ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΛΜΟΥΚΟΥ/ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
Οι Ρώσοι του Πούτιν και ο Πούτιν των Ρώσων απέδειξαν για άλλη μία φορά πως δεν είναι απλώς ανίεροι, αλλά εγκληματίες, γιατί μόνον εγκληματίες θα μπορούσαν να βομβαρδίσουν και να κάψουν τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, που λογίζεται για τους Ρως γενικά ως οι Άγιοι Τόποι.
Χτισμένη τον 11ο αιώνα, η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου ανακηρύχθηκε μνημείο εθνικής κληρονομιάς της UNESCO το 1990 και είναι ένα ιερό σέβασμα όχι μόνο των Ουκρανών αλλά όλων των χριστιανών ανεξαρτήτως δογματικής απόχρωσης.
Ο περίφημος Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου τυλίχθηκε στις φλόγες μετά από αδυσώπητη επίθεση πυραύλων των Ρώσων, οι οποίοι ξεκίνησαν τον πόλεμο πριν τέσσερα χρόνια και τον συνεχίζουν, έστω έτσι όπως κατάντησαν ταπεινωμένοι και εξαντλημένοι αφού πίστευαν ανοήτως ότι σε έξι μέρες θα κατελάμβαναν την ομόδοξη Ουκρανία.
Χτύπησαν τη Λαύρα των Σπηλαίων και σε πλησίστιες περιοχές με 70 πυραύλους και 611 μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Αλλά θα πείτε, και πολύ σωστά, πως Πούτιν είναι αυτός, και φυσικά συμφωνώ πέρα για πέρα και προσθέτω πως όταν ο άνθρωπος εκπίπτει γίνεται… Πούτιν.
Όμως δεν είναι μόνον αυτός, είναι και ο έτερος συνυπεύθυνος και συνένοχος ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος ο οποίος ευκαιρώς και ακαίρως χειροκροτεί και επικροτεί ανερυθρίαστα τον πολεμοχαρή και Πούτιν. Ο Κύριλλος περνάει στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως ο σύγχρονος διασπαστής της, ο οποίος δυστυχώς βρίσκει και κάποιους ανοήμονες «πρόθυμους», εμφανιζόμενοι όψιμα ως «ειρηνοποιοί διαμεσολαβητές», αλλά και κάποιους Σλάβους οι οποίοι παίζουν τα γνωστά τους αντικανονικά και αντιεκκλησιολογικά παίγνια. Ιδού ένα πρόσφατο: Στο συλλείτουργο στην Ίμβρο, την γενέτειρα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου που πήγε την περασμένη εβδομάδα να γιορτάσει την ονομαστική του γιορτή, συλλειτούργησαν μαζί του και οι Πατριάρχες Ρουμανίας Δανιήλ και Βουλγαρίας Δανιήλ -μα τι σύμπτωση ονομάτων ε; – και κατά τη μνημόνευση των Δίπτυχων μνημονεύθηκε και ο Μητροπολίτης Ουκρανίας Επιφάνιος όπως έπρεπε, τη στιγμή που οι δύο προαναφερθέντες Σλάβοι Πατριάρχες ισχυρίζονται ότι δεν τον αναγνωρίζουν.
Μα για όνομα του Θεού, υπάρχει κάτι άλλο επισημότερο και ιερότερο από την μνημόνευση- αναγνώριση στη Θεία Ευχαριστία; Μήπως η αναγνώριση του Επιφανίου ως προέδρου της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας είναι μία δικανική, νομικίστικη απόφαση και πράξη και όχι Ευχαριστιακή επικύρωση;
Παράλληλα, ο Ρουμανίας Δανιήλ εκφώνησε και μία τόσο φιλόφρονα ομιλία για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο που έσταζε μέλι το στόμα του, δηλαδή μιλούμε πλέον για δημόσιες σχέσεις ή αν προτιμάτε για μία βάναυση προσβολή των νοημόνων. Ουαί υμίν