Υπάρχουν στιγμές που η ζωή σταματά να κυλά ήρεμα και μοιάζει να σχίζεται στα δύο.
Μια λέξη. Ένας φόβος. Μια διάγνωση.
Καρκίνος.Μια μάχη άνιση. Σιωπηλή. Βαθιά ανθρώπινη.Χτυπά τη μάνα που κλαίει κρυφά στο μπάνιο για να μη τη δει το παιδί της.
Τον πατέρα που πρέπει να σταθεί βράχος ενώ μέσα του διαλύεται.
Το αδελφό που ψάχνει λόγια παρηγοριάς και δεν βρίσκει ούτε ανάσα.
Τη σύζυγο που κρατά ένα χέρι αδύναμο και προσεύχεται να μη το χάσει.
Το μικρό παιδί που δεν καταλαβαίνει …γιατί η μαμά δεν έχει πια μαλλιά.
Τον νέο άνθρωπο που αντί να σχεδιάζει ταξίδια, μετρά εξετάσεις, χημειοθεραπείες και …πιθανότητες.Παιδιά που δεν πρόλαβαν να αγαπήσουν αρκετά.
Να ζήσουν αρκετά.
Να γεράσουν.Ιστορίες γεμάτες πόνο, αλλά και απίστευτη δύναμη.
Γιατί ο καρκινοπαθής γίνεται καθημερινά πολεμιστής.
Ξυπνά και πολεμά όταν δεν έχει δύναμη ούτε να σηκώσει το βλέμμα του.
Χαμογελά για τους ανθρώπους του ενώ μέσα του φοβάται.
Αντέχει βελόνες, φάρμακα, απώλειες, καθρέφτες στους οποίους δεν αναγνωρίζει πια τον εαυτό του!Για εκείνους που μένουν ξάγρυπνοι δίπλα στο κρεβάτι.
Που ψάχνουν ένα θαύμα σε μια λέξη του γιατρού.
Που προσεύχονται σιωπηλά τα βράδια.«Ἡ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.»Μέσα στην αδυναμία γεννιέται καμιά φορά η μεγαλύτερη δύναμη.
Όχι γιατί ο άνθρωπος παύει να φοβάται, αλλά γιατί συνεχίζει ενώ φοβάται.Ότι κανείς μας δεν ξέρει τι του ξημερώνει.
Σήμερα κοιτάζουμε μια ιστορία πόνου από μακριά.
Αύριο μπορεί να είναι η δική μας.
Ο δικός μας άνθρωπος.
Το δικό μας παιδί.
Η δική μας μάνα.
Εμείς !Να αγκαλιάζουμε πιο σφιχτά.
Να συγχωρούμε πιο γρήγορα.
Να λέμε «σε αγαπώ» όσο ακόμη προλαβαίνουμε.Άλλη μία αγκαλιά.
Άλλο ένα ξημέρωμα χωρίς πόνο.αλλά πολλές φορές αποκαλύπτει το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής.Η ελπίδα.
Η πίστη.
Η αγάπη που δεν εγκαταλείπει ποτέ.Για όλους εκείνους που χάθηκαν.
Για όλους εκείνους που μένουν πίσω και συνεχίζουν με μια πληγή στην καρδιά.
Κανείς δεν είναι μόνος! Έχουμε πάντα έναν αλλά και Έναν που είναι εκεί για μας .
news.tv4e.gr