Από τον ΣΩΤΗΡΗ ΛΕΤΣΙΟ*
Εγκωμιαστικά σχόλια τόσο από την πλευρά των κριτικών μουσικής -όπως είναι το σημαντικό στο είδος του περιοδικό «Pitchfork»- αλλά και από το ευρύτερο κοινό στη Μεγάλη Βρετανία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης απέσπασε το άλμπουμ «Paradise Metal», που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό ο π. Διονύσιος Ταμπάκης ο οποίος διακονεί στον Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στο Ναύπλιο. Απόφοιτος της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας, της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Πειραιώς, ο π. Διονύσιος, προετοιμάζεται και για το επόμενο στάδιο που είναι η παρουσία του σε συναυλίες στις ΗΠΑ.
Η κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου βινύλιου έγινε κατορθωτή χάρη στην προτροπή ενός νέου παιδιού από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος πρότεινε στον π. Διονύσιο να κυκλοφορήσει στη Μεγάλη Βρετανία μια κασέτα με δικές του συνθέσεις. Το εγχείρημα πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2026 και αμέσως έγινε δεκτό με ενθουσιασμό: «Ολα έγιναν με απλότητα, δεν πήγαμε καν σε στούντιο ηχογράφησης!» τονίζει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο π. Διονύσιος και προσθέτει: «Ο δίσκος άρεσε στον κόσμο επειδή έχει ακούσματα από την βυζαντινή μουσική. Ας μην ξεχνάμε πως οι ακροατές στη Δύση έχουν κουραστεί από τους επαναλαμβανόμενους και κουραστικούς ήχους της αγγλοσαξονικής μουσικής. Τι να πω; Ίσως μας βοήθησε και η Παναγία και μας έστειλε ως αντίδωρο αυτή την αναγνώριση, επειδή την υμνούμε μέσα από τις παρουσιάσεις που κάνουμε στο κανάλι μας στο You Tube. Πάντως, είναι πολύ πιθανόν οι άνθρωποι να εντυπωσιάστηκαν από τον αυθορμητισμό μας και από το ότι εκφράσαμε πράγματα μέσα από την ψυχή μας, με απολύτως φυσικό τρόπο. Δεν αποσκοπώ στο να κάνω επιτυχίες ούτε και καριέρα, αλλά να απλωθεί σε όλο τον κόσμο η δόξα της Παναγίας και συγχρόνως να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι και ν’ αγαπήσουν τον πλούτο της βυζαντινής μουσικής. Οι φθόγγοι, οι κλίμακες και η τεχνοτροπία της μοιάζουν με μεγάλα παράθυρα, τα οποία παραπέμπουν σε μεγάλα σύμπαντα-σε ένα διαφορετικό κόσμο».
Επισημαίνει ακόμη ο π. Διονύσιος ότι ο ρυθμός της ροκ και της τέκνο μουσικής είναι βασισμένος στον αρχαιοελληνικό τροχαϊκό ρυθμό, τον οποίο οι μουσικοί στις Η.Π.Α ανακάλυψαν εκ νέου και τον έφεραν σήμερα στο προσκήνιο με έναν διαφορετικό τρόπο. «Οι αργόσυρτοι, βαριοί τόνοι της βυζαντινής μουσικής θυμίζουν κατά κάποιον τρόπο τον ήχο του μέταλ -με την καλή πάντα έννοια- αφού αποπνέει το στοιχείο της ανάτασης και της εσωτερικής μυσταγωγίας» τονίζει ο π. Διονύσιος, ενώ μας υπενθυμίζει την ύπαρξη και άλλων κατηγοριών στην κατηγορία της metal music όπως είναι π.χ η χριστιανική και η πατριωτική μέταλ, όπου σε αυτή την περίπτωση Ελληνες μουσικοί συνδυάζουν παλαιά τραγούδια με ήχους από την μέταλ μουσική -γεγονός εντούτοις που δεν αφήνει ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Ο ίδιος ωστόσο επιμένει να διατηρεί στο επίκεντρο των αναζητήσεων του την δημιουργία συνθέσεων που προάγουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. «Με ενδιαφέρει ο συνδυασμός μουσικών ειδών μέσω των οποίων παράγεται όραμα, αισιοδοξία, ελπίδα και ειρήνη. Σε αντιδιαστολή με την πρόκληση σε μόνιμη βάση νοσηρότητας, φόβου και απογοήτευσης. Διαπιστώνουμε, δυστυχώς, ότι η σύγχρονη εκδοχή της metal music παράγει σε αρκετές περιπτώσεις κάτι σκοτεινό και μονότονο» προσθέτει ο ίδιος.
