Στο σχόλιο της 18ης Μαΐου 2026 με τίτλο «Ορθώς έπραξε ο Αρχιεπίσκοπος», με αφορμή τα έμπονα διαμειφθέντα με πρωτουργό τον προϊστάμενο του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης, Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Γκίλμπερτ, ανάμεσα στα άλλα έγραψα και τα εξής: «Οφείλουμε να ομολογήσουμε πως η Αρχιεπισκοπή, δηλαδή ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, εν προκειμένω ορθώς και σοφώς πράξας και τον έθεσε σε αλειτουργησία έπειτα από τις καταγγελίες ‘για ανάρμοστη επικοινωνία με άλλο ενήλικο άτομο’, όπως αποκάλυψε ο ‘Εθνικός Κήρυκας’ από την Παρασκευή το απόγευμα 15 Μαΐου. Άλλωστε πρόκειται για τον Καθεδρικό Ναό της Αρχιεπισκοπής, δηλαδή τον Πρώτον Ναό της Εκκλησίας της Αμερικής.
Ο Ελπιδοφόρος έθεσε την Εκκλησία και το συμφέρον της πάνω και πέρα από πρόσωπα, συμπάθειες ή φιλοφρονήσεις διότι συνειδητοποίησε πως εδώ, στην Αμερική, δεν χωρούν διαστροφικές συμπεριφορές, οι οποίες όχι απλώς προσβάλλουν την Εκκλησία, αλλά την θέτουν και σε κίνδυνο».
Καθώς γίνονται γνωστές οι λεπτομέρειες, όπως αποκαλύψαμε από το απόγευμα της Κυριακής 24 Μαΐου στην ηλεκτρονική μας έκδοση πως «ο π. Γκίλμπερτ περιηγείτο σε κακόφημες ιστοσελίδες διαστροφικών ανδρών» και πως ο Αρχιεπίσκοπος όταν του έδειξε τεκμήρια κατά τη συνάντησή τους την Τετάρτη 13 Μαΐου στη Θεολογική Σχολή παραδέχθηκε ότι αυτός είναι στις «ανάρμοστες επικοινωνίες». Και επίσης και στην φωτογραφία, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία του μεγέθους της ανωριμότητας και της απερισκεψίας, διότι ένας ίσιος και ισορροπημένος άνδρας δεν επιδίδεται σε τέτοιου είδους διαστροφικές δραστηριότητες και επικοινωνίες.
Με αυτό το ολίσθημά του κατέδειξε πως δεν έχει συνειδός ποίος είναι, αυτό που είναι και αυτό που εκπροσωπεί. Και επειδή έχει αναπτυχθεί μία παραφιλολογία τόσο από πλειάδα ενοριτών, όσο και από κάποιους αδαείς όψιμους λαθροβίως παραεκκλησιαστικογραφούντες και παραθεολογούντες για την επιστροφή του ως πρωθιερέας του Καθεδρικού, θα πρέπει να είναι εντελώς άσοφος ο Ελπιδοφόρος για να κάνει κάτι τέτοιο. Και εξηγούμαι με μία σύντομη θεολογική και εκκλησιολογική υπενθύμιση, όσο πιο απλά και εύληπτα γίνεται, την εξής: Δεν μπορεί το εκκλησίασμα και οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποί του, δηλαδή, το ενοριακό συμβούλιο, να διορίζουν ιερείς σε μία κοινότητα ή καλύτερα τοπική εκκλησία επειδή δεν είμαστε Εκκλησία του Μελισμού ή Congregationalists για να χρησιμοποιήσω τον Προτεσταντικό όρο. Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος και εν πάση περιπτώσει ο κάθε Καθεδρικός είναι ο κατ’ εξοχήν ναός του οικείου Επισκόπου, όπου και η Καθέδρα του, εξ’ ου και Καθεδρικός και στον οποίον οφείλει να τελεί την Ευχαριστία, δηλαδή τη Λειτουργία, εν προκειμένω είναι ο Ναός του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου. Επειδή όμως παρεκτός του Καθεδρικού υπάρχουν κι άλλες ενορίες ή τοπικές εκκλησίες και φυσικά ο τοπικός Επίσκοπος δεν μπορεί ταυτόχρονα να είναι σε όλους τους ναούς ταυτόχρονα χειροτονεί ιερείς τους οποίους και εγκαθιδρύει σ’ αυτές τις ενορίες. Κι έτσι ο ιερεύς σε μία ενορία είναι προέκταση του Επισκόπου, δεν αυτενεργεί, ούτε αυτονομεί, αλλά ιερουργεί και ιεροπράττει εξ’ ονόματος του Επισκόπου, γι’ αυτό και τον μνημονεύει κατά την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας, των Μυστηρίων και των Ακολουθιών.
