Οἱ καμπάνες στοὺς ναοὺς ἀπὸ τὴν Τιφλίδα μέχρι τὰ βουνὰ τοῦ Καυκάσου ἤχησαν πένθιμα, ἀποχαιρετῶντας τὸν Πατριάρχη Γεωργίας Ἠλία Β’ ποὺ γιὰ 49 χρόνια ὑπῆρξε ὁ πνευματικὸς πατέρας τῆς Γεωργίας, ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἑνότητα τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Ἡ διακονία του στὴν Γεωργιανὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ξεκίνησε κατὰ τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ΕΣΣΔ.
Μὲ μεγάλο ἀγῶνα κατάφερε κι ἔγινε ὁ ἠθικὸς πυρῆνας ποὺ βοήθησε τὴ Γεωργία νὰ διατηρήσει τὴν πίστη καὶ τὴν ταυτότητά της κατὰ τὴ διάρκεια δύσκολων καιρῶν. Τὴν κατάρρευση τῆς ΕΣΣΔ, τὸν ἐμφύλιο πόλεμο, τὶς ἐθνοτικὲς συγκρούσεις στὴν Ἀμπχαζία καὶ τὴ Νότια Ὀσετία ἀλλὰ καὶ τὸ οἰκονομικὸ χάος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990. Τότε ἡ φωνὴ τοῦ Πατριάρχη Ἠλία Β’ ἦταν ἡ μόνη ἔκκληση γιὰ εἰρήνη καὶ λογική.
Ἐπανειλημμένα ἐνήργησε ὡς μεσολαβητὴς μεταξὺ τῶν ἀντιμαχόμενων πολιτικῶν δυνάμεων, ἀποτρέποντας τὴν αἱματοχυσία. Τὴν περίοδο ποὺ ἡ χώρα βρέθηκε στὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς, ὁ Ἠλίας Β’ ὀργάνωσε πολλὲς λιτανεῖες καὶ προσευχές, εὐλογῶντας τὰ σπίτια μὲ ἁγιασμὸ καὶ παρακαλῶντας τὸν Χριστὸ νὰ ἀποτρέψει τὸ κακό. Ὅταν ὁ Ἠλίας Β’ ἔγινε Πατριάρχης Γεωργίας στὶς 23 Δεκεμβρίου 1977, λειτουργοῦσαν περίπου 50 ἐκκλησίες μόνο στὴ Γεωργία.
Ἡ ἀθεϊστικὴ σοβιετικὴ μηχανὴ ἔκανε ὅ,τι μποροῦσε γιὰ νὰ μειώσει καὶ νὰ ἐξαλείψει τὴν Ὀρθοδοξία. Ὡστόσο, χάρη στὶς ὑπεράνθρωπες προσπάθειες τοῦ…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr