ἐξαλειφθεῖ ἀνήκουν καὶ οἱ Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, εἰδικὰ ὅσοι δὲν θέλουν διάλογο μὲ ἄλλες θρησκεῖες (αὐτὸ θὰ τὸ θεωροῦσε δεῖγμα χωριστικοῦ ἐγωισμοῦ) καὶ μάλιστα ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς ἐνθαρρύνουν τὶς πολύτεκνες οἰκογένειες ποὺ ἀπειλοῦν μὲ ὑπερπληθυσμὸ τὸν πλανήτη!
Σὰν τελευταῖο παράδειγμα ἄφησα τὴν πιὸ ἐπιθετικὴ περίπτωση ποὺ εἶναι ἡ Μαίρη Ντέιλι. Ἀρχικὰ ἦταν Ρωμαιοκαθολικὴ Χριστιανὴ ποὺ δίδασκε ἀπὸ τὸ 1967 στὸ Boston College (Ἰησουιτικὸ πανεπιστήμιο). Στὴν πορεία μεταστράφηκε σὲ Νεοπαγανίστρια καὶ Οἰκοφεμινίστρια, ἐνῶ ἡ ἴδια προσδιοριζόταν σὰν “ριζοσπαστικὴ λεσβία φεμινίστρια”. Ὅταν ἄρχισε νὰ διδάσκει τὶς ὑβριστικὲς πρὸς τὸν Χριστιανισμὸ θέσεις της ἦλθε σὲ σύγκρουση μὲ τὸ πανεπιστήμιο, ἀλλὰ οἱ διαδηλώσεις φοιτητῶν καθὼς καὶ ἡ στήριξη ἀπὸ τὰ μίντια καὶ τὶς φεμινιστικὲς ὀργανώσεις ἀνάγκασαν τὴ διοίκηση τοῦ Ἰησουιτικοῦ πανεπιστημίου νὰ τὴν διατηρήσει στὴν θέση της ὥς τὸ 2001!
Ἡ Ντέιλι ἀπὸ τὸ 1968 ἄρχισε νὰ κατηγορεῖ τὸν Χριστιανισμὸ σὰν Πατριαρχικὴ Θρησκεία ποὺ προβάλλει τὸ πρότυπο ἑνὸς Ἀρσενικοῦ Θεοῦ καὶ ἔτσι δημιουργεῖ μία πατριαρχικὴ νεκροφιλικὴ κοινωνία, στὴν ὁποία οἱ ἄντρες νομιμοποιοῦνται νὰ καταπιέζουν τὶς γυναῖκες! «Ἡ πατριαρχία εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἐπικρατοῦσα θρησκεία ὁλόκληρου τοῦ πλανήτη, καὶ τὸ οὐσιαστικό της μήνυμα εἶναι νεκροφιλία» (Γυν/Οἰκολογία: Ἡ Μεταηθικὴ τοῦ Ριζοσπαστικοῦ Φεμινισμοῦ). «Ἂν ὁ Θεὸς εἶναι ἀρσενικός, τότε τὸ ἀρσενικὸ εἶναι Θεός. Ὁ θεϊκὸς πατριάρχης εὐνουχίζει τὶς γυναῖκες ὅσο τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ζεῖ στὴ ἀνθρώπινη φαντασία»(Πέρα ἀπὸ τὸν Θεὸ σὰν Πατέρα: Πρὸς μία φιλοσοφία τῆς Ἀπελευθέρωσης τῶν Γυναικῶν).
Δὲν θέλω νὰ μεταφέρω αὐτούσια τὰ φρικαλέα ἀποσπάσματά της γιὰ τὴν Θεία Εὐχαριστία ποὺ τὴν περιγράφει σὰν καννιβαλιστικὸ/νεκροφαγικὸ τελετουργικό, μέσῳ τοῦ ὁποίου οἱ ἱερεῖς τῆς Πατριαρχίας τρῶνε καὶ πίνουν ὡς βρυκόλακες τὴν ἐνέργεια καὶ τὴν ζωὴ τῶν γυναικῶν.