Κατανοητό και εκτιμητέο και μάλιστα το επισήμανα δύο φορές στα δημοσιεύματά μας, ότι ο π. Χρυσόστομος Γκίλμπερτ χαίρει της εκτίμησης του πληρώματος του Καθεδρικού, τη ζωή του οποίου αναζωογόνησε γενικώς, πλην όμως τα διαμειφθέντα δεν νομίζω πως αφήνουν περιθώρια στον Ελπιδοφόρο να αναδιπλωθεί και να τον επαναφέρει, θέτοντας σε διακινδύνευση τον Καθεδρικό και την ίδια την Αρχιεπισκοπή, αλλά το σπουδαιότερο απομειώνοντας ενσυνείδητα το ήθος της Εκκλησίας γενικώς.
Έχοντας συμπληρώσει εφτά χρόνια στην οικοστροφία της Αρχιεπισκοπής θέλω να πιστεύω ότι έχει συνειδητοποιήσει πως εδώ δεν είναι Τουρκία με τη γνωστή Ανατολίτικη νοοτροπία, αλλά εδώ είναι Αμερική κι ο Τύπος κι οι Κανονισμοί δεν χωρατεύουν, μάρτυς μου η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία η οποία πλήρωσε και πληρώνει αδρά. Επιτέλους οι Ρωμαιοκαθολικοί είναι πλούσιοι έχουν αποθέματα και ακίνητες περιουσίες και πληρώνουν τα θύματα των ψυχανώμαλων παπάδων και καρδιναλίων τους που κατέστρεψαν και εξακολουθούν δυστυχώς να καταστρέφουν ψυχές και ζωές αθώων παιδιών, εμείς φυτοζωούμε από τα Ελληνικά Φεστιβάλ και καλά που είναι κι αυτά γιατί πολλές κοινότητες ίσως να είχαν κλείσει, αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα.
Αν ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος παραμείνει ιερεύς θα πρέπει να πάει για θεραπεία και σίγουρα να μη διορισθεί σε κοινότητα με νέους και παιδιά, αλλά σε κάποιο γραφειοκρατικό τομέα για να βγάζει το ψωμί του.
Και κάτι άλλο ακόμα να δηλώσω πως ουδέν το προσωπικό και με ουδένα και εν προκειμένω με τον Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Γκίλμπερτ, τον οποίον δεν γνωρίζω προσωπικώς, ούτε του έχω μιλήσει ποτέ τηλεφωνικώς. Ούτε φυσικά υπάρχει τίποτε το προσωπικό με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ενώ οι κριτικές παρεμβάσεις μας γίνονται από ενδιαφέρον και μόνο για την Εκκλησία και την Ομογένειά μας. Καθαρές κουβέντες.
Λοιπόν, σεβαστικά του συστήνουμε όταν επιστρέψει στην Έδρα του στις αρχές Ιουνίου να εξηγήσει ο ίδιος στο πλήρωμα του Καθεδρικού, αλλά και στην πλήθουσα Εκκλησία και Ομογένεια τα διαμειφθέντα αλλά και τα όσα διακυβεύοντα λόγω των «ανάρμοστων συμπεριφορών» του πρωθιερέα του Καθεδρικού. Προς Θεού να μην αναθέσει στον Βίλη, ή στον Νεκτάριο, ή στον Τσουγκαράκη, ούτε βέβαια στον Αθηναγόρα, τον οποίον καλά θα κάνει να τον «εξαποστείλει» από εκεί που τον έφερε για τους λόγους που γνωρίζει ο ίδιος ο Ελπιδοφόρος και φυσικά και ο Βαρθολομαίος.
Κι ακόμα να τολμήσει ο Ελπιδοφόρος να απομακρύνει κάποιους που κουβάλησε εδώ από την Τουρκία, την Ελλάδα, την Αφρική και εσχάτως από τα Ιεροσόλυμα πριν αρχίσουν και χτυπούν καμπάνες ή κουδούνια…
Επίσης τα Μοναστήρια θα πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής καθότι είναι ανεξέλεγκτα γενικώς. Το ότι μπαινοβγαίνει σ’ αυτά ο Ναζιανζού Αθηναγόρας είναι απλώς αστείο. Δεν διαφεύγουν της γνώσης μας «τα έργα και αι ημέραι» εκδημήσαντος ηγουμένου προ «μικρού χρόνου».