Εκφράζει επίσης ο π. Διονύσιος και την άποψη πως η ηλεκτρική κιθάρα ταιριάζει σε μεγάλο βαθμό με την ανθρώπινη φωνή και μας προτρέπει να μην την αντιμετωπίζουμε με προκατάληψη. «Η ηλεκτρική κιθάρα είναι παρεξηγημένο όργανο. Κάθε άλλο όμως είναι έτσι τα πράγματα, αφού εμπεριέχει την διάρκεια και την συνέχεια. Με αυτή μπορούμε κάλλιστα να υμνήσουμε τον Θεό» επισημαίνει και συνεχίζει: «Ήταν οι γνώσεις που είχα πάνω στο ούτι και το ταμπούρ οι οποίες με βοήθησαν, ώστε να προχωρήσω και στην χρήση της ηλεκτρικής κιθάρας. Κουρδίζω την κιθάρα όπως κάνω και με το ούτι, επειδή η κλασική κιθάρα δεν μπορεί να αποδώσει με σωστό τρόπο τις νότες της βυζαντινής μουσικής. Ο Θεός παίρνει την μουσική και την αγιάζει για την δόξα Του. Από εκεί και πέρα είναι αναλόγως πώς θα ερμηνεύσει ο καθένας τη μουσική. Π.χ κάποιος με το να ψάλλει και μόνο μπορεί να πάει και στην Κόλαση, επειδή σε αυτή την περίπτωση τον χαρακτηρίζει ο μεγάλος εγωισμός».
Ο ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η 80ΧΡΟΝΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΙΧΟΥΣ!
Παρόλο ότι άκουγε από παλιά με μεγάλο ενδιαφέρον τις συνθέσεις του εκ Θεσσαλονίκης αείμνηστου τραγουδοποιού Νίκου Παπάζογλου, αναγνωρίζει ο π. Διονύσιος ότι δεν ακολούθησε κάποια συγκεκριμένα πρότυπα από τον χώρο της ελληνικής και ξένης μουσικής. «Στο έργο του Παπάζογλου διακρίνουμε στοιχεία τόσο από το ρεμπέτικο τραγούδι αλλά και από την ροκ μουσική. Είναι επίσης εμφανή στις συνθέσεις του και τα ισοκρατήματα από τις βυζαντινές ψαλμωδίες» δηλώνει χαρακτηριστικά. Εως σήμερα η ενασχόλησή του με τα διάφορα μουσικά είδη έχει γίνει δεκτή με ενθουσιασμό από τους πιστούς αλλά και τους υπόλοιπους ιερείς, τόσο από το χώρο της Ορθοδοξίας αλλά και από τα υπόλοιπα ανά τον κόσμο θρησκευτικά δόγματα. «Πιο συχνά με συγχαίρουν οι ηλικιωμένοι παρά οι νέοι. Π.χ μια κυρία 80 ετών προθυμοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες να γράψει στίχους για να τους μελοποιήσω! Ελπίζω πάντως ότι τα νέα παιδιά θα μπορέσουν να αγαπήσουν το πάντρεμα των διαφορετικών ειδών μουσικής, επειδή η μουσική είναι οικουμενική και δεν διαχωρίζεται!» καταλήγει ο π. Διονύσιος.
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”