Άγιος Παΐσιος: – Γέροντα, με απασχολεί μερικές φορές η σωτηρία του πατέρα μου , γιατί δεν είχε καμμιά σχέση με την Εκκλησία. – Δεν ξέρεις την κρίση του Θεού την τελευταία στιγμή.
Πότε σε απασχολεί; κάθε Σάββατο; – Δεν έχω παρακολουθήσει, αλλά γιατί το Σάββατο; – Γιατί αυτήν την ημέρα την δικαιούνται οι κεκοιμημένοι. – Γέροντα, οι νεκροί που δεν έχουν ανθρώπους να προσεύχωνται γι ̓ αυτούς βοηθιούνται από τις προσευχές εκείνων που προσεύχονται γενικά για τους κεκοιμημένους; – Και βέβαια βοηθιούνται. Εγώ, όταν προσεύχωμαι για όλους τους κεκοιμημένους, βλέπω στον ύπνο μου τους γονείς μου, γιατί αναπαύονται από την προσευχή που κάνω.
Κάθε φορά που έχω Θεία Λειτουργία, κάνω και γενικό μνημόσυνο για όλους τους κεκοιμημένους και εύχομαι για τους βασιλείς, για τους αρχιερείς κ. λπ. και στο τέλος λέω «καί υπέρ ών τα ονόματα ουκ εμνημονεύθησαν».
Αν καμμιά φορά δεν κάνω ευχή για τους κεκοιμημένους, παρουσιάζονται γνωστοί κεκοιμημένοι μπροστά μου. Έναν συγγενή μου, που είχε σκοτωθή στον πόλεμο, τον είδα ολόκληρο μπροστά μου μετά την Θεία Λειτουργία, την ώρα του μνημοσύνου,γιατί αυτόν δεν τον είχα γραμμένο με τα ονόματα των κεκοιμημένων, επειδή μνημονευόταν στην Προσκομιδή με τους ηρωικώς πεσόντες. Κι εσείς…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο www.vimaorthodoxias.gr