Στον βαθύ πνευματικό χαρακτήρα της νηστείας αναφέρθηκε σε πρόσφατο μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιος, υπογραμμίζοντας την αρχαιότητα και τη σημασία της για τη ζωή του χριστιανού.
Όπως τόνισε, η νηστεία αποτελεί μία από τις αρχαιότερες πνευματικές πρακτικές της ανθρωπότητας. Επικαλούμενος τον Μέγα Βασίλειο, υπενθύμισε ότι η νηστεία προϋπάρχει κάθε γραπτού νόμου και είναι τόσο παλαιά όσο και ο ίδιος ο άνθρωπος. Εξήγησε μάλιστα ότι η πρώτη εντολή που δόθηκε στον Αδάμ στον Παράδεισο , «από το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θα φάτε», ήταν ουσιαστικά μια πρώτη κλήση σε εγκράτεια.
Κατά τον Μητροπολίτη Επιφάνιο, η εντολή αυτή δεν είχε σκοπό να περιορίσει τον άνθρωπο, αλλά να του δώσει την ευκαιρία να εκφράσει ελεύθερα την αγάπη και την εμπιστοσύνη του προς τον Θεό. Μέσα από την τήρηση της εγκράτειας, ο άνθρωπος μπορούσε να αναπτυχθεί πνευματικά και να ενισχύσει την κοινωνία του με τον Δημιουργό.
Αναφερόμενος στην πτώση των πρωτοπλάστων, σημείωσε ότι αυτή συνέβη όταν ο Αδάμ και η Εύα επέλεξαν έναν διαφορετικό δρόμο, προσπαθώντας να αποκτήσουν την τελειότητα μέσω της ανυπακοής, αντί να τη δεχθούν ως δώρο του Θεού μέσα από την υπακοή.
Παράλληλα, ο Μητροπολίτης επισήμανε ότι, σύμφωνα με τον Μέγα Βασίλειο, η ίδια η ζωή στον Παράδεισο ήταν μια μορφή νηστείας. Πριν από τον πειρασμό του διαβόλου, οι πρώτοι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με τον Θεό, χωρίς να γνωρίζουν την αμαρτία και τις συνέπειες της απομάκρυνσης από Εκείνον.
Ο κ. Επιφάνιος υπενθύμισε ακόμη ότι η νηστεία έχει σημαντική θέση σε ολόκληρη την Αγία Γραφή. Ο Μωυσής νήστευσε πριν ανέβει στο όρος Σινά για να λάβει τον Νόμο του Θεού, ενώ και ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός νήστευσε για σαράντα ημέρες πριν αρχίσει το δημόσιο έργο Του.
Καταλήγοντας, ο Μητροπολίτης τόνισε ότι η νηστεία δεν αποτελεί απλώς μια μορφή περιορισμού, αλλά μια πορεία ελευθερίας από ό,τι είναι περιττό ή υπερβολικό, βοηθώντας τον άνθρωπο να επικεντρωθεί στα ουσιώδη και να ενισχυθεί πνευματικά και ηθικά. Ευχήθηκε μάλιστα ο Θεός να ενδυναμώνει τους πιστούς ώστε να πορεύονται με πίστη όχι μόνο κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αλλά σε ολόκληρη τη ζωή τους, επιδιώκοντας την πνευματική τελείωση.