Στέφανος Δημόπουλος: Τὸν καιρὸ ποὺ ἔμενε στὸ Κουτλουμούσι στὸ Ἁγιονόρος ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος φρόντιζε ἀσκητὲς καὶ ἀνήμπορα γεροντάκια. Εἶχε διάκριση ὁ χαρισματικὸς Γέροντας ἀπὸ τὰ νειᾶτα του καὶ ἔβλεπε κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινὴ ἐξωτερική ἐμφάνιση τὴν ἁγιότητα, ὅσο καὶ ἂν αὐτὴ ἐπάσχιζε νὰ μείνει κρυμμένη.
Ἔψαχνε γύρω του νὰ βρεῖ κρυμμένους θησαυρούς, ἀνθρώπους μὲ χαρίσματα. Ἀπὸ τὶς ἱστορίες ποὺ μᾶς ἔλεγε θέλω νὰ ἀναφέρω μιά-δυὸ ποὺ δὲν μπορῶ νὰ λησμονήσω. Ἦταν ὁ μοναχὸς Λάζαρος, ξυπόλητος ἀσκητής, ποὺ πήγαινε καμμιὰ φορὰ καὶ λειτουργόταν καὶ ἔτρωγε μετὰ στὸ Κουτλουμούσι.
Ἔμενε ἀπέξω ἀπὸ τὸ μοναστήρι στὸ ὕπαιθρο, στὸ ξενοδοχεῖο τῶν πολλῶν ἀστέρων ὅπως λέει καὶ ἕνας ἅγιος Γέροντας τῆς ἐποχῆς μας… Ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος τὸν φρόντιζε καὶ ἐπεδίωκε νὰ τοῦ μιλάει, παρόλο ποὺ ὁ πατὴρ Λάζαρος χρησιμοποιοῦσε τὴ σαλότητα καὶ ὅποια ἄλλη μέθοδο μποροῦσε γιὰ νὰ ἀποφεύγει τὴν ἀνθρώπινη τιμὴ καὶ δόξα. Δὲν καθόταν π. χ.
ποτὲ στὴν τράπεζα μαζὶ μὲ τοὺς άλλους, ἔτρωγε παράμερα ὅ,τι τοῦ δίναν οἱ πατέρες, ἔλεγε παλαβιὲς καὶ τὰ τοιαῦτα… Στὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο ἔκανε ὅμως μιὰ ἐξαίρεση, δεχόταν κιόλας ποῦ καὶ ποῦ νὰ τοῦ πηγαίνει τίποτα ἀποφάγια γιὰ νὰ μὴν πεθάνει. Κάποτε χιόνισε δυὸ μέτρα χιόνι καὶ ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος πῆγε νὰ τὸν βρεῖ στὴ ρεματιὰ ποὺ σύχναζε μονάχος.…
➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο orthodoxia.gr