Ἡ ἴδια πίστευε σὲ μία θηλυκὴ θεὰ ποὺ ἐκπροσωποῦσε τὴν ζωογόνα, δημιουργικὴ δύναμη, ποὺ ὑπάρχει μέσα στὶς γυναῖκες, στὴν φύση καὶ σὲ ὅλη τὴν βιόσφαιρα, καὶ ποὺ ἀντιστέκεται στὴν πατριαρχικὴ καταστροφή! Tὸν γάμο καὶ τὴν παραδοσιακὴ οἰκογένεια τοὺς θεωροῦσε θεσμούς, μέσῳ τῶν ὁποίων οἱ ἄντρες διαιωνίζουν τὴν νεοκροφιλικὴ πατριαρχία σὲ βάρος τῶν γυναικῶν! Προέτρεπε τὶς γυναῖκες νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τοὺς ρόλους συζύγου/μητέρας/κόρης ποὺ ἐπιβάλλει ἡ πατριαρχία καὶ νὰ δημιουργήσουν ἐλεύθερες σχέσεις ἀκόμη καὶ σὲ πλαίσια γυναικείων ἀδελφοτήτων ποὺ θὰ ἐμπνέονταν ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες Ἀμαζόνες!
Οἱ ἰδέες της ἐπηρέασαν πολλὲς Νεοπαγανίστριες φεμινίστριες, ὅπως τὴν Μίριαμ Στάρχοκ ποὺ ἀπὸ τὸ 1979 ὀργανώνει κάθε χρόνο στὸ Σὰν Φρανσίσκο τῆς Καλιφόρνιας, τὶς μαγικὲς τελετὲς Spiral Dance ποὺ περιλαμβάνουν μουσική, χορό, πολιτικὴ καὶ πνευματικότητα καὶ οἱ ὁποῖες ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1980 καὶ μετὰ συγκεντρώνουν χιλιάδες ἄτομα! Οἱ συγκεκριμένες τελετὲς ἀποσκοποῦν σύμφωνα μὲ τὴν Στάρχοκ νὰ βγεῖ ἡ Μαγεία ἀπὸ τὴν μυστικότητα. Περισσότερα γιὰ τὸν Νεοπαγανισμό, μία ἀκόμη ὄψη τῆς πανθρησκείας, θὰ ποῦμε ὅμως σὲ προσεχῆ ἄρθρα.
Φίλε ἀναγνώστη, ὅλη αὐτὴ ἡ ἐπιθετικότητα καὶ περιφρόνηση τοῦ γάμου μαζὶ μὲ τὴν ἐναντίωση στὴν τεκνογονία δὲν ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸ μόνο τῶν ἐκπροσώπων τῆς παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας, ἀλλὰ ἦταν ἡ θέση καὶ τῆς ἀρχαίας θρησκευτικῆς κίνησης τῶν Γνωστικῶν ποὺ τὴν ἐπηρέασε. Οἱ Γνωστικοὶ θεωροῦσαν τὴν τεκνοποίηση σὰν παγίδευση ψυχῶν στὸν ὑλικὸ κόσμο, τὸν ὁποῖον περιφρονοῦσαν, καὶ ἀρκετὲς ὁμάδες τους ἀπέρριπταν τὸν γάμο. Ὁ ἴδιος ὁ Ἐλιτισμὸς τῶν Γνωστικῶν ὅτι αὐτοὶ σὰν ἀνώτεροι πνευματικοὶ ἄνθρωποι δὲν παντρεύονται καὶ δὲν κάνουν παιδιὰ ἐμφανίζεται καὶ στοὺς Νεοεποχίτες ποὺ θεωροῦν ὅτι οἱ δεσμεύσεις τοῦ γάμου θὰ τοὺς ἀποσπάσουν ἀπὸ τὴν ἀνώτερη πνευματικὴ ἐξέλιξή τους. Ἀνώτερη πνευματικὴ ἐξέλιξη ἴσως θεωροῦν τὰ ἀκριβοπληρωμένα σεμινάρια ποὺ παρέχουν καὶ μέσῳ διαδικτύου ἢ τοὺς μαζικοὺς διαλογισμοὺς σὲ πανηγυράκια γιὰ τὴν σωτηρία τῆς γῆς ποὺ χρηματοδοτοῦν μεγιστάνες τοῦ πλούτου! Ὅπως καὶ νὰ ἔχει ὅμως ἡ ἐπιρροὴ τῶν παλιῶν Γνωστικῶν στὴν σύγχρονη πανθρησκεία φαίνεται καὶ σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο καὶ γι’ αὐτὸ δικαιολογημένα μποροῦμε νὰ τὴν χαρακτηρίσουμε Νεογνωστικισμό.